Υπάρχει ένα πρόβλημα όταν έχεις ήδη γράψει δύο φορές για έναν άνθρωπο προσπαθώντας να εξηγήσεις τι ακριβώς κάνει σωστά. Κάποια στιγμή κινδυνεύεις να γίνεις εκείνος ο ενοχλητικός τύπος που κάθεται στην άκρη του τραπεζιού και λέει "εγώ σας τα έλεγα". Και, πιστέψτε με, δεν υπάρχει τίποτα λιγότερο γοητευτικό από έναν άνθρωπο που πιστεύει ότι τα είχε προβλέψει όλα.
Οπότε δεν θα το κάνω. Ή, τέλος πάντων, θα προσπαθήσω, γιατί εγώ όντως σας τα έλεγα. Sorry not sorry.
Έχω γράψει στο παρελθόν για τη Νατάσα Θεοδωρίδου που αποφάσισε, ύστερα από τόσα χρόνια καριέρας, να μας συστηθεί πραγματικά. Για τη γυναίκα πίσω από την άψογη λαϊκή τραγουδίστρια, που ξαφνικά άρχισε να γελά δυνατά, να αυτοσαρκάζεται, να ανεβάζει βίντεο, να τσαλακώνεται όσο ακριβώς χρειάζεται και να δείχνει ότι πίσω από τα βραδινά φορέματα και τις μεγάλες πίστες υπάρχει ένας άνθρωπος που περνάει πολύ καλά με αυτό που κάνει.
Έγραψα αργότερα για την τέχνη της να γίνεσαι κλασικός. Για τον τρόπο που η Νατάσα, μέσα από τις "Ερωτικές Νατάσες", δεν περίμενε απλώς τον χρόνο να αποφασίσει ποια θα είναι η θέση της στο ελληνικό τραγούδι, αλλά άρχισε μεθοδικά να τη διαμορφώνει η ίδια.
Και χθες το βράδυ, στην πρώτη από τις τρεις sold out εμφανίσεις της στο Θέατρο Άλσος, συνειδητοποίησα ότι μάλλον έχω αφήσει έξω από αυτή την ιστορία το σημαντικότερο κομμάτι. Η Νατάσα Θεοδωρίδου ξέρει πού πηγαίνει. Και, πιθανότατα, το ξέρει πολύ πριν από εμάς.
Μια Νατάσα στο τώρα. Όχι στο "θυμάσαι τότε;"
Βγήκε στη σκηνή λαμπερή, μαυρισμένη, απαστράπτουσα και με αυτή την περίεργη άνεση που έχουν οι άνθρωποι που δεν χρειάζεται πια να αποδείξουν ότι ανήκουν εκεί όπου βρίσκονται. Από τα πρώτα λεπτά άρχισε να μιλάει, να γελάει, να αυτοσαρκάζεται. Να πειράζει τον εαυτό της, τους μουσικούς της, το κοινό.
Η Νατάσα που κάποτε γνωρίζαμε κυρίως μέσα από τις μεγάλες ερωτικές μπαλάντες της είναι πλέον μια αδιανόητα επικοινωνιακή performer. Και χρησιμοποιώ επίτηδες αυτή τη λέξη. Γιατί η χθεσινή βραδιά δεν ήταν απλώς μία συναυλία μιας σπουδαίας τραγουδίστριας που διαθέτει ένα από τα ισχυρότερα ρεπερτόρια των τελευταίων δεκαετιών. Ήταν show. Με ρυθμό, με σκηνοθετική λογική, με εικόνα, με κίνηση και –κυρίως– με μια απόλυτη αίσθηση του σήμερα.
Αυτό ήταν, νομίζω, που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση. Δεν υπήρχε σχεδόν τίποτα αναδρομικό στη βραδιά. Καμία διάθεση να καθίσουμε όλοι μαζί κάτω από μια τεράστια νοητή φωτογραφία της Νατάσας του 1997 και να θυμηθούμε τα παλιά. Καμία ρετροσπεκτίβα καριέρας, κανένα "περάσαμε τόσα μαζί", κανένα επετειακό βάρος.
Και θα μπορούσε. Aν υπάρχει μία τραγουδίστρια που θα μπορούσε να γεμίσει δύο ώρες μόνο με τραγούδια που όλοι έχουμε συνδέσει με κάποια καψουρο-ιστορία μας, είναι εκείνη. Δεν το έκανε.
Το ρεπερτόριο ήταν επίκαιρο, η ενορχήστρωση σημερινή, η ενέργεια απολύτως σύγχρονη. Ακόμη και τα μεγάλα της τραγούδια δεν παρουσιάστηκαν σαν κάτι που ανήκει σε μια συγκεκριμένη εποχή. Ήταν ζωντανά. Ήταν σημερινά. Ήταν εκεί.
