Υπάρχει ένα πρόβλημα όταν αποφασίζεις να γράψεις για τον Γιώργο Μαζωνάκη. Και το πρόβλημα δεν είναι ο ίδιος. Είναι ότι σχεδόν πάντα καταλήγεις να γράφεις για όλα τα υπόλοιπα εκτός από εκείνον.
Μπορείς να γράψεις για τα τραγούδια του, το μοναδικό του στιλ, για τα ρούχα του, τις καθημερινές αλλά εκκεντρικές εμφανίσεις του. Ακόμα και για τα βίντεο που έγιναν viral. Για τις ατάκες του, για τις αντιδράσεις του. Εσχάτως ακόμα και για τις δικαστικές διαμάχες. Για τις οικογενειακές του περιπέτειες. Για όλους όσοι μιλούν για εκείνον. Σπάνια, όμως, μιλάμε πραγματικά για τον ίδιο.
Πάνω στην πίστα είναι ένα βαρύ αερικό. Ένας λαμπερός τύπος, με εκπληκτική αισθητική. Ένας άνθρωπος λίγο "άστατος" απέναντι στον καλλιτεχνικό στρατιώτη που επιβάλει το καθώς πρέπει της εποχής. Θα κάνει ό,τι γουστάρει, χωρίς να στο εξηγήσει. Αν δεν το καταλάβεις, σου δείχνει πως σε θεωρεί και λίγο ηλίθιο. Ωστόσο, δεν προσπαθεί να σε προσβάλει.
Και αυτό είναι κάπως οξύμωρο αν το σκεφτεί κανείς. Ο Μαζω βρίσκεται σχεδόν τριάντα χρόνια στην πρώτη γραμμή. Δεν είναι ένας τραγουδιστής που εμφανίστηκε ξαφνικά, έκανε δύο επιτυχίες και εξαφανίστηκε. Είναι ένας καλλιτέχνης που έχει περάσει από όλες τις πίστες, από όλες τις μόδες, από όλες τις αλλαγές της ελληνικής νύχτας, παραμένοντας –με έναν τρόπο σχεδόν ανεξήγητο– πάντα ο ίδιος. Εκνευριστικά ίδιος εν τω μεταξύ, αυτό το 25χρονο παιδί με το κούρεμα καπελάκι που θυμάμαι να τραγουδάει "Μη μου ζητάς να αλλάξω γνώμη".
Και ξέρετε ποιο είναι το πραγματικά ενδιαφέρον; Αυτή η διαδρομή δεν χτίστηκε ποτέ πάνω στη συμπάθεια. Δεν είναι από τους ανθρώπους που θα δώσουν δέκα συνεντεύξεις για να σε πείσουν ότι είναι καλό παιδί. Δεν μπήκε ποτέ στη διαδικασία να γίνει ο "εύκολος". Δεν προσπάθησε καν να γίνει αρεστός. Στα @@ του.
Και όμως, το κοινό δεν τον εγκατέλειψε ποτέ. Αυτό, αν με ρωτάτε, είναι ίσως το πιο υποτιμημένο επίτευγμα της καριέρας του.
Στην ελληνική showbiz υπάρχει ένας άγραφος κανόνας: Το κοινό μπορεί να συγχωρήσει πολλά, αλλά όχι για πάντα. Κάποια στιγμή κουράζεται, θα ψάξει τον επόμενο. Θέλει έναν καινούργιο ήρωα. Οι περισσότεροι καλλιτέχνες το έχουν ζήσει. Κάποια στιγμή ο κύκλος κλείνει, όχι απαραίτητα γιατί σταμάτησαν να είναι καλοί, αλλά γιατί το κοινό αποφασίζει ότι χόρτασε. Με τον Γιώργο Μαζωνάκη δεν συνέβη ποτέ αυτό.
Τι συνέβη όμως; Κάτι πολύ πιο περίεργο. Όσο περισσότερο εκείνος απομακρυνόταν από την κλασική εικόνα ενός λαϊκού τραγουδιστή, τόσο περισσότερο ο κόσμος έδειχνε διατεθειμένος να τον ακολουθήσει. Άλλαζε εμφανίσεις, άλλαζε αισθητική, έκανε επιλογές που για πολλούς έμοιαζαν ακατανόητες, εξαφανιζόταν για μεγάλα διαστήματα από τη δημοσιότητα, επέστρεφε σαν να μην πέρασε μία μέρα. Και το κοινό ήταν ακόμη εκεί.
Δεν ξέρω αν υπάρχει άλλος καλλιτέχνης στην Ελλάδα για τον οποίο ισχύει αυτό στον ίδιο βαθμό.
Ο Μαζωνάκης είναι ο Μαζω, δεν είναι ο Γιώργος – για Γιωργάκης ούτε λόγος. Δεν χωρούν υποκοριστικά σε τέτοιο άστρο. Απλά είναι άστρο με υπεριώδη ακτινοβολία, αν τον ψάξεις πολύ χωρίς γυαλιά, θα πονέσουν τα μάτια σου. Επί της ουσίας, ο κόσμος δεν συγχώρεσε ποτέ τις εκκεντρικότητες του Μαζωνάκη. Αναγνώρισε την αυθεντικότητά του. Είναι τελείως διαφορετικό.
