Υπάρχουν ελάχιστα πράγματα που είναι τόσο κατανοητά πλέον στο τηλεοπτικό σύμπαν των τελευταίων ετών. Ένα από αυτά είναι και η σημασία της φράσης "αυτή η σειρά είναι Γεωργίου”. Πολλοί δεν το λένε για καλό, εγώ το λέω ως κατηγορία. Πως λέμε κωμωδία, δράμα, περιπέτεια. Εγώ λέω πως είναι "Γεωργίου” και αυτό σημαίνει πολλά.
Πόσο Γεωργίου το θες; Ναι. Αυτό είναι οι "Μπλε Ώρες”
Το νέο εγχείρημα του Αντρέα Γεωργίου, του Κούλλη Νικολάου και της Βάνας Δημητρίου βρίσκει τηλεοπτική στέγη στον ΣΚΑΪ, μετά το άδοξο τέλος της συνεργασίας του με το MEGA, που σύντομα θα μετανιώσει που τους άφησε να φύγουν. Οι "Μπλε Ώρες” είναι μια πολύ φιλόδοξη δουλειά που θα έκανε αίσθηση - αν όχι επιτυχία - σε όποιο κανάλι και αν έπαιζε. Όμως τώρα βρίσκεται στον ΣΚΑΪ και με όρους τέτοιους πρέπει να την αναλύσουμε. Και τώρα και σε ένα μήνα, αναλύοντας και την πορεία της ως προϊόν.
Ρε παιδί μου, είναι Γεωργίου με τα όλα του. Μια καλοδουλεμένη καθημερινή σειρά, πιο μοντέρνα από σαπουνόπερα, πιο κλασική από νεανικό δράμα. Παλιά σας είχα γράψει πως οι σειρές του Γεωργίου έχουν τόσο φαντεζί εικόνα όσο ένα διαρκές video clip της Κατερίνας Στικούδη. Φανταστείτε πόσο αυτό κάνει level up, τώρα που στη σειρά παίζει και η ίδια η Στικούδη. Αλλά ας μην το πάω στο τρολ ακόμα, γιατί μιλάμε για μια πραγματικά ωραία δουλειά.
Και τι σημαίνει για μένα ωραία δουλεια; Είναι μια τηλεοπτική σειρά που έχει καλούς ηθοποιούς, ακριβή παραγωγή, ωραία εικόνα και φωτογραφία, φυσικά αξιοπρόσεκτη πλοκή και κυρίως να μην φαίνεται ψεύτικη. Εδώ τα έχουμε όλα στο απόλυτο. Ο Γεώργιου και η ομάδα του έβαλαν τόσο τα δυνατά τους που δεν έβρισκες ψεγάδι στο τελικό αποτέλεσμα, αν σου αρέσει το είδος που παράγουν.
Και δεν το λέω τυχαία το "είδος”. Είναι πολύ συγκεκριμένο τηλεοπτικό προϊόν αυτό που δημιουργούν αυτοί οι άνθρωποι. Έχει το δικό του κοινό, το έχει χτίσει. Έχει το δικό του αισθητικό σύμπαν τηλεόρασης, που εμένα πολύ μου ταιριάζει. Και πλέον έχει χτίσει και μια σχέση εμπιστοσύνης με το κοινό. Η "Γη της Ελιάς” ήταν τεράστια και πολυετής επιτυχία, το κοινό της λοιπόν θα ενθουσιαστεί με τις "Μπλε Ώρες”.
Τι αξίζει από τις "Μπλε Ώρες”
Εδώ έχουμε κάτι βασικό: την Ιζαμπέλα Φούλοπ. Αν σου αρέσει στο "Πόρτο Λεόνε”, εδώ θα πάθεις πλάκα. Περιέργως περιγράφεται ως εργάτρια η ηρωίδα, αλλά μόνο ταπεινή δεν είναι. Η Ιζαμπέλα ξέρει πια να σαγηνεύει τον φακό και εδώ - επιτέλους σε σύγχρονο ρόλο - είναι στα καλύτερα της. Και οπτικά και υποκριτικά. Σε ρόλο απόλυτης πρωταγωνίστριας. Σέξι, γλυκιά, πανέμορφη έτσι κι αλλιώς αλλά και με ένα πηγαία φυσικό παίξιμο που είναι αυτό που χρειάζεται μια τέτοια γυναίκα στην τηλεόραση για να ταυτιστείς μαζί της.
