Σας έχει τύχει να ξέρετε έναν ηθοποιό για χρόνια, να έχετε συνδέσει το όνομά του με δεκάδες ταινίες, σειρές ή θεατρικές παραστάσεις. Κάποιες φορές, όμως, το όνομα που βλέπουμε στους τίτλους δεν είναι εκείνο που αναγράφεται και στην ταυτότητά του. Τα καλλιτεχνικά ψευδώνυμα αποτελούν μια παλαιά και ιδιαίτερα διαδεδομένη πρακτική στον χώρο του θεάματος. Οι λόγοι πίσω από την επιλογή τους είναι περισσότεροι απ’ όσους φανταζόμαστε. Πάμε να ρίξουμε μια ματιά.
Ένα όνομα που μένει πιο εύκολα στον κόσμο
Ο απλός κόσμος μπορεί να χρησιμοποιεί ένα ψευδώνυμο στο email του ίσως ή στο NetBet καζινο ελλαδα. Στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, από την άλλη, το όνομα αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της δημόσιας εικόνας ενός καλλιτέχνη. Είθισται να είναι σύντομο, εύηχο και εύκολο στην προφορά, αφού έτσι μπορεί να αποτυπωθεί γρηγορότερα στη μνήμη του κοινού.
Αυτό είχε ακόμη μεγαλύτερη σημασία στις πρώτες δεκαετίες του Χόλιγουντ, όταν τα κινηματογραφικά στούντιο διαμόρφωναν σχεδόν εξ ολοκλήρου την εικόνα των ηθοποιών τους. Δεν επέλεγαν μόνο ρούχα, χτενίσματα και δημόσιες εμφανίσεις. Συχνά πρότειναν και ένα διαφορετικό όνομα, το οποίο θεωρούσαν πιο εμπορικό.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Marilyn Monroe, η οποία γεννήθηκε ως Norma Jeane Mortenson. Το νέο της όνομα ταίριαζε περισσότερο στην εικόνα της λαμπερής σταρ που δημιουργούσε το κινηματογραφικό star system της εποχής.
Όταν το πραγματικό όνομα χρησιμοποιείται ήδη
Η αλλαγή δεν γίνεται πάντοτε για λόγους εντυπωσιασμού. Υπάρχουν και απολύτως πρακτικά ζητήματα. Στις επαγγελματικές ενώσεις των ηθοποιών, 2 μέλη συνήθως δεν μπορούν να εμφανίζονται με το ίδιο ή με ένα πολύ παρόμοιο επαγγελματικό όνομα, αφού αυτό θα δημιουργούσε σύγχυση σε παραγωγές, συμβόλαια και στους τίτλους των έργων.
Ο Michael Keaton, για παράδειγμα, γεννήθηκε Michael Douglas. Όταν ξεκινούσε την καριέρα του, υπήρχαν ήδη ο διάσημος ηθοποιός Michael Douglas και ο γνωστός παρουσιαστής Mike Douglas. Τι κάνουμε τώρα; Έτσι, χρειάστηκε να βρει ένα διαφορετικό επώνυμο. Το Keaton τελικά έγινε ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα ονόματα του κινηματογράφου, χωρίς το κοινό να σκέφτεται ότι ξεκίνησε ως μια λύση ανάγκης, ένα υποκατάστατο.
Η ανάγκη για μια ξεχωριστή ταυτότητα
Για αρκετούς ηθοποιούς, το ψευδώνυμο λειτουργεί σαν μια καθαρή γραμμή ανάμεσα στην προσωπική και την επαγγελματική ζωή. Τους επιτρέπει να κρατούν ένα κομμάτι της καθημερινότητάς τους μακριά από τη δημοσιότητα, ιδιαίτερα όταν ξεκινούν την καριέρα τους σε πιο μικρή ηλικία.
