ΠΑΣΟΚ, ωραία χρόνια: Δανεικά, μπουζούκια και ποιος να μας τι ρε;

Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι πια απλώς κόμμα. Είναι εποχή, αισθητική, mental state και –κυρίως– μονάδα μέτρησης του πόσο large υπήρξαμε κάποτε. Είναι εκείνη η Ελλάδα που είχε λεφτά –ή τουλάχιστον ήταν απολύτως πεπεισμένη ότι είχε–, έβγαινε, ξόδευε, δανειζόταν, γλεντούσε, πετούσε λουλούδια και θεωρούσε σχεδόν αυτονόητο ότι αύριο θα είναι καλύτερα από σήμερα.

Από την "Αλλαγή" του ’81 μέχρι το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη και την Ελλάδα που μπήκε στον 21ο αιώνα με ευρώ, Ολυμπιακούς, Cayenne και την αυτοπεποίθηση μικρού εμίρη, μεσολάβησαν χρόνια που σήμερα έχουν αποκτήσει σχεδόν μυθολογικές διαστάσεις.

Ήταν πράγματι τόσο γαμάτα; Δεν έχει καμία σημασία. Έτσι τα θυμόμαστε. Και, μεταξύ μας, όταν το σήμερα απαιτεί Excel για να αποφασίσεις αν σε παίρνει να παραγγείλεις δεύτερο ποτό, δικαιούμαστε κι εμείς λίγη επιλεκτική μνήμη.

Στην επέτειο, λοιπόν, της 3ης του Σεπτέμβρη, δεν θα κάνουμε πολιτική ανάλυση – υπάρχουν άλλοι πολύ καταλληλότεροι για να μας χαλάσουν το κέφι. Θα κάνουμε αυτό που αρμόζει στην περίσταση: θα θυμηθούμε 30 λόγους για τους οποίους, δικαίως ή αδίκως, ένα σύνθημα εξακολουθεί να μας ενώνει όλους: "ΠΑΣΟΚ, ωραία χρόνια".

1. Γιατί είχαμε λεφτά.
   Δεν ξέρω αν ήταν δικά μας. Δεν ξέρω αν υπήρχαν καν. Δεν με ενδιαφέρει. Είχαμε. Λεφτά. Και αυτή είναι η τελευταία φορά που θα ασχοληθούμε με το πόθεν έσχες τους.

2. Γιατί μπορούσες να είσαι δημόσιος υπάλληλος, να έχεις εξοχικό, δύο αυτοκίνητα και να πηγαίνεις Μύκονο.
   Και κανείς δεν ρωτούσε "μα πώς;". Ρωτούσε "πού μένετε;".

3. Γιατί το δάνειο δεν ήταν χρέος. Ήταν εισόδημα.
   Έμπαινες στην τράπεζα με Opel Corsa και έβγαινες με σχέδια για μεζονέτα, Grand Cherokee και Πάσχα στη Νέα Υόρκη. Ανάπτυξη, μωρή.

4. Γιατί υπήρχε εορτοδάνειο.
   ΔΑΝΕΙΖΟΣΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ. Αν αυτό δεν είναι πολιτισμός, δεν ξέρω τι είναι.

5. Γιατί δεν υπήρχε brunch. Υπήρχε μπουζούκι μέχρι τις 6 και πατσάς στις 7.
   Και στις 9 πήγαινες δουλειά. Με Ray-Ban. Μέσα στο γραφείο.

6. Γιατί στα μπουζούκια δεν πετούσαμε ένα γαρίφαλο. Πετούσαμε τον αγροτικό προϋπολογισμό της Θεσσαλίας.
   Το πάτωμα εξαφανιζόταν. Η Βίσση επίσης. Έβλεπες μόνο μαλλί μέσα από λουλούδια. Αυτό ήταν διασκέδαση.

7. Γιατί το πρώτο τραπέζι πίστα ήταν κοινωνική τάξη.
   Δεν υπήρχε LinkedIn. Υπήρχε το τραπέζι σου. Αν ήσουν μπροστά, είχες πετύχει στη ζωή. Αν ήσουν πίσω από κολόνα, ξαναπροσπάθησε του χρόνου.

