Όταν παίρνεις το ρίσκο να παρουσιάσεις μια τόσο εμβληματική εκπομπή, όπως το "Στούντιο 4” της ΕΡΤ, αναλαμβάνεις και την ευθύνη να είσαι εξίσου καλός και κυρίως σημαντικός με τους προκατόχους σου. Εκεί συμβαίνει η όποια αναμέτρηση. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.
Η νέα εποχή
Μετά την αποχώρηση των Ζαμπέτογλου-Αναγνωστόπουλου, η ΕΡΤ θα έλεγε κανείς πως ρεαλιστικά μπορούσε να επιλέξει όποιον πραγματικά ήθελε για να κάνει αυτή την εκπομπή. Ήθελε να την κάνει προσωποκεντρική; Μπορούσε. Ήθελε να την κάνει εναλλακτική; Και πάλι μπορούσε. Ήθελε να την κάνει φτηνιάρικη, προσπαθώντας να "ξεζουμίσει” ό,τι έχτισαν οι προηγούμενοι; Μπορούσε με το bare minimum των προσπαθειών της. Έτσι κι αλλιώς, για την ΕΡΤ μιλάμε. Όλα μπορούν να πάνε ευκολότερα λάθος, παρά σωστά.
Παράλληλα, εδώ είχαμε μια ιδανική συγκυρία. Η ΕΡΤ απέκτησε μια μεσημεριανή ζώνη (δεν μιλώ απαραίτητα για την εκπομπή) που εντέχνως είχε χτιστεί με intellectual look αλλά mainstream περιεχόμενο. Δηλαδή πίστευες ότι έβλεπες κάτι ελαφρώς κουλτουρέ, αλλά επί της ουσίας είχες τη Μπάρκα να σου μιλάει για τη ζωή της, είχες τον Μπισμπίκη να σου δίνει απαντήσεις για τη Βανδή, είχες την ίδια τη Βανδή να σου μιλάει επί της αρχής. Σε κάθε περίπτωση είχες μια τόσο χτισμένη συνήθεια -σε γραμμική τηλεόραση και social media- που δύσκολα μπορούσες να τη χαραμίσεις.
Εδώ τι έγινε; Η ΕΡΤ στα brands. Και όταν λέω brands, ενώ όλα όσα μπορούσε. Κράτησε τον τίτλο "Στούντιο 4”, νιώθω κυρίως για να τη σπάσει στον ΣΚΑΪ και τους Ζαμπέτογλου-Αναγνωστόπουλο. Σου λέει εγώ το έχω, δεν με νοιάζει που εσείς το κάνατε. Εγώ το έχω. Και το κράτησε. Και μετά, αφού σχεδόν αποφάσισε να το κρατήσει, προσπάθησε να το ξαναχτίσει.
Τα πρόσωπα
Και εφόσον η ΕΡΤ αποφάσισε να το κρατήσει, είπε να το κάνει και καλά. Διαθέσιμοι στην αγορά βρέθηκαν δύο πολύ ταλαντούχοι άνθρωποι. Μια γυναίκα, η Κατερίνα Καραβάτου, που ξέρει πραγματικά να παρουσιάζει ωραία μια εκπομπή, ίσως στην καλύτερη φάση της πορείας της. Ώριμη αλλά φρέσκια, γνώριμη αλλά καινούργια, έμπειρη αλλά όχι εγκλωβισμένη στην κούρσα μιας πρωτιάς. Ένας άντρας, ο Χρήστος Φερεντίνος, κυριολεκτικά βουνό εμπειρίας στην τηλεόραση, σε ένα άλλο είδος ωστόσο. Φοβικός θα έλεγα τα τελευταία (πολλά) χρόνια με τη ζωντανή, ψυχαγωγική τηλεόραση. Σαν να περίμενε να την κάνει με τους όρους του. Και voila! Να που συμβαίνουνε και θαύματα και επουλώνονται τα τραύματα.
Το εξαιρετικό σε αυτή τη συνθήκη είναι πως οι δυο τους γνωρίζονται καλά. Και αφήνω τα πιπεράτα έξω από το τραπέζι. Οι δυο τους γνωρίζονται, λόγω της συνεργασίας του ραδιοφώνου και της φιλικής τους σχέσης. Ξέρουν πού και πώς να ατακάρουν, γνωρίζουν τι αρέσει στον καθένα, δεν πάνε να το βρουν στην πράξη. Γιατί κακά τα ψέματα, ξέρετε πόσα ωραία ντουέτα στην τηλεόραση, χάθηκαν στην προσπάθεια να φανούν και να βρουν ισορροπίες;
Στο πλευρό τους βρίσκεται και ένας εξαιρετικός τύπος, ο Γιάννης Κορδώνης. Ξέρεις, όταν κάνεις σάτιρα ή κωμωδία ή entertainment ή το κέφι σου στην τελική, πρέπει να έχεις κάτι extra. Να μην το κάνεις για τη δουλειά, να το κάνεις γιατί το γουστάρεις. Ο Γιάννης, ο τύπος που καλησπέριζα για τρία χρόνια και αντιλαμβανόμουν πως το χαμόγελο του είναι ευθύ, ειλικρινές και χωρίς κρυφούς υπότιτλους, είναι ένας αυθεντικός ιδεολόγος. Ένας απροβλημάτιστος humoriste που έδεσε με τις ανάγκες του "Καλύτερα δε γίνεται” και τώρα θέλησε να κάνει κάτι άλλο, κάτι που θα "ταιριάζει” στις απαιτήσεις του νέου του σπιτιού. Επί της ουσίας όμως είναι ένας ωραίος τύπος και είναι καταπληκτικό που βρήκε μια ωραία ευκαιρία να εξελιχθεί.