Άλλοτε, η αλλαγή βοηθά έναν καλλιτέχνη να απομακρυνθεί από ένα γνωστό οικογενειακό όνομα ή μια βαριά κληρονομιά. Π.χ. ο Nicolas Cage γεννήθηκε Nicolas Coppola και είναι ανιψιός του σκηνοθέτη Francis Ford Coppola. Επέλεξε το Cage επειδή ήθελε να δημιουργήσει τη δική του πορεία και να περιορίσει την εντύπωση ότι οι ευκαιρίες τού δίνονταν λόγω της διάσημης οικογένειάς του και του ονόματός του.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, το νέο όνομα δεν αποτελεί απλώς μέσο προβολής. Γίνεται μια τρανταχτή δήλωση ανεξαρτησίας.
Οι κοινωνικές προκαταλήψεις
Η ιστορία των καλλιτεχνικών ψευδωνύμων έχει και μια λιγότερο λαμπερή πλευρά. Για πολλά χρόνια, η κινηματογραφική βιομηχανία πίεζε καλλιτέχνες να αλλάζουν ονόματα που αποκάλυπταν έντονα την εθνική ή θρησκευτική καταγωγή τους. Οι υπεύθυνοι των στούντιο πίστευαν ότι ένα πιο "ουδέτερο" όνομα θα ήταν ευκολότερο να γίνει αποδεκτό από το ευρύ κοινό και δεν θα ήταν "τζιζ" για κάποιους εκεί έξω.
Αρκετοί ηθοποιοί έκαναν πιο απλή την προφορά του ονόματός τους ή υιοθέτησαν κάτι εντελώς διαφορετικό. Αυτό συχνά παρουσιάστηκε ως επαγγελματική επιλογή, στην πραγματικότητα όμως αντανακλούσε τα στερεότυπα και τις διακρίσεις κάθε εποχής.
Σήμερα, πολλοί καλλιτέχνες επιλέγουν συνειδητά να διατηρούν τα πραγματικά τους ονόματα, προβάλλοντας με υπερηφάνεια την καταγωγή τους. Παρ’ όλα αυτά, δυστυχώς η πίεση για ένα όνομα που προφέρεται εύκολα διεθνώς δεν έχει εξαφανιστεί εντελώς.
Από τη μαρκίζα στις μηχανές αναζήτησης
Τα παλαιότερα χρόνια, ένα καλλιτεχνικό όνομα έπρεπε να φαίνεται ωραίο σε μια αφίσα ή σε μια φωτεινή μαρκίζα. Σήμερα πρέπει, επιπλέον, να ξεχωρίζει στα social media και στις μηχανές αναζήτησης.
Ένα ιδιαίτερο όνομα εμφανίζεται ευκολότερα στη Google, γίνεται αναγνωρίσιμο ως brand και αποφεύγεται η σύγχυση με δεκάδες άλλα πρόσωπα. Με άλλα λόγια, το ψευδώνυμο λειτουργεί και ως προσωπικό statement, ακόμη κι αν ο καλλιτέχνης δεν το αντιμετωπίζει έτσι.
Είναι το καλλιτεχνικό όνομα τελικά μια fake ταυτότητα;
Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι ηθοποιοί δεν πάνε να εξαπατήσουν το κοινό. Το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο μοιάζει περισσότερο ας πούμε με μια επαγγελματική υπογραφή. Το πραγματικό όνομα εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σε επίσημα έγγραφα, στην εφορία, ληξιαρχείο κ.λπ. ενώ το δεύτερο συνοδεύει τη δημόσια παρουσία και το έργο τους.
Με τον καιρό, μάλιστα, το καλλιτεχνικό όνομα μπορεί να γίνει τόσο οικείο, ώστε να εκφράζει τον ηθοποιό καλύτερα από εκείνο με το οποίο γεννήθηκε. Πίσω από μία αλλαγή ενός ονόματος μπορεί να κρύβονται φιλοδοξία, ανάγκη για ιδιωτικότητα, οικογενειακή ιστορία ή απλώς η επιθυμία για μια νέα αρχή. Στη showbiz, άλλωστε, ακόμη και ένα όνομα μπορεί να παίξει τον δικό του πρωταγωνιστικό ρόλο σε όλο αυτό.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις από την εγχώρια και διεθνή showbiz στο yupiii.gr