Οι άνθρωποι καταλαβαίνουν πότε ένας καλλιτέχνης παίζει έναν ρόλο και πότε είναι πραγματικά έτσι. Ο Μαζωνάκης μπορεί να σε ξενίσει, να σε εκνευρίσει, να σε μπερδέψει, να σε κάνει να σηκώσεις το φρύδι. Είναι πασιφανώς ελιτιστής. Δεν του αρέσουν τα δεύτερα. Μπορεί να γοητεύεται από το προφίλ του λαϊκού αντιστάρ που ανοίγει διάλογο με το "βήτα", αλλά ποτέ δεν λερώνεται από αυτό. Τουναντίον το υιοθετεί σαν κάτι extravagant για να το φέρει στα μέτρα του. Και ποια μέτρα του δηλαδή; Τα ασαφή όρια του σταριλικιού του.
Ο χώρος οριακά δεν τον συμπαθεί. Τον σνομπάρει αλλά τον θαυμάζει. Τον κοιτά επιφυλακτικά αλλά τρέμει μην μπει στη δίνη του καλλιτεχνικού day2day dna του. Ο Μαζωνάκης ξεπέρασε τα όρια του "προϊόντος" μιας δισκογραφικής. Το είπε και στον Τρύφωνος, δεν έχει εργοδότη. Έργο, δηλαδή δουλειά στον ίδιο δίνει ο εαυτός του: "εγώ είμαι η ταμπέλα". Μοναχικός δρόμος να ξέρεις πως υπόλογος για τα πάντα, να μην έχεις να ρίξεις το φταίξιμο κάπου αλλού.
Η σκανδαλώδης υπόθεση της ενδοοικογενειακής διαμάχης του αλλά και της περίεργης κατηγορίας που έσκασε από τον νεαρό τραγουδιστή είναι για μένα ένα κεφάλαιο: αποδόμηση. Όταν έσκασε η είδηση του εγκλεισμού του στο Δρομοκαΐτειο ήμουν στην παραλία, μια καυτή μέρα 15Αυγουστου, με μια γυναίκα που γνωρίζει καλά τον χώρο. Κοιταχτήκαμε στα μάτια, δαγκωθήκαμε και δεν ξέραμε αν έπρεπε να πέσουμε από τα σύννεφα ή αν το περιμέναμε. Ο Μαζωνάκης φαινόταν -το τονίζω πως φαινόταν χωρίς να ξέρουμε αν ίσχυε- πως το πήγαινε στα όρια εδώ και καιρό. Κακά τα ψέματα, δεν διένυε μια ωραία καλλιτεχνική φάση. Εγώ μιλούσα με συναδέλφους και έλεγα συνέχεια πόσο στεναχωριέμαι γιατί "τον διαλύουν παιδιά, τον καταστρέφουν". Κάποια είπε "καιρός ήταν" με μια ξερολιακή αίσθηση γνώσης γεγονότων. Εγώ επέμενα "Μακάρι να μην τον καθηλώσει όλο αυτό". Και οι δύο όμως ήταν σαν να βλέπαμε ένα τέλος. Όμως κανείς μας δεν σκεφτόταν πως ο Μαζώ ήταν πολύ μεγαλύτερος από όλο αυτό.
Το τι έχει να χωρίσει ο Γιώργος -και πολύ λιγότερο ο Μαζωνάκης- με την οικογένειά του δεν το ξέρουμε. Όμως ο Μαζώ είχε δύο στιγμές στο "Τετ-Α-Τετ" που δεν μάσησε τα λόγια του. Απέδωσε την κατηγορία σε βολές συγκεκριμένης επιχειρηματικής πλευράς για να τον χτυπήσει εκεί που πονούσε και σχολίασε με ύφος τον κατήγορο του ως "ένα παιδί" και πετώντας απολαυστικά "δεν είναι καν ο τύπος μου". Ωραίος τύπος τελικά. Δεν μάσησε τα λόγια του και είπε όσα δεν έλεγε κανείς ευθέως.
Και τώρα τι; Ο Γιώργος Μαζωνάκης που είδα τον χειμώνα στην "Ακτή" ήταν ένα φαινόμενο. Έλαμπε χωρίς να με κάνει να νιώσω στιγμή πως αποζητά το μπράβο. Ένας τραγουδισταράς που έχει περάσει τις φάσεις του και πέφτει ξαναπέφτει σηκώνεται ξανασηκώνεται και ενίοτε τρέχει κιόλας. Μόνο όταν θέλει.
Όταν ζεις σαν τον Γιώργο Μαζωνάκη, βουτηγμένος στην μαρμίτα μιας καλλιτεχνικής ελίτ με σμίγει τον Warhol με τα μπουζούκια, τα Celine μοκασίνια με τα LV πολύχρωμα συνολάκια, το "The Voice" με τη Νύχτα... πρέπει να τα περιμένεις όλα. Και εφόσον τα περιμένεις (οφείλεις να) είσαι φτιαγμένος για να τα αντιμετωπίσεις. Εύκολο; Όχι. Αλλά ποιος σου είπε ότι είναι εύκολο να είσαι ο Μαζώ;
Σε κάθε περίπτωση, τα social media μου για κουβεντούλα, ιδέες και προτάσεις είναι στη διάθεσή σας.
http://instagram.com/sirconstantino
https://www.facebook.com/constantinos.antonatos
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις από την εγχώρια και διεθνή showbiz στο yupiii.gr
