Για τη δύναμη της μητρότητας και την απατηλή λάμψη της ματαιοδοξίας. Για τα νέα ξεκινήματα και τις απώλειες, για την Ελένη και την Εύα, για τη μοναχικότητα και το χρόνο που περνά. Δεκαοκτώ χρόνια μετά την τελευταία τηλεοπτική της εμφάνιση, η Βάνα Μπάρμπα επιστρέφει, μας μιλά για τις "Μπλε ώρες" και για το πώς νιώθει μια από τις ωραιότερες Ελληνίδες, όταν παύει να είναι αντικείμενο του πόθου.
Διάβασε ένα απόσπασμα της συνέντευξης στον "Τηλεθεατή" και την Αθηνά Ζαχαράκη που εξασφάλισε αποκλειστικά το Yupiii
- Δεκαοκτώ χρόνια αποχής από την τηλεόραση. Πώς αποφασίσατε να της γυρίσετε την πλάτη;
"Το πιο μεγάλο πράγμα που έζησα στη ζωή μου, τα τελευταία χρόνια, ήταν η μητρότητα. Δόθηκα, λοιπόν, τόσο πολύ σ’ αυτήν που πίστεψα ότι με την τηλεόραση είχα οριστικά τελειώσει. Έτσι νόμιζα, αυτή την πεποίθηση είχα. Καθώς όμως η Φαίδρα μου μεγάλωσε -είναι πια 24 ετών- κι εγώ άρχισα να βγαίνω από το μεγάλο κύκλο της μητρότητας, της αγάπης και του έρωτα προς αυτήν, ένιωσα κάπως μοναχικά. Έλεγα, κάτι μου λείπει, κάτι δεν πάει καλά… Έτσι, όταν ήρθε η πρόταση από τη Βάνα Δημητρίου, τον Κούλλη Νικολάου και τον Αντρέα Γεωργίου, τον οποίο θεωρώ πολύ ταλαντούχο πλάσμα, είπα αμέσως "ναι”, αν και είχα φόβους και ενδοιασμούς".
- Φόβους και ενδοιασμούς γιατί;
"Επειδή η αποχή μου ήταν πολύ μεγάλη! Είχα να παίξω στην τηλεόραση από το "Αν μ’ αγαπάς” κι έχουν περάσει 18 χρόνια από τότε. Νομίζω, λοιπόν, ότι το αίσθημα του φόβου για το αν θα μπορούσα να αντεπεξέλθω στη νέα πρόκληση ήταν λογικό και δικαιολογημένο. Απείχα καιρό από τις επάλξεις κι αναρωτιόμουν "τώρα τι γίνεται, πώς θα είναι τα πράγματα;”".
- Και τώρα που τα γυρίσματα έχουν πια προχωρήσει, οι φόβοι έχουν υποχωρήσει;
"Τώρα νιώθω πολύ χαρούμενη και για την επιλογή και για την επιστροφή μου. Κατάλαβα ότι τα φώτα και η μυθοπλασία, με τα οποία είχα ζήσει πολλά χρόνια, μου είχαν λείψει πολύ περισσότερο απ’ ό,τι νόμιζα. Αυτή τη φορά, δεν μ’ ενδιαφέρει και τόσο το αποτέλεσμα -αν και, κακά τα ψέματα, όλοι θέλουμε να μας βλέπει ο κόσμος. Εδώ, αυτό που μ’ ενδιαφέρει είναι το ταξίδι στην Ιθάκη. Δεν είναι απίθανο; Όταν βρίσκουμε ξανά κάτι, τότε μόνο συνειδητοποιούμε πόσο πολύ μας είχε λείψει. Τώρα κατάλαβα γιατί δεν ήμουν χαρούμενη και γιατί γκρίνιαζα τόσο καιρό".
- Πώς αλλάζεις, λοιπόν;
"Δεν αλλάζεις, απλώς απολαμβάνεις το ταξίδι του χρόνου. Απολαμβάνεις το ότι αξιώθηκες να κάνεις αυτό το ταξίδι, ότι ζεις. Δεν πειράζει που δεν μπορώ να κάνω πια τη μοιραία και την όμορφη ή να είμαι αντικείμενο του πόθου, όπως ήμουν στα 30 μου… Έχω άλλες ευλογίες πλέον και τη γνώση να λέω "καλοδεχούμενο ό,τι καινούργιο”. Νιώθω να βγαίνουν άλλοι ρόλοι μέσα από την ψυχή μου. Βέβαια, και φόβοι και ανασφάλειες υπάρχουν, όπως σε κάθε άνθρωπο μετά τα 50. Η ανασφάλεια και η ματαιοδοξία είναι πρώτα ξαδέλφια, γιατί αναρωτιέσαι πώς άραγε φαίνομαι σε αυτή την ηλικία; Πάντα υπάρχει ανασφάλεια στον καλλιτέχνη. Είναι, όμως, τόσο όμορφο να μπαίνεις σε καινούργια μονοπάτια, που και η ανασφάλειά σου καλύπτεται".
Διάβασε ολόκληρη τη συνέντευξη στον "Τηλεθεατή" που κυκλοφορεί!
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις από την εγχώρια και διεθνή showbiz στο yupiii.gr
