HotOrNot? | Η #EurovisionGR των 28 έγινε ντέρμπι για 5 άτομα σε ένα βράδυ

Ο Κωνσταντίνος Αντωνάτος σχολιάζει τα 28 τραγούδια της #EurovisionGR

Η αλήθεια είναι πως αυτό το #EurovisionGR είναι λίγο πιο προβλεπέ και από το τέλος του "Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή;". Εντάξει, το περίμενα πως οι "μεγάλοι" παίκτες του παιχνιδιού θα ήταν ευνοημένοι από τον ανταγωνισμό, αλλά εδώ το πράγμα ήρθε και πέρασε το Ρίο Αντίρριο με jet ski.

Τι θέλω να πω... Οι 28 είναι πολλοί, πάρα πολλοί. Δηλαδή και οι ίδιες οι συμμετέχουσες χώρες στη Eurovision ξέρουν πως κάποια τραγούδια θα πάνε κουβά. Εδώ απλά τον κουβά τον κάναμε λίμνη και ρίξαμε πάνω από 20 συμμετοχές μέσα, αφήνοντας τους μπαλαδόρους της φάσης να κάνουν το παιχνίδι. Αποτέλεσμα; Ο "διαγωνισμός" των 28 έγινε ένα μεγάλο ντέρμπι για 5 άτομα, άντε για 6 το πολύ. Και παρακάτω σας τους αναλύω...

Ακύλας, το απόλυτο φαβορί

Ο Ακύλας με το viral "Ferto” είναι πραγματικά το απόλυτο φαβορί. Το εθιστικά κολλητικό τραγούδι του, η queer κουλτούρα που τον ακολουθεί, η fancy εμφάνισή του που ακροβατεί ανάμεσα σε καρτούν και sexy genΖ είδωλο τον βάζουν #1 στη λίστα. Το τραγούδι μπορεί να ακούγεται τρολ, να ακολουθεί μια συνταγή του "Cha Cha Cha” της Φινλανδίας που έκανε θραύση αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι ένα κομμάτι που δεν λέει κάτι. Είναι προφανές πως και μήνυμα έχει και έναν καλλιτέχνη με φωνητικό ταλέντο. Και μπορεί ο Ακύλας εμφανισιακά να είναι κόντρα σε κάθε στερεότυπο "ωραίου" επί σκηνής, αλλά παραμένει ένα hot αγόρι που απευθύνεται στο κοινό και τη γενιά του. Αν δεν καταλαβαίνετε τι εννοώ, μια "γύρα" στα social media του θα σας βοηθήσει. Είμαστε στο 2026, κάποια πράγματα είναι out now.

Good Job Nicky, ο "δώστε μου πια μια ευκαιρία"

Ο Good Job Nicky ομολογουμένως είναι ένα ταλαντούχο αγόρι. Και αν σκεφτεί κανείς πως πριν λίγα χρόνια "έχασε" χωρίς να ακούσουμε ποτέ το τραγούδι του, πληρώνοντας κατά την άποψη πολλών την επωνυμία του μπαμπά του, Γιάννη Πάριου, τώρα θα λέγαμε πως είναι η μεγάλη του ευκαιρία να κάνει το colpo grosso. Δεν νομίζω να επιτυγχάνεται σε πρώτη φάση. Αρχικά ο μεγάλος του αντίπαλος έχει τέτοιο hype που δεν τον πιάνει με τίποτα, γιατί είναι εσωστρεφής και καθόλου catchy ως προσωπικότητα. Κακά τα ψέματα, όταν μπαίνεις σε έναν διαγωνισμό με στοιχεία reality, γιατί έτσι παίζεται φέτος, δεν μπορείς να είσαι μόνο τραγουδιστής και μουσικός. Θέλει και συνεντεύξεις, θέλει και character. Επίσης είναι και κάπως σαν τη Josephine την εποχή που ξέραμε 5 χωρισμούς της αλλά ούτε ένα τραγούδι της. Οπότε ο GJN κάνει όντως good job αλλά θέλει κι άλλο Nicky! Το τραγούδι δεν είναι τόσο του γούστου μου, αλλά δεν παύει να είναι αντικειμενικά το καλύτερο "κανονικό" τραγούδι του φετινού διαγωνισμού.

Marseaux, the hype girl

Εδώ τα πράγματα αλλάζουν. Η Marseux είναι μια pop diva της γενιάς της, που δύσκολα της αντιστέκεσαι. Είναι fashion icon, είναι φωνάρα, είναι hit maker. Έχει και παρελθόν που επικοινωνιακά μπορεί να σταθεί για σουσού γύρω της. Από εκεί και πέρα όμως, το ράλι που πρέπει να διανύσει κάθε καλλιτέχνης για να "φάει" τον άλλο σε προβολή και απήχηση είναι σκληρό. Το τραγούδι είναι ένα ωραίο, eurovision made τραγούδι, που μου μεταδίδει vibes σουηδικών συμμετοχών ενώ και το όλο στήσιμό της στο promo video παραπέμπει σε τέτοια αισθητική αντίληψη. Η Marseux είναι ένα κορίτσι tailor made για τη Eurovision και μαζί με το "Χάνομαι" είναι πραγματικά φαβορί. Από εκεί και πέρα, η χημεία της με τον Solmeister είναι εμφανής. Μη ξεχνάμε πως η Marseux είναι η πραγματική σταρ του διαγωνισμού, δεν νομίζω πως κανένας άλλος καλλιτέχνης έχει τα hits που έχει η Marseux στο ενεργητικό της. Και σίγουρα το performance της αναμένεται να είναι ακόμα ένα ανταγωνιστικό όπλο της απέναντι στο voting θεατών και επιτροπών. Και αν το "Χάνομαι" σου πέρασε στο ντούκου στην αρχή, βάλτο 2-3 φορές ξανά και ξανά και θα καταλάβεις γιατί τη λέω "hitmaker".

