Αν μου έλεγαν πριν από μερικά χρόνια ότι θα έβαζα ξυπνητήρι για να παρακολουθήσω μια ψυχαγωγική εκπομπή στις 06.45 το πρωί, πιθανότατα θα γελούσα. Κι όμως, το "Νωρίς Νωρίς" της ΕΡΤ1 είναι μια από εκείνες τις τηλεοπτικές περιπτώσεις που αξίζει να παρακολουθήσεις λίγο πιο προσεκτικά. Όχι επειδή ανακάλυψε την Αμερική ή επειδή επαναπροσδιορίζει την έννοια της πρωινής τηλεόρασης. Αλλά επειδή κάνει κάτι που στις μέρες μας δεν είναι καθόλου αυτονόητο: παράγει αξιοπρεπή, καλοδουλεμένη και ουσιαστική ψυχαγωγία, χωρίς να αισθάνεται την ανάγκη να φωνάξει για να την προσέξουμε.
Η Μαρία Ηλιάκη και ο Κρατερός Κατσούλης βρίσκονται στη δεύτερη τηλεοπτική τους χρονιά ως δίδυμο και νομίζω πως τώρα αρχίζουν να εισπράττουν τους καρπούς μιας συνεργασίας που χτίστηκε χωρίς τυμπανοκρουσίες. Και οι δύο διαθέτουν μεγάλη τηλεοπτική εμπειρία, αλλά προέρχονται από διαφορετικές διαδρομές. Η Μαρία έχει εκείνη την αμεσότητα, την εξοικείωση με τον τηλεοπτικό χρόνο και την ικανότητα να μετατρέπει μια απλή κουβέντα σε τηλεοπτικό περιεχόμενο. Ο Κρατερός, από την άλλη, φέρνει την καλλιτεχνική του παιδεία, τη θεατρική του εμπειρία και έναν ιδιαίτερο τρόπο να προσεγγίζει τους συνομιλητές του, μιας και η εμπειρία του στους "Κου-Κου" φαίνεται πως έχει αφήσει γερά το στίγμα της στα τηλεοπτικά του αντανακλαστικά.
Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι κανένας από τους δύο δεν προσπαθεί να κάνει κάτι περισσότερο από καλή τηλεόραση. Υπάρχει χώρος για να αναπνεύσουν και οι δύο προσωπικότητες, χωρίς εκείνον τον εξαντλητικό ανταγωνισμό για το ποιος θα πει την πιο έξυπνη ατάκα ή θα κλέψει την παράσταση.
Η συνεντευξη ως πραγματικο τηλεοπτικο περιεχομενο
Θέλω να σταθώ ιδιαίτερα στις συνεντεύξεις του "Νωρίς Νωρίς", γιατί θεωρώ πως εκεί βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα της εκπομπής. Ειδικά αν τις βλέπεις στο YouTube της ΕΡΤ, αργά τη νύχτα. Όπως εγώ δηλαδή, γιατί όντως τόσο νωρίς δεν ξυπνάω ούτε με σειρήνες.
Έχουμε συνηθίσει να αντιμετωπίζουμε τις συνεντεύξεις των πρωινών εκπομπών σαν μια υποχρεωτική στάση στην προωθητική διαδρομή ενός ηθοποιού ή τραγουδιστή. Μερικές ερωτήσεις για τη νέα παράσταση, δύο προσωπικές αποκαλύψεις, ένα χαριτωμένο στιγμιότυπο και πάμε παρακάτω. Στο "Νωρίς Νωρίς", όμως, υπάρχει η διάθεση να γνωρίσουμε τον άνθρωπο που κάθεται απέναντι από τους παρουσιαστές. Ακόμα και αν δεν τον γνωρίσουμε, θα υπάρξει κάτι, ένα αστείο, μια ατάκα, που θα σε κάνει να πεις "ρε παιδί μου, πέρασα καλά βλέποντάς το".
Η κουβέντα μπορεί να κινηθεί γύρω από τη δουλειά, τις εμπειρίες, τις επιλογές και τις προσωπικές διαδρομές του καλεσμένου, χωρίς να αναζητείται υποχρεωτικά η είδηση που θα γίνει τίτλος στα sites. Και αυτό, για μένα, είναι μια μικρή τηλεοπτική πολυτέλεια.
Και στη συνέντευξη, τα ηνία τα κρατά η Μαρία Ηλιάκη. Έχει την ευχέρεια να χαλαρώνει την ατμόσφαιρα, να κάνει μια ερώτηση που ενδεχομένως θα έκανε και ο τηλεθεατής από το σπίτι του, να σχολιάζει με μια μικρή δόση stand-up comedy και να δημιουργεί μια οικειότητα χωρίς να γίνεται αδιάκριτη. Στο πλευρό της, ο Κρατερός Κατσούλης καταλαβαίνεις πως μπαίνει εκεί που έχει νόημα να παρέμβει, δεν αγωνιά για να "φανεί" και στο τέλος βλέπεις και πως ο καλεσμένος περνά καλά. Οι ωραίες συνεντεύξεις δεν χρειάζονται απαραίτητα συγκλονιστικές αποκαλύψεις. Χρειάζονται ανθρώπους που ξέρουν να ρωτούν και, κυρίως, να ακούν.
Ένα τηλεοπτικο δίδυμο που αξιζε τον χρονο του
Και εδώ βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, ένα πολύ σημαντικό στοιχείο: η ΕΡΤ δεν χρειάζεται να αντιγράφει την ιδιωτική τηλεόραση για να είναι ανταγωνιστική. Δεν χρειάζεται καν να δει τι κατάφερε η ίδια. Μπορεί να επενδύει σε πρόσωπα, στην ποιότητα της συζήτησης και σε περιεχόμενο που δεν εξαντλείται την επόμενη ημέρα.
Η επιτυχία μιας τηλεοπτικής συνεργασίας δεν μετριέται μόνο με τα ποσοστά τηλεθέασης. Μετριέται και με την εξέλιξή της. Με το αν οι παρουσιαστές βρίσκουν τον κοινό τους κώδικα, αν η εκπομπή αποκτά προσωπικότητα και αν ο τηλεθεατής έχει έναν πραγματικό λόγο να επιστρέψει.
Στην περίπτωση της Μαρίας Ηλιάκη και του Κρατερού Κατσούλη, αυτή η εξέλιξη είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Δεν έχουμε δύο ανθρώπους που αναζητούν απεγνωσμένα τον τηλεοπτικό τους ρόλο. Έχουμε δύο επαγγελματίες που αξιοποιούν την εμπειρία τους, συνεργάζονται με γενναιοδωρία και δείχνουν να απολαμβάνουν αυτό που κάνουν.
Το "Νωρίς Νωρίς" δεν χρειάζεται να γίνει η μεγαλύτερη επιτυχία της πρωινής ζώνης για να δικαιώσει την παρουσία του. Χρειάζεται να συνεχίσει να εξελίσσεται, να εμπιστεύεται τους ανθρώπους του και να δίνει χώρο σε ουσιαστικές συζητήσεις. Γιατί τελικά, σε μια τηλεόραση που συχνά μπερδεύει την ένταση με το ενδιαφέρον, μια ωραία συνέντευξη, μια έξυπνη ερώτηση και δύο παρουσιαστές που σέβονται τον συνομιλητή τους μπορούν να αποτελέσουν από μόνα τους μια μικρή τηλεοπτική επιτυχία.
Σε κάθε περίπτωση, τα social media μου για κουβεντούλα, ιδέες και προτάσεις είναι στη διάθεσή σας.