Υπάρχει μια ερώτηση που επανέρχεται σχεδόν κάθε εβδομάδα. "Πότε επιστρέφει η Ελένη;". Άλλοτε με αφορμή μια φήμη, άλλοτε μια φωτογραφία, άλλοτε ένα τηλεοπτικό ρεπορτάζ που υπόσχεται εξελίξεις. Σαν να θεωρούμε δεδομένο ότι κάποια στιγμή η Ελένη Μενεγάκη θα ξανακαθίσει σε έναν καναπέ απέναντι από τις κάμερες και όλα θα γίνουν όπως παλιά.
Μόνο που ίσως κάνουμε λάθος ερώτηση. Γιατί να γυρίσει;
Όχι επειδή δεν έχει προτάσεις. Ούτε επειδή δεν υπάρχει χώρος για εκείνη. Αλλά γιατί η τηλεόραση στην οποία μεγαλούργησε δεν υπάρχει πια. Και, κυρίως, γιατί το μέσο έχει πάψει να εμπνέει ακόμα και τους ίδιους τους ανθρώπους που το υπηρετούν.
Όταν το όραμα έγινε διαχείριση
Κάποτε η ελληνική τηλεόραση είχε φιλοδοξία. Δημιουργούσε πρόσωπα, έχτιζε εκπομπές, επένδυε σε ιδέες που μπορούσαν να αντέξουν χρόνια. Υπήρχε η αίσθηση ότι παράγεται κάτι που αφήνει αποτύπωμα.
Σήμερα το μεγαλύτερο ζητούμενο μοιάζει να είναι απλώς να βγει η σεζόν. Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη μιζέρια σε αυτό τον χώρο, από αυτό το "μικρό" συναίσθημα του μισθουλάκου που σε οδηγεί απλά να βγάζει τον day 2 day σκοπό της ύπαρξης σου. Λιγότερο ρίσκο, λιγότερη δημιουργία, περισσότερη ανακύκλωση. Τα formats αντιγράφονται, η εικόνα των εκπομπών είναι η ίδια και χειρότερη, οι παρέες αλλάζουν κανάλια και οι περισσότερες αποφάσεις λαμβάνονται με γνώμονα όχι το "τι θα ενθουσιάσει", αλλά το "τι θα κοστίσει λιγότερο".
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, γιατί ένας άνθρωπος που δεν έχει τίποτα να αποδείξει να αισθανθεί ότι αξίζει να επιστρέψει;
Τα μεγάλα brands κοιτάζουν αλλού
Δεν είναι τυχαίο ότι τα ισχυρότερα media brands του κόσμου επενδύουν πλέον σε πολλαπλές πλατφόρμες. Streaming, podcasts, YouTube, social media, digital περιεχόμενο. Όχι επειδή εγκατέλειψαν την τηλεόραση, αλλά επειδή κατάλαβαν πως η ανάπτυξη δεν βρίσκεται αποκλειστικά εκεί.
Το ίδιο συμβαίνει και με τα πρόσωπα. Όταν έχεις χτίσει ένα προσωπικό μύθο δεκαετιών, η αξία σου δεν μετριέται πια μόνο από ένα καθημερινό δίωρο πρόγραμμα. Μετριέται από το πόσο ελεύθερα μπορείς να επιλέξεις πού θα εμφανιστείς, πότε θα μιλήσεις και με ποιον τρόπο θα επικοινωνήσεις με το κοινό σου.
Η τηλεόραση κάποτε ήταν ο μοναδικός δρόμος. Σήμερα είναι ένας από τους πολλούς. Και, πολλές φορές, όχι ο πιο ελκυστικός. Αφού εκ προοιμίου, θα σε πιέσει, θα σε συγκρίνει, θα σου επιβάλει όρους που δεν ανέχεσαι και ενδεχομένως δεν θα σε πληρώσει όσο άλλα μέσα.
Και κάτι ακόμη. Όταν έχεις ήδη αποδείξει ότι μπορείς να είσαι η πιο επιτυχημένη παρουσιάστρια της γενιάς σου, δεν επιστρέφεις απλώς για να υπάρχεις στο πρόγραμμα ενός καναλιού. Επιστρέφεις μόνο αν υπάρχει κάτι μεγαλύτερο να κατακτήσεις.