Στο πλευρό της ένα παλικάρι που μπορεί να το ξέρουμε χρόνια, αλλά πρωταγωνιστή δεν τον έχεις ξαναδεί. Μιλάω φυσικά για τον Βαγγέλη Κακουριώτη, που εδώ υποδύεται τον Άγγελο. Τον κρυφό εραστή της Εύας - της Ιζαμπέλας ντε, που σας γράφω πιο πάνω. Παίζει ωραία, τόσο όσο. Γιατί είναι τόσο όμορφος μπροστά στον φακό, που αν έπεφταν όλα μαζί θα μπορούσε να γίνει και λίγο too much. Οι δυο τους, που έτσι κι αλλιώς παίζουν ωραία, έχουν και μια καλή χημεία επί της οθόνης. Φυσικά, Γεωργίου βλέπεις, έχουν και ερωτικές σκηνές - απ αυτές που παίζουν στις 9 δίχως φόβο. Με πάθος όμως αρκετό. Και με κοιλιακούς από crossfit ενίοτε.
Και σεναριακά αλλά και υποκριτικά θα δεις πως στο επίκεντρο από το πρώτο κιόλας επεισόδιο έρχεται ο σύζυγος της Εύας, ο Διονύσης. Που υποδύεται ο Γιώργος Κυριάκου. Στη σειρά είναι λίγο πιο … ατσούμπαλος ως ήρωας, σε αντίθεση με την πραγματικότητα που είναι ένας συμπαθέστατος άνθρωπος που γνώρισα στην avant première. Στη σειρά είναι τέρμα προβληματικός ως ήρωας και κάνει τη μεγαλύτερη πατάτα που θα μπορούσε να κάνει από το πρώτο κιόλας επεισόδιο. Οι πράξεις του έχουν συνέπειες για όλους αλλά δεν μπορείς ακριβώς να τον πεις κακό γιατί όλα μέσα στη ζήλια του τα κάνει.
Για να μην αναλύσω τους δεκάδες ήρωες της σειράς και μας πάρει η νύχτα, να σου πω ότι μετά από χρόνια θα δεις στην τηλεόραση τη Βάνα Μπάρμπα, αλλά και τον Αντώνη Φραγκάκη. Που και οι δυο είναι τόσο φωτογενείς όσα χρόνια και αν περάσουν. Φυσικά πρωταγωνιστεί ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης και η μόνη Ιωαννίδου σε πολύ ωραίους ρόλους, αλλά και ο Γιάννης Ποιμενίδης που υποδύεται ήρωα που δεν έχει μπει για καλό στην έρμη την τηλεοπτική αυτή ιστορία. Και φυσικά η πρωταγωνίστρια του κειμένου μου, Κατερίνα Στικούδη. Που είναι κι αυτή μια κατηγορία μόνη της.
Θα κολλήσεις με τις "Μπλε Ώρες”;
Αν είναι να κολλήσεις, θα κολλήσεις. Δεν θα στο πω εγώ. Αν σου αρέσουν οι δουλειές του Αντρέα Γεωργίου, θα ενθουσιαστείς. Αν σου αρέσουν τα καθημερινά, θα μείνεις ικανοποιημένος. Ε αν σου αρέσει το Netflix και το Maestro, θα πεις ότι βλέπεις Γεωργίου. Μην τα θες όλα δικά σου. Να σκέφτεσαι και τι επιλέγεις να παρακολουθήσεις.
Επί της ουσίας και ο ίδιος ο Αντρέας Γεωργίου γνωρίζει πως δεν παράγει τηλεόραση για βραβείο ΕΜΜΥ. Και είμαι σίγουρος πως το γουστάρει κιόλας. Οι δουλειές του, αν και μαζικές, πλέον δεν είναι McDonald’s, δεν είναι και για αστέρι MIchelin. Είναι μια έντιμη ενδιάμεση λύση που θα ικανοποιήσει αρκετούς από τους θεατές. Και μακάρι οι συγκεκριμένοι θεατές να είναι πραγματικά πολλοί για να δικαιωθεί και ο ΣΚΑΪ για την επιλογή του αυτή.
Εμένα πάντως μου άρεσε, γνώμη μου και πέστε να με φάτε.
Σε κάθε περίπτωση, τα social media μου για κουβεντούλα, ιδέες και προτάσεις είναι στη διάθεσή σας.
http://instagram.com/sirconstantino
https://www.facebook.com/constantinos.antonatos
https://x.com/SirConstantino
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις από την εγχώρια και διεθνή showbiz στο yupiii.gr
