Υπάρχουν στιγμές που τα social media σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν έχουμε χάσει εντελώς την αίσθηση του μέτρου. Και η πρόσφατη κριτική που δέχθηκε ο Σάκης Κατσούλης επειδή δημοσιεύει φωτογραφίες του νεογέννητου γιου του είναι μία από αυτές τις στιγμές. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς θαυμαστής του. Ούτε να έχει παρακολουθήσει το Survivor. Ούτε καν να ενδιαφέρεται για τη ζωή των influencers. Αρκεί να διαθέτει λίγη κοινή λογική.
Γιατί ακριβώς κατηγορείται ένας νέος πατέρας; Επειδή ανέβασε φωτογραφίες του παιδιού του. Επειδή μοιράστηκε τη χαρά του. Αυτό μόνο, έτσι; Επειδή έκανε αυτό που κάνουν εκατομμύρια άνθρωποι καθημερινά στα κοινωνικά δίκτυα.
Όλοι έχουν άποψη για τα πάντα
Τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργηθεί μια παράξενη κουλτούρα στα social media. Μια κουλτούρα στην οποία όλοι αισθάνονται υποχρεωμένοι να έχουν άποψη για τα πάντα. Όχι απλώς άποψη. Καταγγελτική άποψη. Επικριτική άποψη. Μια άποψη που θα δείξει ότι εκείνοι είναι πιο ευαισθητοποιημένοι, πιο ενημερωμένοι και πιο ηθικοί από τους υπόλοιπους.
Έτσι, μια φωτογραφία ενός μωρού παύει να είναι μια φωτογραφία ενός μωρού. Γίνεται αφορμή για διάλεξη περί ιδιωτικότητας. Για κατηγορίες περί εκμετάλλευσης. Για ψυχολογικές αναλύσεις ανθρώπων που δεν γνωρίζουμε. Για συμπεράσματα που βγαίνουν μέσα από μία ανάρτηση και δύο emojis.
Ας είμαστε σοβαροί.
Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην υπερέκθεση ενός παιδιού και σε έναν γονέα που μοιράζεται κάποιες στιγμές χαράς με τους ανθρώπους που τον ακολουθούν. Και όταν αυτή η διαφορά εξαφανίζεται από τη συζήτηση, τότε δεν μιλάμε για ευαισθησία. Μιλάμε για εμμονή.
Η επιλεκτική αυστηρότητα των social media
Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι οι ίδιοι άνθρωποι που ενοχλούνται από μια φωτογραφία ενός μωρού δεν ενοχλούνται από την καθημερινή τοξικότητα που ξεχειλίζει στα timelines. Δεν τους ενοχλούν οι δημόσιοι διασυρμοί. Δεν τους ενοχλούν οι προσωπικές επιθέσεις. Δεν τους ενοχλεί η χυδαιότητα που συχνά μεταμφιέζεται σε "άποψη".
Αλλά άμα δούμε μια φωτογραφία ενός μπέμπη με μικρά ποδαράκια; Εκεί ξαφνικά τραβιέται η κόκκινη γραμμή.
Και βέβαια, υπάρχει και η άλλη διάσταση. Αυτή της επιλεκτικής αυστηρότητας. Όταν ένας άγνωστος ανεβάζει κάθε μέρα φωτογραφίες του παιδιού του, κανείς δεν ασχολείται. Όταν το κάνει ένας γνωστός άνθρωπος, μετατρέπεται σε δημόσια συζήτηση. Όχι επειδή άλλαξε η πράξη. Επειδή άλλαξε το πρόσωπο.
Η αλήθεια είναι ότι πολλοί χρήστες δεν σχολιάζουν τη φωτογραφία. Σχολιάζουν τον άνθρωπο που τη δημοσίευσε. Κι αυτό είναι ακόμα πιο κλισέ, ακόμα πιο αχρείαστο. Get a life ρε φιλε κι άσε τον άνθρωπο να κάνει ό,τι γουστάρει.
Δεν είναι όλα αφορμή για καταγγελία
Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σημείο να αναζητούμε πρόβλημα ακόμη και εκεί που δεν υπάρχει. Να αντιμετωπίζουμε κάθε ανάρτηση σαν κοινωνικό ζήτημα και κάθε προσωπική στιγμή σαν πεδίο ιδεολογικής αντιπαράθεσης.
Δεν λέω ότι οι γονείς δεν πρέπει να σκέφτονται τι δημοσιεύουν για τα παιδιά τους. Προφανώς πρέπει. Όπως πρέπει να σκέφτονται και πολλά άλλα πράγματα που αφορούν την ανατροφή τους. Όμως η συζήτηση χάνει κάθε σοβαρότητα όταν μετατρέπεται σε κυνήγι μαγισσών επειδή ένας πατέρας ανέβασε μια τρυφερή φωτογραφία του νεογέννητου γιου του.
Γιατί κάποια στιγμή πρέπει να θυμηθούμε κάτι πολύ απλό: δεν είναι όλα αφορμή για καταγγελία. Δεν είναι όλα προβληματικά. Και δεν είναι υποχρεωτικό να ψάχνουμε σκοτεινά κίνητρα πίσω από κάθε ανθρώπινη στιγμή.
Εκτός αν έχουμε φτάσει στο σημείο όπου το μόνο πράγμα που μας ενοχλεί περισσότερο από την τοξικότητα του διαδικτύου είναι η θέα ενός ευτυχισμένου μωρού.
Σε κάθε περίπτωση, τα social media μου για κουβεντούλα, ιδέες και προτάσεις είναι στη διάθεσή σας.
http://instagram.com/sirconstantino
https://www.facebook.com/constantinos.antonatos
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις από την εγχώρια και διεθνή showbiz στο yupiii.gr
