Δεν μου είναι πολύ ευχάριστο να σχολιάζω το "Just The Two Of Us”. Είναι ένας Κοκλωνικός πλανήτης αισθητικής που εμένα μου τερματίζει τη λογική για την τηλεόραση. Οπότε, το να κρίνω το J2US δεν είναι εύκολο ούτε βολικό γιατί διαφωνώ με την εκτέλεσή του από τη στιγμή που το λέμε. Ωστόσο, αφού μπαίνω στον χορό, ας χορέψω.
Ο Νίκος Κοκλώνης & το όραμά του
Η αλήθεια είναι πως ο Νίκος Κοκλώνης έχει καλές προθέσεις απέναντι στη δουλειά αυτή. Ο ίδιος είναι ένας θερμός άνθρωπος, που παθιάζεται αφενός με το είδωλό του αφετέρου με ένα ιδιότυπο όραμα που έχει για φαντεζί τηλεόραση, χωρίς έντονο φίλτρο προστασίας. Όταν κάνεις λοιπόν με αυτόν τον τρόπο τηλεόραση, δεν μπορεί παρά να φλερτάρεις με τα άκρα.
Ως παρουσιαστής, έχω ξαναγράψει, πως είναι μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση. Την πρώτη σεζόν μπορεί να τον θεωρούσες ενοχλητικό, μια άλλη σεζόν μπορεί οι εκπομπές να απορούσαν γιατί αυτός ο άνθρωπος έχει εκπομπή αλλά την τρίτη σεζόν μπορεί οι ίδιοι άνθρωποι, για τους δικούς τους λόγους κάθε φορά, να τον αποθέωναν. Σε κάθε περίπτωση βέβαια για κάποιες -πολλές- σεζόν ο Νίκος Κοκλώνης έκανε περιστασιακά και μεγάλη επιτυχία στο "J2US”. Έχω βρεθεί κι εγώ καλεσμένος στο show, έχω δει από κοντά την εκτέλεσή του. Διόλου αδιάφορη δεν είναι η προσπάθεια και η επένδυσή του στο project. Με το επιχείρημα της απήχησης του λοιπόν, ο Νίκος Κοκλώνης είχε κάθε δικαίωμα να χειρίζεται τον τηλεοπτικό του εαυτό όπως του έκανε γούστο.
Καλώς ή κακώς, παράλληλα ο Κοκλώνης κατάφερε μέσω συνεργιών, ιδιοκτησίας και συμβολαίων να "χειρίζεται" έναν κύκλο δημοσιότητας γύρω από το όνομα και τις παραγωγές του δημιουργώντας μια πολυδύναμη "αυλή" που συνήθως δεν διστάζει να υπονοήσει πως είναι ο ηγέτης της παγκόσμιας ψυχαγωγίας. Και εκείνος, που είναι όντως έξυπνος και πονηρός στη διαχείριση των media, αρέσκεται με το επίτευγμά του και το απολαμβάνει. Γνωρίζει πως σε μεγάλο βαθμό είναι πλασματικό όλο αυτό, αλλά το γουστάρει. Και εγώ ως ένα βαθμό του βγάζω το καπέλο. Ποιος δεν θα ήθελε ένα κάρο καταξιωμένους ανθρώπους της τηλεόρασης να του λένε πως είναι ο καλύτερος; Με τον παρά μου...
Με αυτή την ιδιότυπη "αυλή" από συνεργαζόμενα ή ιδιόκτητα media, τι επιτυγχάνει; Όλοι εμείς που είμαστε έξω από τον χορό να προσπαθούμε να κρίνουμε το τηλεοπτικό προϊόν, προσπερνώντας ότι δεν έχουμε σχέση εξάρτησης μαζί του, να βγαίνουμε τα... τσογλάνια της πιάτσας. Αυτοί οι "κακοί", που θέλουμε να τον πολεμάμε. Που φυσικά δεν είναι έτσι, γιατί στην πορεία του στα media έχει βγάλει στον αέρα και κάποιες ωραίες παραγωγές, για τις οποίες στιγμή δεν τον πολεμήσαμε. Τουναντίον του είπαμε και μπράβο. Λόγου χάρη το "IQ160". Όμως να μην είμαι άδικος. Ασχέτως τηλεθέασης, οι άνθρωποι του Star όσες φορές συμφώνησαν να συνεργαστούν μαζί του, τον φίλτραραν και το αποτέλεσμα δεν ήταν... αλόγιστο. Για παράδειγμα, και το "Fame Story” χωρίς να κάνει υψηλά ποσοστά τηλεθέασης και χωρίς να ξεφεύγει σε μεγάλο βαθμό από τη διάθεση "Just The Two Of Us”, έμεινε στην ιστορία ως μια μεγάλη σύμπραξη Star και Barking Well, αλλά και μια αξιοπρεπής παραγωγή που έτυχε να μην ευτυχήσει.
