Όταν καλούμαι να γράψω -ξανά- για μεγάλες επιτυχίες, όπως το "Μπαμπά σ’ αγαπώ", πολλές φορές το βρίσκω και λίγο άσκοπο. Να σου μιλήσω για μια -ίσως τη μία και μεγαλύτερη νέας κοπής- επιτυχία της χρονιάς; Και τι να σου πω; Ότι κάνει καθημερινά 20άρια είτε σε πρώτη προβολή είτε σε επανάληψη; Ωραία στα λέω. Και;
Το ζήτημα είναι πως η επιτυχία της σειράς του Alpha είναι ήδη γνωστή. Το ωραίο είναι να δούμε πώς όλοι μας -κι εγώ μέσα- ποντάραμε στο ότι θα είναι μια… σειρά της… σειράς και τελικά το "Μπαμπά σ’ αγαπώ" αποτέλεσε μία από τις πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις της χρονιάς.
Τι θα δεις στο νεο "Μπαμπα σ’ αγαπω"
Τα τρία… μπαμπαδάκια συνεχίζουν τις περιπέτειές τους από εκεί που τα αφήσαμε. Ένα μήνα μετά τα γεγονότα του περσινού φινάλε, οι ζωές των ηρώων μοιάζουν σαν ένα παζλ που κάποιος αναποδογύρισε πάνω στο τραπέζι και τώρα καλούμαστε, μαζί τους, να το συναρμολογήσουμε ξανά. Ο Νίκος, ο Δημήτρης και ο Ηρακλής επιστρέφουν με τη γνώριμη μεταξύ τους χημεία –και αυτή παραμένει ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά της σειράς–, μόνο που αυτή τη φορά το σενάριο δείχνει από νωρίς διάθεση να ανακατέψει περισσότερο την τράπουλα, βάζοντας απέναντί τους νέα πρόσωπα, νέες ισορροπίες και καινούριους μικρούς ή μεγαλύτερους "κακούς λύκους".
Και κάπως έτσι, η επιστροφή τους στο νηπιαγωγείο που ουσιαστικά τους έφερε κοντά την πρώτη χρονιά λειτουργεί σχεδόν σαν κλείσιμο του ματιού στον θεατή: μια νέα "Μέρα του Πατέρα", καινούριες στολές –αυτή τη φορά λουλούδια– και οι τρεις τους ξανά μπλεγμένοι σε καταστάσεις που ξεκινούν από το απολύτως καθημερινό για να καταλήξουν στο γνώριμο, ελαφρώς παρανοϊκό σύμπαν της σειράς. Αυτό που φάνηκε, όμως, ήδη από το πρώτο διπλό επεισόδιο είναι πως το "Μπαμπά σ’ αγαπώ" δεν θέλει απλώς να επαναλάβει τη συνταγή της πρώτης σεζόν.
Κρατάει όσα λειτούργησαν –την αντρική φιλία, την οικογένεια, τις σχέσεις και κυρίως αυτή την αίσθηση ότι τρεις ενήλικοι άντρες παραμένουν συχνά μεγάλα παιδιά που προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με την πραγματική ζωή– αλλά επιχειρεί να ανοίξει περισσότερο τον κόσμο του και να δημιουργήσει νέες συγκρούσεις. Το χιούμορ εξακολουθεί να γεννιέται περισσότερο από τους χαρακτήρες και τις μεταξύ τους δυναμικές παρά από την αγωνία να στηθεί κάθε λίγα δευτερόλεπτα ένα αστείο, και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο κέρδος του: οι τρεις "μπαμπάδες" έχουν πια αποκτήσει αρκετή τηλεοπτική ζωή ώστε να μη χρειάζεται να αποδεικνύουν διαρκώς γιατί βρίσκονται μαζί. Αρκεί να τους βάλεις ξανά στον ίδιο χώρο –ή, ακόμη καλύτερα, να τους ντύσεις λουλούδια σε μια σχολική γιορτή– και η ιστορία σχεδόν αρχίζει να γράφεται μόνη της.
Η μεγαλη διαφορα του "Μπαμπα σ’ αγαπω"
Το "Μπαμπά σ’ αγαπώ" είναι μια τεράστια επιτυχία. Όχι μόνο επειδή ήταν τυχερό να υλοποιηθεί στο πλαίσιο μιας μυθοπλασιακής παντοδυναμίας του Alpha στους πίνακες τηλεθέασης, αλλά επειδή μπόρεσε μια τέτοια ιδέα και βρήκε πρώτα υποστηρικτές για την υλοποίησή της αλλά και για τον τρόπο που αυτή η ιδέα θα αποδιδόταν μπροστά σε μια κάμερα.
Δεν είναι απλώς αστείο, δεν είναι μόνο ενδιαφέρον, είναι ένα ρομαντικό, οικογενειακό παραμύθι που το αγαπάς από καρδιάς. Σαν να έχεις φέρει στο σήμερα γλυκές συνταγές άλλων εποχών τηλεόρασης ("Άκρως Οικογενειακόν", "Έλλη και Άννα", "Καληνύχτα μαμά") και να τις μπόλιασες με σύγχρονους διαλόγους, σημερινή αισθητική και απίστευτα καλούς αλλά και δημοφιλείς ηθοποιούς.
