Υπάρχουν τηλεοπτικές πρεμιέρες που τις κρίνεις ως μονάδες. Αν σου άρεσε το πλατό, αν λειτούργησαν οι παρουσιαστές, αν είχε ρυθμό η εκπομπή, αν "έγραψε" η χημεία τους. Και υπάρχουν φορές που δύο ή τρεις πρεμιέρες, σχεδόν ταυτόχρονα, σε αναγκάζουν να κοιτάξεις λίγο πιο ψηλά από την οθόνη και να δεις τη μεγάλη εικόνα.
Αυτό συνέβη αυτές τις ημέρες στον ΑΝΤ1.
Γιατί το καινούργιο "Καλημέρα Ελλάδα" με τον Άκη Παυλόπουλο και τον Βασίλη Χιώτη, η επιστροφή του Νίκου Χατζηνικολάου στην παρουσίαση του κεντρικού δελτίου και η παρουσία της Σίας Κοσιώνη στον σχολιασμό δεν είναι τρεις ανεξάρτητες τηλεοπτικές κινήσεις. Είναι κομμάτια του ίδιου παζλ. Και, όταν τα ενώσεις, βλέπεις ίσως για πρώτη φορά τόσο καθαρά τη νέα ενημερωτική ταυτότητα που επιχειρεί να χτίσει ο ΑΝΤ1.
Το "Καλημέρα Ελλάδα" μετά τον Γιώργο Παπαδάκη
Ας ξεκινήσουμε από το δυσκολότερο. Γιατί δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι να κάθεσαι στις 6 το πρωί απέναντι από μια κάμερα και να λες "Καλημέρα Ελλάδα" γνωρίζοντας ότι για δεκαετίες αυτές οι δύο λέξεις είχαν ένα συγκεκριμένο πρόσωπο.
Ο Γιώργος Παπαδάκης δεν παρουσίαζε απλώς το "Καλημέρα Ελλάδα". Ήταν το "Καλημέρα Ελλάδα". Και αυτή είναι μια λεπτή αλλά τεράστια διαφορά για εκείνους που καλούνται να συνεχίσουν έναν ιστορικό τίτλο χωρίς τον άνθρωπο που τον έκανε ιστορικό.
Η περυσινή σεζόν δεν κρίθηκε ως επιτυχημένη. Δεν θα μπορούσε να είναι γιατί εξαρχής φάνηκε πως τα πρόσωπα που είχαν επιλέγει - χωρίς απαραίτητα να φταίνε ή να μην είναι επαρκή επαγγελματικά - δεν μπορούσαν να σηκώσουν στις πλάτες τους την εκπομπή. Άσε που φαινόταν ότι ο ΑΝΤ1 προσπαθούσε να κάνει μια "Αντί-Κοινωνία ώρα… ΑΝΤ1” που μόνο σε αδιέξοδο θα τους έβγαζε.
Αυτή τη φορά, ο Άκης Παυλόπουλος και ο Βασίλης Χιώτης, ευτυχώς, δεν μπήκαν στο πλατό παριστάνοντας ότι όλο αυτό δεν υπάρχει. Η αναφορά στην παρακαταθήκη του Γιώργου Παπαδάκη ήταν συγκινητική, αλλά κυρίως απαραίτητη. Δεν προσπάθησαν ούτε να τον μιμηθούν ούτε να τον διαγράψουν για να μπορέσουν να υπάρξουν οι ίδιοι.
Παράλληλα, ο Βασίλης Χιώτης αναφέρθηκε στο τι γράφτηκε και στο τι άκουσαν οι δυο τους, πριν καν πουν την πρώτη "καλημέρα” στους τηλεθεατές. Σαν να μην είχαν δικαίωμα ούτε οι ίδιοι να προσπαθήσουν ούτε ο σταθμός να επενδύσει στο διαχρονικότερο brand της ιδιωτικής τηλεόρασης. Σαν οι επώνυμοι διεκδικητές της παρακαταθήκης ή οι ανώνυμοι κριτές του dark web να ήθελαν να δώσουν εντολή στον σταθμό τι θα κάνει με το προϊόν του. Μη σας τα πολυλογώ, ό,τι θέλει το κάνει. Εκπομπή για νεογνά άμα λάχει.
