Υπάρχει κάτι που με ξενίζει κάθε φορά που ολοκληρώνεται ένας τηλεοπτικός κύκλος. Ξαφνικά, όλοι συμπεριφέρονται σαν να βρήκαν έναν ένοχο. Έτσι έγινε και τώρα, μετά την απόφαση του MEGA να ολοκληρώσει το Buongiorno. Η συζήτηση άρχισε να περιστρέφεται γύρω από τη Φαίη Σκορδά. Σαν να ήταν εκείνη που δεν τα κατάφερε και κάπως τη λυπόμαστε. Σαν να ήταν εκείνη που "περίσσευε" από την πρωινή ζώνη.
Αλήθεια τώρα; Γιατί, αν κάτι απέδειξε η φετινή σεζόν, είναι πως η κρίση της πρωινής τηλεόρασης δεν έχει ονοματεπώνυμο. Η αλήθεια είναι πως η πρωινή ζώνη όπως τη ξέραμε κάποτε έχει ημερομηνία λήξης και μάλιστα πλησιάζει, εδώ και αρκετά χρόνια.
Ξέρετε ποιο είναι το πιο παράξενο; Πριν από δύο χρόνια όλοι μιλούσαν για τη μεγαλύτερη μεταγραφή της αγοράς. Σήμερα συζητάμε σαν να πρόκειται για μια παρουσιάστρια που ξαφνικά... δεν τους έκανε άλλο.
Η Φαίη έκανε λάθη. Αλλά δεν ήταν το μοναδικό πρόβλημα.
Η ελληνική τηλεόραση λατρεύει τις εύκολες εξηγήσεις. Αν μια εκπομπή δεν πάει όπως θα ήθελε το κανάλι, αλλάζεις παρουσιαστή. Αν τα νούμερα δεν ανεβαίνουν, κάνεις μια μεταγραφή. Αν ούτε αυτό δουλέψει, ξαναμοιράζεις την τράπουλα. Σχεδόν ποτέ, όμως, δεν συζητάμε μήπως το πρόβλημα βρίσκεται αλλού. Μήπως η ίδια η πρωινή ζώνη έχει κουράσει. Μήπως το κοινό δεν ενδιαφέρεται πια να παρακολουθεί τέσσερις ώρες τηλεόρασης που ανακυκλώνει τα ίδια θέματα, τα ίδια πάνελ και μπαίνει ξανά και ξανά στις ίδιες συζητήσεις. Είναι πολύ πιο εύκολο να χρεώσεις την αποτυχία σε ένα πρόσωπο, παρά να παραδεχτείς ότι το ίδιο το προϊόν χρειάζεται επανεκκίνηση.
Ας μην ξεχνάμε όμως και κάτι ακόμη. Η Φαίη Σκορδά δεν είναι μια παρουσιάστρια που εμφανίστηκε χθες. Είναι από τα ελάχιστα πρόσωπα της ιδιωτικής τηλεόρασης που άντεξαν σχεδόν δύο δεκαετίες στην πρώτη γραμμή της καθημερινής ψυχαγωγίας. Και μόνο αυτό λέει πολλά. Οι παρουσιαστές αυτού του μεγέθους δεν εξαφανίζονται επειδή μια εκπομπή δεν βρήκε ακριβώς τον βηματισμό της, ειδικά αν όλοι οι εμπλεκόμενοι έκαναν τόσο καλά τη δουλειά τους όπως στην περίπτωσή μας.