Ο πλανήτης "J2US”
Το "J2US” είναι ένα πολύ ωραίο show. Το format από μόνο του, όχι αυτό που βλέπουμε εδώ. Πρόκειται για ένα "μαζεμένο" show, που εμπνεύστηκαν οι άνθρωποι του BBC, πριν από 20 χρόνια. Μιλάμε για ένα όχι και τόσο σύγχρονης αισθητικής αντίληψης πρόγραμμα, που λανσαρίστηκε το 2006 και έπαιξε στην Βρετανία για δύο μόλις σεζόν, δηλαδή για 14 μόλις επεισόδια. Είναι "μετεξέλιξη" του Strictly Come Dancing, που εδώ γνωρίζουμε ως Dancing With The Stars. Το πιάνετε μήπως πώς έχουν οραματιστεί οι άνθρωποι που το σχεδίασαν την εικόνα του; Στην αυθεντική του μορφή μάλιστα έχει διάρκεια μόλις μίας εβδομάδας! Μιλάμε για ένα event show λοιπόν που εδώ το πήραμε και το κάναμε οριακά celebrity reality που διαρκεί 2-3 μήνες τη φορά.
Εδώ τα πράγματα είναι αλλιώς. Αν η φάση, ακόμα και με παρουσιαστή τον Νίκο Κοκλώνη και ό,τι αυτό συνεπάγεται, ήταν κοντά στη λογική Dancing With The Stars εμένα δεν θα με ενοχλούσε. Εν προκειμένω όμως το πράγμα ξεφεύγει και αντιλαμβάνομαι πως δεν υπάρχει κανείς που θα ήθελε να το κρατήσει εντός ορίων.
Τεχνικά η Κατερίνα Γκαγκάκη έδωσε έναν πολύ ενδιαφέροντα ορισμό για το πώς έχει στηθεί το "J2US”. "Το "J2US" στα δομικά του στοιχεία έχει την υπερβολή και τη λάμψη” είπε η επικεφαλής της επικοινωνίας του OPEN και καθόλου άδικο δεν έχει. Το πόση υπερβολή βέβαια έχει και πόση λάμψη, είναι άλλο πράγμα. Άλλωστε, ο θυμόσοφος λαός λέει πως ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός. Όμως το "J2US” όντως λάμπει. Και μάλιστα λάμπει επειδή οριακά κοστίζει το βάρος του σε χρυσό, ή τέλος πάντων κόστιζε μέχρι πρότινος.
Η επαναφορά του στο OPEN δεν είναι υποβιβασμός. Ο Νίκος Κοκλώνης βγάζει κάθε φορά στον αέρα το show με το ίδιο μεράκι και ενθουσιασμό. Όπως ακριβώς μπορεί να το ονειρευτεί και να το εκτελέσει κάθε φορά. Τονίζω ξανά, ο Κοκλώνης κάνει το όνειρό του πραγματικότητα και αυτό εγώ το θαυμάζω. Την ίδια στιγμή, το όνειρό του έχει δράσει θετικά στην καριέρα και το πορτοφόλι δεκάδων ανθρώπων της ελληνικής showbiz. Ποιος δεν θα ήθελε να αποκτά ανταλλακτικά εκπομπές και τεράστιες αμοιβές για να συμμετάσχει σε ένα show που φλερτάρει με τα άκρα; Γιατί κάπως έτσι πάει κάθε σεζόν.
Συνοψίζοντας...
Δεν θα σου πω ότι το Just είναι ένα "κακό" προϊόν. Ορισμένοι άνθρωποι που συμμετέχουν μπορεί εμένα να με κάνουν να αισθάνομαι άβολα με το πόσο εκτίθενται αλλά δεν είμαι και ο μπαμπάς τους. Οικειοθελώς πάνε, κερδίζουν χιλιάδες ευρώ προφανώς, χαίρουν δημοσιότητας -καλής ή κακής δεν έχει σημασία για κάποιους εξ αυτών- και στο τέλος υπάρχει και ένα σεβαστό ποσοστό του κοινού που του αρέσει. Και η μάνα μου το έβλεπε τα προηγούμενα χρόνια, για να περάσει η ώρα της με μουσική και γέλιο. Αυτή είναι η "συνταγή" της εκτέλεσής του.
Από την άλλη, για το OPEN είναι μαγαζί γωνία. Το να κάνει ένα πρόγραμμα 10% στο OPEN που φλερτάρει μόνιμα με τα μονοψήφια είναι άθλος. Και αυτό σημαίνει πως ο Κοκλώνης κάνει διπλάσια προσπάθεια για να φέρει αυτά τα ποσοστά -και φυσικά τα διαφημιστικά έσοδα- στο κανάλι. Άρα γιατί όχι;
Εσύ ως θεατής, αν θες να το δεις, είσαι ελεύθερος. Ότι κάτι είναι guilty pleasure, είναι πολύ ωραίο να το παραδεχθούμε. Αρκεί να μη λέμε τη guilty pleasure, απλή κανονική pleasure. Απλώς όταν κάτι περνά αναίσχυντα τα όρια για να γίνεται viral, μπορεί και να γίνει και άβολο. Δεν είναι όλο έτσι, είναι όμως τόσο έντονα άβολο κάποιες στιγμές (βλ. Έφη Θώδη) που πλέον δεν έχεις να πεις τίποτα παραπάνω. Η επιλογή πάντα είναι προσωπική και σίγουρα του θεατή, όχι δική μου.
Σε κάθε περίπτωση, τα social media μου για κουβεντούλα, ιδέες και προτάσεις είναι στη διάθεσή σας.
http://instagram.com/sirconstantino
https://www.facebook.com/constantinos.antonatos
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις από την εγχώρια και διεθνή showbiz στο yupiii.gr
