Follow us

Η Ρένα Κουβελιώτη σε μια συγκλονιστική εξομολόγηση για το σοβαρό πρόβλημα υγείας της

"Πέφτει μαύρο και ξαφνικά δεν ξέρω που πηγαίνω, ποια είμαι από πού ξεκίνησα. Εκείνη τη στιγμή δεν ξέρω ούτε πως με λένε . Έχω βάλει σε διάφορα σημεία καρτελάκι με τα στοιχεία μου, αλλά όταν το παθαίνω δε θυμάμαι που τα έχω βάλει"

Κλεοπάτρα Bright
ΓΡΑΦΕΙ: ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ BRIGHT
Ρένα Κουβελιώτη

Η Ρένα Κουβελιώτη μίλησε στα "Μεσάνυχτα" και την Ελεωνόρα Μελέτη.

Σχετικά με την περιπέτεια υγειας της εξομολογήθηκε πως:

"Το έπαθα τυχαία όταν είχα γυρίσει από ρεπορτάζ και ήμουν στην αίθουσα σύνταξης. Ήταν μετά την κηδεία του Βαγγέλη Γιακουμάκη. Κατέβηκα στο γραφείο και… δεν θυμάμαι μετά. Λιποθύμησα , ήρθε το ασθενοφόρο, πήγαμε στο ΚΑΤ και μου έκαναν αξονική. Αρχικά θεώρησαν ότι είναι λάθος και μπέρδεψαν τις αξονικές γιατί στον ίδιο χώρο ήταν και μια ηλικιωμένη γυναίκα. Η αξονική μου δηλαδή έδειξε μια εικόνα ενός εγκεφάλου ηλικιωμένου. Μετά ήρθε η επιβεβαίωση και μου είπαν πως πρέπει να το ψάξω γιατί υπάρχει πρόβλημα. Μέχρι τότε δεν είχα κανένα σύμπτωμα αλλά δεν ήταν και η μνήμη το δυνατό μου σημείο. Όταν συνέχισα τις εξετάσεις και βρήκαμε πως υπάρχουν αυτές οι εκφυλιστικές αλλοιώσεις στο εμπρόσθιο τμήμα του εγκεφάλου. Ο ένας γιατρός μου έκανε λόγο για σκλήρυνση κατά πλάκας, ο άλλος για πρόωρη άνοια. Εγώ θορυβήθηκα όταν άρχισα να έχω αυτές τις κρίσεις. Την πρώτη φορά τρόμαξα. Πέφτει μαύρο και ξαφνικά δεν ξέρω που πηγαίνω, ποια είμαι από πού ξεκίνησα. Εκείνη τη στιγμή δεν ξέρω ούτε πως με λένε . Έχω βάλει σε διάφορα σημεία καρτελάκι με τα στοιχεία μου αλλά όταν το παθαίνω δε θυμάμαι που τα έχω βάλει. Δεν ξέρουμε ποια είναι η πορεία . Μένει να βρούμε το αίτιο έτσι ώστε με την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή να το σταματήσουμε. Από την ταραχή μου και την αγωνία μου νομίζω ότι δεν ξεπερνά τα 5-6 λεπτά. Μια φορά κατέβασα το καθρεφτάκι να δω τη μορφή μου. Δεν ξέρω ποιον να πάρω και τι να κάνω, αισθάνομαι ταχυπαλμία. Όσες φορές την έχω πάθει είμαι εν κινήσει, μένω στη θέση μου, κρατάω το τιμόνι. Είναι τρομακτική η εικόνα και έτσι μπορώ να καταλάβω τους ανθρώπους που βλέπουμε στην τηλεόραση και εξαφανίζονται. Μπορώ να καταλάβω τον πανικό τους, γιατί δεν επιστρέφουν αυτοί. Είναι απίστευτη η μοναξιά εκείνη τη στιγμή".

Διαβάστε Ακόμα