Σήμερα, υπάρχει;
Η απουσία ίσως προστατεύει τον μύθο
Υπάρχει και κάτι ακόμα. Η Μενεγάκη έφυγε σε μια στιγμή που μπορούσε να το κάνει. Χωρίς να κυνηγάει την επικαιρότητα. Χωρίς να χρειάζεται να αποδείξει ότι παραμένει relevant. Χωρίς να φθαρεί σε έναν ατελείωτο κύκλο τηλεοπτικών συμβιβασμών. Αυτό είναι πολυτέλεια. Και ίσως αυτή η πολυτέλεια να αξίζει περισσότερο από οποιοδήποτε συμβόλαιο.
Γιατί όσο λείπει, η συζήτηση γίνεται γύρω από την επιστροφή της. Αν επιστρέψει, η συζήτηση θα αρχίσει πολύ γρήγορα να γίνεται γύρω από τα νούμερα, τα τέταρτα, τα εμπορικά διαλείμματα και τις συγκρίσεις με μια εποχή που δεν πρόκειται να ξαναέρθει.
Ένας άνθρωπος που γνωρίζει καλά να χτίζει μύθους, ο Ηλίας Ψινάκης μιλώντας στον Κώστα Τσουρό για το "Το 'χουμε" και αναφερόμενος στην πορεία του Σάκη Ρουβά, είχε πει: "Αν συνέχιζα να είμαι manager του, θα συνέχιζα τον μύθο. Δεν σταματάει ο μύθος, αν το συνεχίσεις στην ίδια γραμμή, συνεχίζεται. Μετά από εμένα ο Σάκης είχε έναν πολύ καλό manager, πολύ καλός. Πολύ καλός όχι στο να χτίζει τον μύθο, αλλά να τον εξαργυρώνει. Όταν εξαργυρώνεται ο μύθος, δεν μπορεί να χτιστεί. Δεν υπάρχει λάθος και σωστό, είναι άλλο concept. Ο Σάκης έκανε οικογένεια, τέσσερα παιδιά, εκεί χρειάζεσαι χρήματα. Τι πουλάς; Πουλάς τον μύθο σου".
Αν ο μύθος εκθέτει τα κομμάτια του προς πώληση σε μια αγορά μικρότερη των δυνατοτήτων του, απλά μικραίνει ο ίδιος. Μπορεί όχι απλά να εξαργυρωθεί, ακόμα και να εκποιηθεί. Και αυτό ακριβώς σήμερα κάνει την Ελένη Μενεγάκη να μην ενδίδει στις "μικρές" προτάσεις της πτωχής mediaκής αγοράς.
Το πρόβλημα δεν είναι η Ελένη
Πλέον κάθε φορά που ακούω "η τηλεόραση χρειάζεται τη Μενεγάκη", σκέφτομαι ότι ίσως ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Η τηλεόραση χρειάζεται να ξαναβρεί την πίστη στον εαυτό της. Και τότε, με άλλη δυναμική, θα προσελκύσει και τον Θεό τον ίδιο, όχι μόνο τη Μενεγάκη. Γιατί μια Porsche χωρίς βενζίνη, δεν τρέχει, χαλάει.
Κανένα μεγάλο όνομα δεν πηγαίνει εκεί που υπάρχει μόνο ανάγκη. Πηγαίνει εκεί που υπάρχει φιλοδοξία
Η τηλεόραση θα πρέπει να πιστέψει ξανά ότι μπορεί να παράγει γεγονότα αντί να σχολιάζει γεγονότα που γεννήθηκαν είτε στον μικρόκοσμό της είτε ακόμα χειρότερα στο TikTok. Θα πρέπει να δημιουργήσει νέα πρόσωπα αντί να περιμένει τα παλιά να τη σώσουν. Να επενδύσει σε ιδέες και προσωπικότητες που θα την πάνε ένα βήμα μπροστά, αντί να ανακυκλώνει συνταγές που έχουν ήδη εξαντληθεί.
Γιατί, αν ούτε σήμερα μπορεί να υποσχεθεί σε ένα brand του μεγέθους της Ελένης Μενεγάκη ένα πραγματικά συναρπαστικό δημιουργικό περιβάλλον, τότε το πρόβλημα δεν είναι γιατί εκείνη δεν επιστρέφει. Το πρόβλημα είναι ότι το ίδιο το μέσο δεν πείθει πια ούτε τους πιο πολύτιμους ανθρώπους του πως αξίζει να επιστρέψουν σε αυτό.
Σε κάθε περίπτωση, τα social media μου για κουβεντούλα, ιδέες και προτάσεις είναι στη διάθεσή σας.
http://instagram.com/sirconstantino
https://www.facebook.com/constantinos.antonatos
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις από την εγχώρια και διεθνή showbiz στο yupiii.gr