8. Γιατί ανοίγαμε μπουκάλι χωρίς να ρωτήσουμε πόσο κάνει.
   Η ερώτηση "πόσο έχει η φιάλη;" θα μπορούσε να οδηγήσει μέχρι και σε αφαίρεση ελληνικής ιθαγένειας.

9. Γιατί η Μύκονος ήταν γεμάτη Έλληνες που συμπεριφέρονταν σαν Άραβες κροίσοι χωρίς να είναι τίποτα από τα δύο.
   Κι αυτό ήταν η γοητεία της.

10. Γιατί μπορούσες να κάνεις διακοπές τρεις εβδομάδες.
    Όχι "workation". Όχι laptop. Όχι Teams. Έφευγες. ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΣΟΥΝ. Αν καιγόταν η εταιρεία, θα το μάθαινες Σεπτέμβριο.

11. Γιατί ο Κωστόπουλος μας έμαθε ότι το να είσαι ψώνιο δεν είναι ελάττωμα. Είναι lifestyle.
    Μύκονος, Κολωνάκι, μοντέλα, Porsche, μαύρισμα και γυαλί ηλίου αρκετά μεγάλο ώστε να κρύβει τις οικονομικές σου υποχρεώσεις.

12. Γιατί τα μοντέλα ήταν celebrities επειδή ήταν μοντέλα.
    Δεν χρειαζόταν να έχουν podcast, skincare brand, TikTok και άποψη για την αυτοβελτίωση. Ήταν δίμετρες και όμορφες. Τέλος βιογραφικού.

13. Γιατί το Nitro είχε περισσότερο γυμνό από ό,τι έχει σήμερα ολόκληρο το ελληνικό Instagram.
    Και το αγόραζες από το περίπτερο δίπλα στη γιαγιά σου. Και η γιαγιά αγόραζε Ρομάντσο. Δημοκρατία.

14. Γιατί το ΚΛΙΚ μπορούσε να προκαλέσει εθνικό διάλογο με ένα εξώφυλλο.
    Σήμερα χρειάζεσαι τρία εκατομμύρια views για να τσακωθούν δεκαπέντε άνθρωποι στο Χ.

15. Γιατί το Κολωνάκι ήταν γεμάτο κόσμο που δεν είχε καμία δουλειά να βρίσκεται στο Κολωνάκι στις 12:30 το μεσημέρι.
    Και όμως ήταν εκεί. Πότε δούλευαν όλοι αυτοί; ΠΑΣΟΚ. Μην κάνεις ηλίθιες ερωτήσεις.

16. Γιατί παραγγέλναμε Chivas και όχι "ένα signature cocktail με cordial περγαμόντο".
    Βάλε ουίσκι, βάλε πάγο, φύγε από μπροστά μου.

17. Γιατί ένα καλό Σάββατο μπορούσε να τελειώσει Δευτέρα.
    Δεν είχαμε wellness. Είχαμε συκώτι.

18. Γιατί η ελληνική τηλεόραση είχε λεφτά για να κάνει ΜΑΛΑΚΙΕΣ.
    Και ευτυχώς τις έκανε. Σόου, σκηνικά, ταξίδια, σειρές, τηλεπαιχνίδια, παρουσιαστές με συμβόλαια ποδοσφαιριστών. Κάποτε το "prime time" σήμαινε ότι κάποιος πλήρωσε.

19. Γιατί το MEGA μπορούσε να βάλει 40 ηθοποιούς σε μία σειρά.
    Χωρίς να χρειάζεται να πεθάνουν οι 32 μέχρι το τέταρτο επεισόδιο για να βγει το budget.

20. Γιατί υπήρχαν δισκογραφικές που πλήρωναν video clip λες και γύριζε ο Σκορσέζε.
    Για ένα τραγούδι που λεγόταν πιθανότατα "Μωρό μου λείπεις". Και ήταν τέλειο.