Σε κάθε περίπτωση, οι δυο τους κάπως έτσι πρέπει να συνεχίσουν. Γιατί παρακολούθησα και τις δυο πρώτες εκπομπές τους και πραγματικά το πάνε καλά.
Ο Άκης Παυλόπουλος έχει μια τεράστια τηλεοπτική άνεση. Γνωρίζει τη ζωντανή ενημερωτική τηλεόραση, αντιλαμβάνεται τον ρυθμό της, μπορεί να διαχειριστεί μια δύσκολη συνέντευξη αλλά και να αφήσει χώρο σε μια πιο ανάλαφρη στιγμή. Δεν μοιάζει να προσπαθεί να αποδείξει στην κάμερα ότι ανήκει εκεί. Το ξέρει ήδη. Και ρε παιδιά, ας μην κρυβόμαστε, είναι συμπαθής ο άνθρωπος. Αποπνέει μια κανονικότητα και ένα χιούμορ.
Ο Βασίλης Χιώτης είναι διαφορετική περίπτωση. Δεν είναι –τουλάχιστον ακόμη– εξίσου "τηλεοπτικός". Και αυτό φαίνεται. Υπάρχουν στιγμές στις οποίες η κάμερα δεν του είναι τόσο φυσική όσο στον Άκη Παυλόπουλο. Και ο ίδιος είναι έμπειρος "συνομιλητής” του μικροφώνου αλλά χομπίστας της κάμερας. Μακάρι να μάθει πιο γρήγορα από όσο νομίζει ότι θα του πάρει. Από την άλλη, βέβαια, φέρνει στο τραπέζι ένα ειδικό δημοσιογραφικό βάρος, βαθιά γνώση του πολιτικού ρεπορτάζ και την αίσθηση ενός ανθρώπου που δεν χρειάζεται να φωνάξει για να πείσει ότι γνωρίζει για τι πράγμα μιλάει. Απλά το λέει με έναν πράο τρόπο, που δεν είναι πολύ πρωινός.
Και ίσως τελικά αυτή η διαφορά τους να είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του διδύμου. Γιατί δεν βλέπεις δύο ανθρώπους να διεκδικούν τον ίδιο τηλεοπτικό ρόλο.
Η Σία Κοσιώνη χωρίς το δελτίο της
Και μετά ήρθε η Σία Κοσιώνη.
Η πρώτη της εμφάνιση στο κεντρικό δελτίο του ΑΝΤ1, δίπλα στον Νίκο Χατζηνικολάου, είχε εξαρχής ενδιαφέρον. Όχι μόνο επειδή δύο από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα της τηλεοπτικής ενημέρωσης βρέθηκαν στην ίδια οθόνη για πρώτη φορά, αλλά επειδή η Σία Κοσιώνη εμφανίστηκε σε έναν ρόλο πολύ διαφορετικό από εκείνον με τον οποίο την ταυτίσαμε επί 20 χρόνια.
Και ήταν εξαιρετική. Πανέμορφη, παρεμβατική. Χωρίς την ομπρέλα της ουδετερότητας της παρουσιάστριας, αλλά και χωρίς την πολιτική σφραγίδα του ΣΚΑΪ. Δεν νομίζω πως έχω δει άνθρωπο με πιο έντονο glow up εν μέσω μιας μεταγραφής. Η Σία Κοσιώνη σηματοδοτεί κάτι που δεν είχε ποτέ ο Νίκος Χατζηνικολάου στο πλευρό του στον ΑΝΤ1, έναν ισχυρό συνομιλητή επί ίσοις όροις.
Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα, όμως, ήταν η σημερινή παρουσία της στο "Καλημέρα Ελλάδα". Εκεί, μακριά από την αυστηρή δομή ενός κεντρικού δελτίου, έγινε ακόμα πιο εμφανές κάτι που ίσως τα πολλά χρόνια πίσω από το desk μάς είχαν κάνει να ξεχάσουμε: η Σία Κοσιώνη δεν είναι απλώς μια πολύ καλή παρουσιάστρια ειδήσεων. Είναι μια πολύ καλή δημοσιογράφος.
Έχει άποψη, γρήγορη σκέψη, αντίδραση, χιούμορ όταν χρειάζεται και κυρίως την ικανότητα να συμμετέχει σε μια συζήτηση χωρίς να χρειάζεται να την καπελώσει για να δηλώσει την παρουσία της.
Και εδώ βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, μία από τις πιο έξυπνες επιλογές του νέου ΑΝΤ1: δεν πήρε τη Σία Κοσιώνη από τον ΣΚΑΪ για να της ξαναδώσει αυτό ακριβώς που είχε στον ΣΚΑΪ. Δεν της άλλαξε απλώς κανάλι και desk. Της άλλαξε ρόλο.
Τα "χρυσά παιδιά" του Βασίλη Παπαδρόσου
Βέβαια, όλα τα παραπάνω αποκτούν πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον όταν θυμηθεί κανείς ποιος βρίσκεται πίσω από τη νέα ενημερωτική εποχή του ΑΝΤ1.
Ο Βασίλης Παπαδρόσος γνωρίζει πολύ καλά τους ανθρώπους που έχει απέναντί του. Ως επικεφαλής της ενημέρωσης του ΣΚΑΪ στο παρελθόν είχε καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία της ενημερωτικής φυσιογνωμίας που απέκτησε το κανάλι και στη δημιουργία μιας δημοσιογραφικής ομάδας με πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.
Και αρκετά από τα "χρυσά παιδιά" εκείνης της ομάδας βρίσκονται σήμερα στον ΑΝΤ1.
Η Σία Κοσιώνη είναι η πιο ηχηρή περίπτωση. Ο Άκης Παυλόπουλος και ο Βασίλης Χιώτης αποτελούν επίσης πρόσωπα με ισχυρή σύνδεση με εκείνη την ενημερωτική περίοδο του ΣΚΑΪ. Και σήμερα συναντιούνται ξανά, σε άλλο κανάλι, σε άλλους ρόλους και σε μια εντελώς διαφορετική συγκυρία.
Θα ήταν εύκολο εδώ να πει κανείς ότι ο Βασίλης Παπαδρόσος επιχειρεί να φτιάξει έναν "ΣΚΑΪ στον ΑΝΤ1". Δεν νομίζω ότι αυτό βλέπουμε.
Και, αν το δούμε στο μέλλον, θα είναι μάλλον αποτυχία παρά επιτυχία του σχεδίου. Γιατί κάθε κανάλι έχει τη δική του ιστορία, το δικό του κοινό και το δικό του τηλεοπτικό DNA. Ο ΑΝΤ1 δεν χρειάζεται να γίνει ΣΚΑΪ. Και δεν μπορεί, εδώ που τα λέμε. Χρειάζεται να ξαναβρεί έναν σαφή λόγο για τον οποίο ο τηλεθεατής θα τον επιλέξει για να ενημερωθεί.
Αυτό που μοιάζει να κάνει ο Βασίλης Παπαδρόσος είναι κάτι διαφορετικό: συγκεντρώνει ανθρώπους που γνωρίζει καλά, εμπιστεύεται τα δημοσιογραφικά χαρακτηριστικά τους και –το σημαντικότερο– δεν τους τοποθετεί απαραίτητα εκεί όπου τους είχαμε συνηθίσει.
Η επιστροφή του δημοσιογράφου στο κέντρο
Υπάρχει, άλλωστε, ένα κοινό χαρακτηριστικό σε όλες αυτές τις επιλογές.