Η εκπομπή
Το "Στούντιο 4” ελάχιστη σχέση έχει με αυτό που έκαναν οι Ζαμπέτογλου-Αναγνωστόπουλος. Σας τα έγραψα και τις προάλλες, οι ΣΚΑΪ-κοι τους πρόλαβαν. Έβγαλαν την εκπομπή τους αυτούσια στον αέρα και επί της ουσίας αφόπλισαν τους ΕΡΤ-ικούς από το προνόμιο που θα είχαν να κάνουν μια εκπομπή ίδια με την προηγούμενη.
Το νέο "Στούντιο 4” είναι και πάλι μια intellectual εκπομπή, με περισσότερο μπλα μπλα και διάθεση μαγκαζίνο από την προηγούμενη, που κάνει ένα βήμα πιο πίσω από το κρυφό mainstream που έπαιζε η προηγούμενη συνταγή. Μην ξεχνάμε πως έκαστος εφ’ ω ετάχθη. Η Καραβάτου και ο Φερεντίνος δεν είναι οι προκάτοχοι, δεν είναι δημοσιογράφοι που δημιουργούν περιεχόμενο. Είναι άνθρωποι της τηλεόρασης που παρουσιάζουν εκπομπές, ενίοτε και καλές. Και εδώ το κάνουν πολύ πολύ καλά.
Έχουν και πίσω τους μια ομάδα πολύ δυνατή. Δε θα ήθελα να αναφέρω ονόματα, δεν είναι σωστό να αναφέρω ονόματα, αλλά η Κάλλια Καστάνη, ο Ισίδωρος Φύκαρης, η αρχισυντάκτρια τους Ειρήνη Αρβανίτη, η υπεύθυνη καλεσμένων Ελίνα Δελαλοπούλου. Άνθρωποι που όπου έχουν σταθεί έχουν δώσει τον καλύτερο τους εαυτό και έχουν διαπρέψει. Συγχωρέστε με αν ξεχνώ κάποιον άλλο φίλο και άξιο συνεργάτη, αλλά πραγματικά είναι μια ιδανική συνθήκη.
Το συμπέρασμα
Δε θέλω να χαϊδέψω τα αυτιά κανενός. "Στούντιο 4” δεν γίνεσαι, γεννιέσαι. Και αυτό ανήκει στη Νάνσυ και τον Θανάση. Και μπορείς να το βρεις στον ΣΚΑΪ. Στην ΕΡΤ θα βρεις μια πολύ όμορφη εκπομπή, που ελάχιστη σχέση έχει με αυτή που ήξερες, με πολύ έμπειρους παρουσιαστές, με ωραίους ανθρώπους, την Κατερίνα Καραβάτου και τον Χρήστο Φερεντίνο, με πολύ ωραία χημεία, με ωραία θέματα και διάθεση.
Αν βλέπεις ΕΡΤ, θα δεις μια εκπομπή ανώτερη του μέσου όρου προϊόντος της δημόσιας τηλεόρασης. Και πάλι αποτελεί τη σημαία τους. Οφείλει να την αποτελεί. Θα τους ευνοούσε αν είχαν αλλάξει τον τίτλο, τους δίνει όμως και μια αβάντα, ένα κύρος, ένα ειδικό βάρος. Που μπορούν, επειδή είναι αυτοί που είναι, να το σηκώσουν.
Είναι πολύ ωραία η εκπομπή τους. Απλά είναι μια άλλη εκπομπή, όχι το "Στούντιο 4” που ήξερες μέχρι τον Ιούλιο. Και αυτό είναι η σωσίβια λέμβος τους και ο φάρος τους για την επιτυχία. Θυμηθείτε το αυτό.
Ίσως τελικά το δυσκολότερο για το νέο "Στούντιο 4" να μην είναι να μας κάνει να ξεχάσουμε το παλιό. Είναι να μας κάνει να σταματήσουμε να το συγκρίνουμε μαζί του. Και για αυτό, διόλου δεν φταίει η εκπομπή, αλλά εμείς.
Σε κάθε περίπτωση, τα social media μου για κουβεντούλα, ιδέες και προτάσεις είναι στη διάθεσή σας.
http://instagram.com/sirconstantino
https://www.facebook.com/constantinos.antonatos
https://x.com/SirConstantino