Για να είμαστε δίκαιοι, δεν έκανε την καλύτερη τηλεοπτική χρονιά της καριέρας της. Αλλά ούτε και μια κακή χρονιά. Τα τελευταία χρόνια έδειξε μια εμφανή διστακτικότητα απέναντι στα πολύ αποκαλυπτικά τηλεοπτικά ρεπορτάζ. Προτίμησε μια πιο ασφαλή και πιο αποστασιοποιημένη διαχείριση της επικαιρότητας, ακολουθώντας ένα μοντέλο που θύμιζε έντονα την Ελένη Μενεγάκη. Μόνο που υπάρχει μια ουσιαστική διαφορά: η Ελένη μπορούσε να στηρίξει μια ολόκληρη εκπομπή αποκλειστικά πάνω στην προσωπικότητά της. Ήταν η ίδια το προϊόν. Ήταν ένα τηλεοπτικό brand που δεν χρειαζόταν καθημερινά τις μεγάλες αποκαλύψεις για να κρατήσει το ενδιαφέρον του κοινού. Αυτή η συνταγή, όμως, δεν αντιγράφεται εύκολα. Και ίσως η Φαίη Σκορδά πλήρωσε ακριβώς αυτή την επιλογή της, καθώς προσπάθησε να υπηρετήσει ένα τηλεοπτικό μοντέλο που είχε στο μυαλό της ως ιδανικό. Μόνο που αυτή η συνταγή, όσο κι αν επιχειρήσεις να την αντιγράψεις ή να την προσαρμόσεις, στην πραγματικότητα λειτούργησε επειδή το προσώπο λεγόταν Ελένη Μενεγάκη.
Από την άλλη, θα περίμενα και μια πιο ξεκάθαρη διαχείριση από την πλευρά του MEGA. Όταν μια συνεργασία δύο ετών ολοκληρώνεται, ειδικά όταν έχεις έναν άνθρωπο σαν τη Φαίη απέναντί σου, καλό είναι οι αποφάσεις να λαμβάνονται έγκαιρα και να επικοινωνούνται με τρόπο που να επιτρέπει σε όλους τους εμπλεκόμενους να σχεδιάσουν την επόμενη μέρα τους. Γεροδιάολε, επαγγελματίες είναι. Τους επέλεξες, τους διεκδίκησες, επένδυσες πάνω τους και, σε αρκετές περιπτώσεις, τους ακριβοπλήρωσες. Το ελάχιστο που τους οφείλεις είναι να μη μένουν στο "αναμείνατε στο ακουστικό σας" μέχρι την τελευταία μέρα της σεζόν. Η τηλεόραση είναι ένας σκληρός χώρος, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν χωρά περισσότερη σαφήνεια και λιγότερη αναμονή.
Ο ελέφαντας στο δωμάτιο
Υπάρχει όμως και μια ακόμη παράμετρος που στην τηλεόραση αποφεύγουμε να λέμε φωναχτά: το κόστος. Οι εποχές έχουν αλλάξει. Τα κανάλια δεν αξιολογούν μόνο τις τηλεθεάσεις αλλά και το πόσο κοστίζει κάθε μονάδα τηλεθέασης. Μια ακριβή καθημερινή ψυχαγωγική παραγωγή, με μεγάλο επιτελείο, πολυπληθές πάνελ και υψηλά συμβόλαια, καλείται πλέον να αποδίδει σχεδόν άψογα για να δικαιολογήσει την επένδυση. Αν δεν το κάνει, οι αριθμοί γίνονται αμείλικτοι. Δεν είναι θέμα συμπάθειας ή αντιπάθειας προς έναν παρουσιαστή. Είναι η ψυχρή λογική των οικονομικών.
Γι' αυτό και η επιλογή μιας καθαρά ενημερωτικής πρωινής εκπομπής χαμηλότερου κόστους μοιάζει περισσότερο με λύση ανάγκης παρά με μια στρατηγική που ήρθε για να μείνει. Ναι, μια ενημερωτική εκπομπή κοστίζει λιγότερο. Όμως η τηλεόραση δεν είναι μόνο έξοδα. Είναι και έσοδα. Η ψυχαγωγία εξακολουθεί να φέρνει χορηγίες, ειδικές εμπορικές συνεργασίες, product placement και διαφημιζόμενους που δύσκολα επενδύουν σε μια αμιγώς ενημερωτική ζώνη. Τι δύσκολα δηλαδή, ποτέ δεν επενδύουν. Με άλλα λόγια, μειώνεις το κόστος, αλλά ταυτόχρονα περιορίζεις και τις δυνατότητες να παράγεις χρήμα.
