Παρατηρώ την κόρη μου να παίζει στη θάλασσα. Βλέπω τα γερά πόδια της, τα μακριά χέρια της, τον τρόπο που τινάζει τα μαλλιά της και θυμάμαι… Θυμάμαι εκείνο το κοριτσάκι που έκανε δυο βήματα και έπεφτε, που άπλωνε δυο μικρά χεράκια να με αγκαλιάσει, που φοβόταν το βράδυ, που λέγαμε παραμύθια.
Μην κολλάς πάνω μου, γιατί θα κολλήσουμε ψείρες! Αυτή ακριβώς είναι η περίπτωση των παιδιών που έχουν κινητό τηλέφωνο και το παίρνουν μαζί τους στο σχολείο, συνωστιζόμενα το ένα δίπλα στο άλλο για να δουν κάτι στην οθόνη – πράγμα που διευκολύνει τις ψείρες να πηδάνε από το ένα παιδικό κεφάλι στο άλλο.