Evangelia, the greek way

Η Evangelia και η "Παρέα” της είναι ένα έξυπνο τραγούδι. Δεν είμαι ακριβώς σίγουρος αν μπορεί να κερδίσει τη θέση του εκπροσώπου, αλλά ακούγοντάς το εγώ περνάω καλά. Η συνταγή του τραγουδιού της αντλεί έμπνευση από τη φολκλόρ εικόνα του greek dance, όπως το αντιλαμβάνονται οι εκτός Ελλάδος ακροατές, και μπλέκει τη Zorba the greek φάση με μοντέρνο ρυθμούς και πιο... Zari φάση. Είναι αρκετό; Δεν ξέρω. Είναι η Evangelia που δεν έχει αυτό το επιθετικό εκτόπισμα; Ίσως. Σε κάθε περίπτωση η Evangelia αν πήγαινε με απευθείας ανάθεση και το συγκεκριμένο τραγούδι θα μιλούσαμε για μια λαμπρή ιδέα στη μείξη και την δημιουργικότητα. Στο πλαίσιο του διαγωνισμού όμως θα δυσκολευτεί πολύ.

ZAF, ο "κάνω σουξέ στην Ελλάδα"

Εδώ πάμε στην αντίπερα όχθη. Ο ZAF είναι ένας πραγματικός viral hero, με χιλιάδες views και streams. Είναι ένας τόσο αντισυμβατικός mainstream παίκτης που σε μπερδεύει. Όμως εδώ τι έχουμε; Το "Αστείο”, που διόλου αστείο δεν είναι. Είναι ένα σουξέ που μπορεί να ακουστεί σε κάθε airpods που σέβονται τον σουξεδιάρικο εαυτό τους. Αν με ρωτάτε, το τραγούδι που θα παίζει στα δικά μου ακουστικά είναι αυτό, είναι το μόνο "του γούστου μου", που θα άκουγα και εκτός Eurovision. Oh wait, τι είπαμε τώρα; Ο ΖΑF έχω την αίσθηση πως έδωσε απλά το επόμενο του hit single του στη Eurovision για να αποκτήσει ακόμα μεγαλύτερο hype από αυτό που θα είχε από μόνο του. Και ήδη τα κατάφερε. Και ένα μπράβο στον ίδιο που εμπνεύστηκε και έγραψε ένα τόσο σύγχρονο τραγούδι με τον ΕΠΙΚΟ στίχο "Είναι θέμα χρόνου / Να μη θέλω εσένα / αλλά για την ώρα θέλω μόνο εσένα".

Plus: Koza Mostra, "ήμουν legit το 2013"

Χωρίς να μου αρέσει καθόλου ως συμμετοχή αντιλαμβάνομαι πως πολλοί ακροατές και eurovision fans έχουν ένα σεβασμό απέναντι στους "Koza Mostra”. Το "Bulletproof” είναι ένα ωραίο τραγούδι που μπορεί να τους επαναφέρει, γιατί έχουν να κάνουν σουξε από την εποχή που έγραψαν τη μουσική των τίτλων του "Τροχού της Τύχης”. Θα μου πεις καλύτερα μια παλαιότερη επιτυχία, παρά καθόλου επιτυχία. Δεκτό, με ρούμπωσες. Η φετινή τους πρόταση όμως δεν έχει καμία σχέση με το "Alcohol is free” και μουσικά και αισθητικά. Αν η εικόνα που έβλεπα παρέπεμπε στον πιο pop χαρακτήρα του Ηλία Κόζα, στο πλευρό του αξέχαστου Αγάθωνα, ίσως να έλεγε και εγώ ένα +1 και από μένα. Εδώ όμως βρίσκω κάπως "λίγο" το εγχείρημα.

Συμπέρασμα #ΝΟΤ

Και πού καταλήγουμε; Πως άλλοι 19 καλλιτέχνες περνάνε στο ντούκου. Κακά τα ψέματα, κάποιοι θεατές δεν δίνουν σημασία καν στην κατάκτησή τους πως είναι στους 28. Κάτι σαν τις συμμετοχές του Ηνωμένου Βασιλείου στη Eurovision που παίρνουν 0 και 1 βαθμούς ενίοτε. Από αυτή την πηγή νέων καλλιτεχνών εγώ θα ξεχωρίσω -γιατί είμαι κι άνθρωπος και μάτια έχω και βλέπω- τον Rikki με το "Agapi” που μου φαίνεται ταλαντούχος, γλυκύτατος και με κοιλιακούς, όπως και το "Sabotage” του leroybroughtflowers τα οποία τουλάχιστον σας προτείνω να ακούσετε γιατί μπορεί και να σας αρέσουν. Ο Rikki είναι ένας ανερχόμενος performer που συμμετέχει και σε μιούζικαλ, ενώ ο άλλος είναι κάτι σαν σύγχρονος emo στο tiktok.

Τώρα όλο αυτό δεν είναι αντισυναδελφικό;