Και κάπου εδώ αρχίζω πάλι να γίνομαι εκείνος ο ενοχλητικός τύπος στην άκρη του τραπεζιού. Ελάτε, εδώ τίποτα από αυτά δεν είναι τυχαίο.
Η Μαρινέλλα, ο Δημήτρης Παπάζογλου και μια στιγμή που δεν ήταν "αφιέρωμα"
Υπήρξε, βέβαια, μία στιγμή που η Νατάσα κοίταξε πίσω. Αλλά ακόμη κι αυτή ήταν τόσο κομψά τοποθετημένη μέσα στο show, ώστε περισσότερο έμοιαζε με υπόκλιση παρά με νοσταλγία.
Για πρώτη φορά στην καριέρα της, η Νατάσα Θεοδωρίδου βρέθηκε στη σκηνή με ένα πολυμελές μπαλέτο. Ο Δημήτρης Παπάζογλου δημιούργησε ένα elegant, θεατράλε αφιέρωμα στη Μαρινέλλα, από εκείνα που μπορούν πολύ εύκολα να ξεφύγουν προς την υπερβολή και, ευτυχώς, δεν ξέφυγαν ούτε στιγμή. Ήταν όμορφο. Ήταν ακριβό αισθητικά –όχι απαραίτητα οικονομικά, δεν έχω δει τα τιμολόγια, ηρεμήστε– και κυρίως ήταν συγκινητικό χωρίς να απαιτεί από τον θεατή να συγκινηθεί.
Και κάπου εκεί η Νατάσα μοιράστηκε μια ιστορία. Μια ατάκα που της είχε πει η Μαρινέλλα. "Εγώ ξέρω από τώρα τι θα κάνω σε τρία χρόνια" έλεγε. Δεν ξέρω αν οι υπόλοιποι στο Άλσος κόλλησαν σε αυτή τη φράση όσο εγώ. Μπορεί και όχι. Οι περισσότεροι είχαν έρθει να ακούσουν τραγούδια, να πιουν το ποτό τους, να σηκώσουν το κινητό τους στο "Φεγγάρι" και να φύγουν χαρούμενοι.
Εγώ, πάλι, έμεινα εκεί. Στα τρία χρόνια. Γιατί ξαφνικά αυτή η μία πρόταση εξηγούσε σχεδόν όλα όσα παρατηρούσα τα τελευταία χρόνια στη Νατάσα Θεοδωρίδου.
Το ταλέντο είναι υπέροχο. Το σχέδιο ακόμη περισσότερο
Έχουμε μια περίεργη ανάγκη να παρουσιάζουμε τους επιτυχημένους ανθρώπους σαν να τους συμβαίνουν πράγματα. "Της ήρθε μια μεγάλη επιτυχία". "Έγινε viral". "Την αγάπησε η νέα γενιά". "Ξαναβρέθηκε στην κορυφή". Σαν να περπατούσε αμέριμνη στον δρόμο η Νατάσα Θεοδωρίδου και ξαφνικά να έπεσε πάνω σε μερικά εκατομμύρια views στο TikTok. Δεν λειτουργούν έτσι τα πράγματα. Τουλάχιστον όχι όταν η επιτυχία διαρκεί σχεδόν τριάντα χρόνια.
Η Νατάσα των τελευταίων ετών είναι το αποτέλεσμα μιας σειράς πολύ συγκεκριμένων επιλογών. Άνοιξε την εικόνα της. Άφησε το κοινό να πλησιάσει. Έδωσε χώρο στο χιούμορ της. Έκανε τις "Ερωτικές Νατάσες". Τραγούδησε ξανά τραγούδια που υπήρχαν πριν από εκείνη και τα παρέδωσε σε ένα κοινό που, σε αρκετές περιπτώσεις, τα άκουσε για πρώτη φορά από τη δική της φωνή. Τραγούδησε και καινούργια τραγούδια, και "βαριά" και χορευτικά. Και Φοίβο και Σαντιγκάι. Και Ιακωβίδη, μέχρι και Μαρινάκη. Έκανε ένα επιθετικό άνοιγμα προς το κοινό και είμαι σίγουρος πως γνωρίστηκε με μια νέα γενιά χωρίς να ντυθεί σαν αυτήν, χωρίς να μιλήσει σαν αυτήν και –δόξα τω Θεώ– χωρίς να προσπαθήσει να κάνει κάποιο viral dance challenge με τα παιδιά της.
Παρέμεινε Νατάσα. Απλώς μετακίνησε εαυτόν, λίιιιγο πιο μπροστά.