Γι' αυτό πιστεύω πως, αργά ή γρήγορα, το MEGA θα αναζητήσει ξανά ένα μεγάλο ψυχαγωγικό brand για την πρωινή του ζώνη. Μπορεί μικρότερο του βεληνεκούς της Φαίης, γιατί κακά τα ψέματα, η Φαίη είναι μία και πληρώνεται για αυτό. Γιατί τα μεγάλα κανάλια δεν μπορούν να απουσιάζουν μόνιμα από ένα μέρος της αγοράς. Δεν μιλάμε για μια ΤΟΣΟ εμπορική αγορά, αλλά εδώ δεν μένει on air και τίποτα αντίστοιχο. Ειδικά αν η Σίσσυ Χρηστίδου αρνηθεί να μετακινηθεί στο καθημερινό πρόγραμμα.
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν θα επιστρέψει η ψυχαγωγία, αλλά από πού θα βρεθούν οι πόροι για να στηριχθεί. Και δεν θα μου κάνει καμία εντύπωση αν αυτό συμβεί μέσα από σημαντικές περικοπές ή εξορθολογισμό δαπανών σε άλλα σημεία του προγράμματος.
Το εύκολο άλλοθι λέγεται "Φαίη Σκορδά"
Γι' αυτό και δυσκολεύομαι να δεχτώ ότι η λύση της συνεργασίας με τη Φαίη Σκορδά λύνει αυτομάτως το πρόβλημα του MEGA ή της πρωινής ζώνης συνολικά. Τον Σεπτέμβριο τα ίδια προβλήματα θα είναι εκεί. Το κοινό θα συνεχίσει να ενημερώνεται πρώτα από το TikTok και το Instagram. Τα gossip θα έχουν ήδη εξαντληθεί πριν καν ανοίξουν οι κάμερες. Οι τηλεθεάσεις θα εξακολουθούν να πιέζονται και ο ανταγωνισμός θα παραμένει αμείλικτος.
Και τότε, πολύ φοβάμαι, θα ψάχνουμε απλώς τον επόμενο που "περισσεύει". Μόνο που ίσως τελικά αυτό που περισσεύει δεν είναι οι παρουσιαστές. Είναι η ψευδαίσθηση ότι αλλάζοντας το πρόσωπο στην αφίσα, λύνεις το πρόβλημα μιας ολόκληρης τηλεοπτικής ζώνης. Που σίγουρα είναι σε μια πολυετή και διαρκή αιμορραγία δημιουργικότητας και πρότασης προς το κοινό.
Υ.Γ. Αν, τελικά, η κατάληξη αυτής της ιστορίας είναι τα Σαββατοκύριακα του ΑΝΤ1 -πράγμα δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο- θα μιλάμε για μια λύση αρκετά πιο μικρή από το μέγεθος της ίδιας της Φαίης Σκορδά. Γιατί, όσο κι αν η τελευταία διετία δεν ήταν η καλύτερή της, δεν παύει να είναι ένα από τα ελάχιστα τηλεοπτικά πρόσωπα που εξακολουθούν να έχουν πραγματική αναγνωρισιμότητα και εμπορικό αποτύπωμα. Οι μεγάλες προσωπικότητες δεν μπαίνουν στην άκρη επειδή δεν εξυπηρετούσαν πια τις προτεραιότητες μιας στρατηγικής. Τουναντίον οι προτεραιότητες οφείλουν να επανασχεδιάζονται. Κι αν η αγορά αδυνατεί να αξιοποιήσει ένα τέτοιο brand στην πρώτη γραμμή της καθημερινής ζώνης, τότε ίσως το πρόβλημα δεν είναι το brand. Είναι η ίδια η αγορά. Και αυτό δεν πάει μόνο για τη Φαίη, αλλά για την κάθε Φαίη που παρουσιάζουμε ως τον "ξεπαρεού" μιας συγκεκριμένης χρονικής συγκυρίας.
Σε κάθε περίπτωση, τα social media μου για κουβεντούλα, ιδέες και προτάσεις είναι στη διάθεσή σας.
http://instagram.com/sirconstantino
https://www.facebook.com/constantinos.antonatos
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις από την εγχώρια και διεθνή showbiz στο yupiii.gr