Ο νέος ενημερωτικός ΑΝΤ1 δεν δείχνει να επενδύει τόσο στο "κόλπο" όσο στα πρόσωπα. Δεν προσπαθεί να κάνει την ενημέρωση νεότερη βάζοντας γιγαντοοθόνες παντού, ούτε διαφορετική επειδή κάποιος θα σηκωθεί από την καρέκλα και θα περπατήσει μέσα στο πλατό.
Επενδύει –τουλάχιστον σε αυτή την πρώτη εικόνα– στον δημοσιογράφο. Στις προσωπικότητες. Στη δουλειά και τον λόγο.
Στον Νίκο Χατζηνικολάου, ένα πρόσωπο που κουβαλά τη δική του τεράστια διαδρομή στην ενημέρωση και επιστρέφει στη θέση του κεντρικού παρουσιαστή για μια ακόμα σεζόν με άλλη τελείως φιλοσοφία δελτίου. Στη Σία Κοσιώνη, που βγαίνει από τον ασφαλή και γνώριμο ρόλο της anchorwoman. Στον Άκη Παυλόπουλο, που ξέρει από ζωντανή τηλεόραση. Στον Βασίλη Χιώτη, που μπορεί να μην έχει ακόμη την ίδια άνεση με την κάμερα, έχει όμως κάτι που δεν κατασκευάζεται εύκολα σε ένα τηλεοπτικό πλατό: δημοσιογραφικό εκτόπισμα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι όλα πέτυχαν επειδή κύλησαν καλά δύο πρώτες ημέρες. Θα ήταν αφελές να βγάλουμε τέτοιο συμπέρασμα. Το "Καλημέρα Ελλάδα" πρέπει τώρα να αποδείξει ότι μπορεί να αποκτήσει τη δική του ταυτότητα και να πάψει κάποια στιγμή να προσδιορίζεται ως "το Καλημέρα Ελλάδα μετά τον Παπαδάκη". Ο Βασίλης Χιώτης χρειάζεται χρόνο για να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη τηλεοπτική εξοικείωση. Η Σία Κοσιώνη πρέπει να πείσει ουσιαστικά και όχι διακοσμητικά στον σχολιασμό. Και το δελτίο πρέπει να βρει τη σωστή ισορροπία ώστε η συνύπαρξη δύο τόσο ισχυρών δημοσιογραφικών προσωπικοτήτων να παραμένει πλεονέκτημα και να μη γίνει κάποια στιγμή πρόβλημα.
Αλλά η πρώτη εικόνα έχει κάτι που έλειπε για χρόνια. Έχει σχέδιο.
Και τελικά αυτό είναι που μου έμεινε περισσότερο από τις πρεμιέρες του ΑΝΤ1. Όχι αν μου άρεσε περισσότερο ο Παυλόπουλος ή ο Χιώτης. Μου άρεσαν. Όχι αν η Κοσιώνη ήταν καλύτερη στο δελτίο ή στο "Καλημέρα Ελλάδα". Ούτε καν η επιστροφή του Χατζηνικολάου από μόνη της με άλλες συνθήκες.
Είναι ότι, για πρώτη φορά μετά από καιρό, κοιτάζεις διαφορετικές ενημερωτικές ζώνες του ίδιου καναλιού και καταλαβαίνεις ότι κάποιος τις σκέφτηκε ως σύνολο. Δεν είναι λοιπόν το νέο "Καλημέρα Ελλάδα". Δεν είναι η Σία Κοσιώνη. Δεν είναι ο Νίκος Χατζηνικολάου. Είναι ένας νέος ενημερωτικός ΑΝΤ1.
Και αυτό είναι πολύ μεγαλύτερο στοίχημα από οποιαδήποτε πρεμιέρα.
Σε κάθε περίπτωση, τα social media μου για κουβεντούλα, ιδέες και προτάσεις είναι στη διάθεσή σας.
http://instagram.com/sirconstantino
https://www.facebook.com/constantinos.antonatos
https://x.com/SirConstantino