Και τώρα, ενώ θα μπορούσε πολύ εύκολα να αφήσει την ίδια τη διαδρομή της να κάνει όλη τη δουλειά, εκείνη στήνει ένα show απολύτως παρόν. Δεν επαναπαύεται στην αναγνωρισιμότητα των τραγουδιών της, δεν ζητά από το κοινό να τη χειροκροτήσει για όσα έχει ήδη καταφέρει. Μοιάζει να ενδιαφέρεται πολύ περισσότερο για το τι μπορεί να προσθέσει στην επόμενη εικόνα.
Και τι κάνει, ενδίδει στην πιο καυτή πρόταση: Πηγαίνει στο ΝΟΧ με τη Δέσποινα Βανδή.
Εδώ, βέβαια, οφείλω να δηλώσω μία μικρή προσωπική αδυναμία και να αποχωρήσω για μερικές γραμμές από κάθε απόπειρα αντικειμενικότητας. Γιατί όταν η Δέσποινα Βανδή αποφασίζει ότι θα συμβεί κάτι, κατά κανόνα το σύμπαν έχει την καλοσύνη να συνεργάζεται. Η συνάντησή τους δεν είναι απλώς η ένωση δύο τεράστιων ρεπερτορίων. Είναι δύο γυναίκες που έχουν καταφέρει κάτι εξαιρετικά δύσκολο: να αλλάζουν χωρίς να ακυρώνουν καμία προηγούμενη εκδοχή του εαυτού τους. Να παραμένουν απολύτως αναγνωρίσιμες και ταυτόχρονα να βρίσκουν διαρκώς έναν νέο τρόπο να υπάρχουν στο παρόν.
Και αν η Νατάσα έχει ήδη αρχίσει να σκέφτεται τρία χρόνια μπροστά, η συνάντηση με τη Δέσποινα μοιάζει σχεδόν επικίνδυνα ενδιαφέρουσα. Δεν ξέρω τι θα γίνει στο ΝΟΧ. Ξέρω ότι θέλω να είμαι εκεί και να χαϊδεύω από περηφάνια μια γάτα που δεν έχω.
Πού θα είσαι σε τρία χρόνια, Νατάσα;
Και κάπως έτσι επιστρέφω στη Μαρινέλλα: "Εγώ ξέρω από τώρα τι θα κάνω σε τρία χρόνια".
Ίσως αυτή να είναι τελικά η μεγαλύτερη "πυξίδα" που μπορεί να δώσει ένας άνθρωπος με τέτοια διαδρομή σε έναν άλλον άνθρωπο που θέλει να αντέξει στον χρόνο. Όχι να ξέρεις ποιο τραγούδι θα πεις. Ούτε σε ποιο μαγαζί θα εμφανιστείς. Να ξέρεις ποιος θέλεις να είσαι όταν φτάσεις εκεί. Και έχω την αίσθηση πως η Νατάσα Θεοδωρίδου το ξέρει ήδη.
Ίσως εμείς βλέπουμε μια sold out συναυλία στο Άλσος. Εκείνη μπορεί να βλέπει ένα ακόμη βήμα προς κάτι που έχει ήδη σχεδιάσει. Εμείς βλέπουμε τις "Ερωτικές Νατάσες". Εκείνη πιθανότατα ήξερε από πριν τι ακριβώς θα δημιουργούσαν στο ρεπερτόριό της. Εμείς μαθαίνουμε ένα νέο τραγούδι, εκείνη βάζει καινούργια κομμάτια στο παζλ της διαδρομής της. Εμείς γελάμε με τα βίντεό της στα social media. Εκείνη έχει ήδη καταλάβει ότι η οικειότητα είναι το νέο μεγάλο κεφάλαιο στη σχέση ενός καλλιτέχνη με το κοινό του.
Εμείς περιμένουμε να τη δούμε με τη Δέσποινα Βανδή στο ΝΟΧ. Οι άλλοι δεν ξέρω πώς θα το πάρουν στην αθηναϊκή νύχτα. Καημένος ανταγωνισμός.
Κι εκείνη; Πού κοιτάζει άραγε ήδη;
Δεν ξέρω τι θα κάνει η Νατάσα Θεοδωρίδου σε τρία χρόνια από σήμερα. Και, για να είμαι απολύτως ειλικρινής, μετά τη χθεσινή βραδιά στο Άλσος, έχω αρχίσει να πιστεύω ότι δεν έχει ιδιαίτερη σημασία αν μπορώ να το μαντέψω. Το σημαντικό είναι ότι μάλλον το ξέρει εκείνη.
Σε κάθε περίπτωση, τα social media μου για κουβεντούλα, ιδέες και προτάσεις είναι στη διάθεσή σας.
http://instagram.com/sirconstantino
https://www.facebook.com/constantinos.antonatos
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις από την εγχώρια και διεθνή showbiz στο yupiii.gr