21. Γιατί αγοράζαμε CD με 18 ευρώ επειδή μας άρεσε ΕΝΑ τραγούδι.
    Και μετά ανακαλύπταμε ότι το track 7 ήταν επίσης καλό. Αυτή ήταν η τεχνητή νοημοσύνη μας.

22. Γιατί το Χρηματιστήριο είχε γίνει καφενείο.
    Ο ταξιτζής είχε portfolio. Η κομμώτρια είχε portfolio. Ο θείος που δεν ήξερε να ρυθμίσει το βίντεο είχε άποψη για τη Σοφοκλέους. Τι θα μπορούσε να πάει στραβά;

23. Γιατί αγοράζαμε αυτοκίνητο μεγαλύτερο από το σπίτι μας.
    Το Cayenne δεν χωρούσε στο στενό, αλλά χέστηκες. Το είδε ο γείτονας; Το είδε.

24. Γιατί οι πιστωτικές έρχονταν ταχυδρομικώς σχεδόν σαν ευχετήριες κάρτες.
    "Συγχαρητήρια, έχετε άλλα 5.000 ευρώ". ΟΧΙ, ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ. Αλλά αυτό θα το ανακαλύπταμε σε άλλη κυβέρνηση.

25. Γιατί κάναμε γάμους 600 ατόμων χωρίς να ξέρουμε τους 400.
    Και υπήρχε άνθρωπος που είχε προσκληθεί επειδή ήταν ο λογιστής του κουμπάρου. Οικογένεια.

26. Γιατί το εξοχικό δεν χρειαζόταν να είναι "investment property".
    Ήταν ένα σπίτι που καθόταν κλειστό έντεκα μήνες για να πας εκεί τον Αύγουστο και να τσακωθείς με τους συγγενείς σου.

27. Γιατί το 2004 αποφασίσαμε ότι είμαστε η καλύτερη χώρα του κόσμου.
    Και για περίπου δύο μήνες δεν υπήρχε άνθρωπος που μπορούσε να μας πείσει για το αντίθετο. Euro. Ολυμπιακοί. Αθήνα γυαλισμένη. ΠΟΙΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ ΤΙ ΡΕ;

28. Γιατί ο Έλληνας δεν ήθελε να είναι πλούσιος. Ήθελε να ΦΑΙΝΕΤΑΙ πλούσιος.
    Πολύ σημαντική διαφορά. Και αισθητικά, πολύ πιο ενδιαφέρουσα.

29. Γιατί δεν ξέραμε τι σημαίνει "βιωσιμότητα", "mindfulness", "quiet luxury" και "personal branding".
    Είχαμε air condition στους 18, τσιγάρο μέσα στο μαγαζί, logo D&G στο στήθος και ψυχοθεραπεία τον κολλητό μας στις 4 το πρωί. Survived.

30. Γιατί πιστεύαμε ότι το πάρτι δεν θα τελειώσει ποτέ.
    Και ΝΑΙ, τελείωσε. Και ΝΑΙ, κάποιος πλήρωσε τον λογαριασμό. Και ΝΑΙ, αν το εξετάσουμε οικονομικά και ιστορικά, θα μας γαμήσει όλο το concept του άρθρου.

Αλλά δεν είμαστε εδώ για να κάνουμε συνέδριο στο Πάντειο.

Είμαστε εδώ γιατί, κάπου ανάμεσα στον Ανδρέα με το ζιβάγκο και στον Σημίτη με το ευρώ, υπήρξε μία Ελλάδα κιτς, θορυβώδης, υπερβολική, νεόπλουτη, ξεβλάχεμένη και ταυτόχρονα θεόβλαχη, καπνισμένη, μεθυσμένη, καταχρεωμένη και ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΑΚΙΑ.

Και σήμερα, που για να κλείσεις τριήμερο ανοίγεις Booking, Excel, Revolut και ίσως ένα μικρό GoFundMe, την κοιτάζεις πίσω και λες:

Ρε μαλάκα… ΠΑΣΟΚ, ωραία χρόνια.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις από την εγχώρια και διεθνή showbiz στο yupiii.gr