Τρεις πρωταγωνιστες που δεν περίμενες να γίνουν αυτοί οι μπαμπαδες
Όταν έβλεπες τον Ανάσταση Ροϊλό στη "Μάγισσα" δεν πίστευες πως έναν χρόνο μετά θα υποδυόταν με τόση επιτυχία έναν μπαμπά, ούτε τη χημεία που θα είχε με τον απίστευτα ταλαντούχο τηλεοπτικό του γιο. Επίσης πολύ δύσκολα θα σκεφτόσουν πως ο σέξι και pop Βασίλης Μηλιώνης θα μπορούσε να υποδυθεί έναν ρομαντικό, χήρο μπαμπά που δεν έχει μάτια για οτιδήποτε άλλο, παρά μόνο για τον γιο του. Ακόμα και αν ακολουθούσες στο Instagram, επειδή τον είχες δει στο θέατρο, τον Μιχάλη Βαλάσογλου, δεν θα σκεφτόσουν πως θα γινόταν ένας τόσο κωμικός ήρωας μέσα στην επόμενη σεζόν…
Κι ίσως εδώ βρίσκεται μία ακόμη από τις πραγματικά έξυπνες επιλογές της σειράς: το "Μπαμπά σ’ αγαπώ" δεν χρησιμοποιεί την πατρότητα σαν ένα ακόμη εύρημα πάνω στο οποίο θα στηθούν αστείες καταστάσεις. Επιτρέπει στους τρεις άντρες του να είναι τρυφεροί, ανασφαλείς, ερωτευμένοι, φοβισμένοι, ενίοτε γελοίοι και πάνω απ’ όλα μπαμπάδες, χωρίς ποτέ να αισθάνεσαι ότι αυτό αφαιρεί κάτι από την αντρική τους ταυτότητα. Το αντίθετο. Κάπως έτσι κατάφερε να φτιάξει τρεις πολύ διαφορετικούς αντρικούς χαρακτήρες που δεν λειτουργούν ως καρικατούρες και, κυρίως, τρεις σχέσεις πατέρα και παιδιού που μπορείς πραγματικά να πιστέψεις. Και μέσα σε μια κωμωδία, αυτό δεν είναι καθόλου μικρό πράγμα.
Η δυναμη των smash hits
Μαζί με το "Σόι σου", το "Μπαμπά σ’ αγαπώ" αυτή τη στιγμή δεν αποτελούν μόνο τη σημαία της κωμωδίας στο σύμπαν του Alpha, αλλά και τις πιο επιτυχημένες παραγωγές στην ιδιωτική τηλεόραση την τελευταία σεζόν. Η δύναμη με την οποία έρχεται ξανά στο προσκήνιο δεν μπορεί πια να συγκριθεί με κανένα άλλο ανταγωνιστικό προϊόν, είτε έρχεται από το παρελθόν είτε λανσάρεται φέτος.
Ίσως τελικά εκεί να κρύβεται και όλο το μυστικό του "Μπαμπά σ’ αγαπώ". Δεν προσπάθησε ποτέ να γίνει η πιο πρωτότυπη σειρά της ελληνικής τηλεόρασης, ούτε να ανακαλύψει ξανά τον τροχό της κωμωδίας. Πήρε κάτι που η τηλεόραση ήξερε κάποτε να κάνει πολύ καλά και στην πορεία κάπως ξέχασε: να φτιάχνει ήρωες με τους οποίους θέλεις απλώς να περνάς χρόνο. Να γελάς μαζί τους, να τους αγαπάς, να περιμένεις να τους ξαναδείς την επόμενη εβδομάδα και, χωρίς καλά καλά να το καταλάβεις, να τους αισθάνεσαι λίγο δικούς σου ανθρώπους.
Και σε μια εποχή που κάθε καινούρια σειρά ψάχνει το concept, την ανατροπή, το σκοτάδι ή το "κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί", το "Μπαμπά σ’ αγαπώ" έκανε σχεδόν το ανάποδο. Επέστρεψε στη γλυκύτητα. Στην οικογένεια. Στην παρέα. Στο sitcom που δεν ντρέπεται να είναι τρυφερό και στο τέλος του επεισοδίου να σε αφήνει λίγο πιο χαμογελαστό απ’ ό,τι σε βρήκε. Κι αυτό ίσως εξηγεί καλύτερα από οποιοδήποτε 20άρι στους πίνακες τηλεθέασης γιατί μια σειρά που αρχικά πολλοί αντιμετωπίσαμε σαν μία ακόμη κωμωδία της σειράς, έγινε τελικά μια σειρά που το κοινό περιμένει να επιστρέψει.
Μόνο welcome back μπορείς να πεις. Τα πολλά λόγια είναι φτώχια για τόσο μεγάλες επιτυχίες.
Ακολούθησε τον Κωνσταντίνο Αντωνάτο: Instagram | Facebook | X