Οι "Σούπερ Ήρωες" έκαναν -επιτέλους- πρεμιέρα στον ΑΝΤ1 με επικεφαλής του καστ τον Γιάννη Μπέζο. Και αυτό από μόνο του είναι μια καλή είδηση. Ο Μπέζος δεν είναι πλέον "πρωταγωνιστής" με την κλασική έννοια του όρου, αφού δεν είναι το κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας. Είναι όμως ο επικεφαλής, ο "θιασάρχης" αν θα μπορούσε να το πει κάποιος, το πρώτο όνομα στη μαρκίζα, παρόλο που στη σειρά υπάρχουν πολλοί ισάξιοι ρόλοι σε χρόνο και σημαντικότητα.
Για να λέμε την αλήθεια, όταν ξεκινάει μια νέα σειρά, ειδικά με βαριά ονόματα όπως ο Γιάννης Μπέζος, νιώθω ενθουσιασμένος. Στην ουσία έχουμε μια ακόμα ρεαλιστική ευκαιρία να δούμε ωραία μυθοπλασία, με ατάκα, ωραίο παίξιμο και καλούς ηθοποιούς. Αρκεί να μη χαθεί. Στους "Σούπερ Ήρωες" έχουμε ακριβώς αυτό. Μια χαμένη ευκαιρία.
Ας μείνουμε όμως λίγο στην περιγραφή. Στους "Σούπερ Ήρωες" βλέπουμε αρκετούς ψιλογνωστούς ηθοποιούς, σε μικρούς ρόλους, υπαλλήλων μέσα σε ένα σούπερ μάρκετ. Τις διάσημης #ΝΟΤ αλυσίδας "Σούπερ". Γυρίζεται σε ένα πραγματικό σούπερ μάρκετ και δεν βγάζει έντονα την αίσθηση του ψεύτικου. Συμμετέχουν στους ρόλους αυτούς η Ζωή Ρηγοπούλου, ο Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος, η Νατάσα Εξηνταβελώνη, η Ελεάνα Στραβοδήμου, δηλαδή γνωστά "μικρά" ονόματα από τηλεοπτικές σειρές, μαζί με τον Βασίλη Ντάρμα, που δεν είναι πολύ γνωστός αλλά εγώ τον θυμάμαι γιατί έβλεπα φανατικά το "Κάνε ότι κοιμάσαι". Πάνω από όλους και από όλα είναι φυσικά ο Γιάννης Μπέζος, που κάνει τον ιδιοκτήτη του σούπερ μάρκετ.
Οι "Σούπερ Ήρωες" ακροβατούν μεταξύ σίριαλ και scripted reality. Και σε επίπεδο διαλόγων και σε επίπεδο αισθητικής απόδοσης της σειράς. Έχουν αρκετές υπερβολές, όπως τη vegan χασάπισσα, όπως τον αγανακτισμένο πελάτη κλπ, έχουν όμως και ωραία πράγματα που θυμίζουν καλή μυθοπλασία και υποκριτική, όπως τη συγκινητική σκηνή ανάμεσα στη Ζωή Ρηγοπούλου και τον Βασίλη Ντάρμα στο πρώτο επεισόδιο.
Ο Γιάννης Μπέζος, έχοντας υιοθετήσει αυτή τη μανιέρα της τελευταίας δεκαπενταετίας στην τηλεόραση, παίζει με τον τρόπο που αγαπάμε να τον βλέπουμε, με την απλότητα που μιλά στις συνεντεύξεις του. Ωστόσο, δεν θυμίζει σε τίποτα ρόλους που λατρέψαμε, όπως ο Διονύσης από το "Ευτυχισμένοι Μαζί" ή ο Αλέξανδρος Θεοτοκάτος από το "Άκρως Οικογενειακόν". Σαν να του έχεις πάρει τη χαρά του κειμένου και της ατάκας με αποτέλεσμα να βγαίνει μόνιμα στρυφνός ή ειρωνικός, ενώ απλά προσπαθεί να παίξει με συγκρατημένο χιούμορ. Μιλάμε για καταπληκτικό ηθοποιό, ο οποίος το έχει αποδείξει και στην τηλεόραση. Που -ας μου επιτραπεί η έκφραση- χαραμίζεται σε μετριότατα κείμενα και σε συγκρατημένες δουλειές.
Την ίδια στιγμή οι "Σούπερ Ήρωες" σαν σειρά δεν είναι τίποτα λιγότερο ή τίποτα περισσότερο από μια ωραία ιδέα με ΟΚ εκτέλεση. Το περιβάλλον του "Σούπερ Μάρκετ", ειδικά αυτού του μικροαστικού μεγαλομπακάλικου, περισσότερο με παρασύρει σε μια μυθοπλασιακή μιζέρια παρά σε κωμωδία. Επίσης, όσο "χάρμα οφθαλμών" είναι άλλες σειρές, εδώ βλέπουμε καθόλου... instagram-able φυσιογνωμίες, γεγονός που θαμπώνει λίγο την όλη δουλειά. Μπορεί να είναι αστεία απλώς μια ιστορία, που δεν είναι απόλυτα, αλλά στη σύγχρονη τηλεόραση δεν αρκεί.
Το 11% δεν είναι καλό για πρώτο δείγμα. Δεν είναι όμως και αντιπροσωπευτικό. Μην τα ρίξουμε στη Μεγάλη Δευτέρα της πρεμιέρας κλπ. Οι "Σούπερ Ήρωες" θα χρειαστούν χρόνο να χτιστούν ως συνήθεια, επιμονή να παραμείνουν στη ζώνη των 20:00 με πολλά επεισόδια ώστε ο θεατής να καταλάβει εκεί πως μακροπρόθεσμα έχει κάτι να δει. Το πιο πιθανό είναι να γίνει μια αλλαγή προγραμματισμού και η σειρά να "χαθεί" στο πλήθος της εποχής. Μπορεί να "ανοίξουν" και οι ιστορίες, να έχεις να παρακολουθήσεις τουλάχιστον ήρωες. Πάντως η πρεμιέρα εμένα δεν με έπεισε για πολλά.
Σε κάθε περίπτωση, τα social media μου για κουβεντούλα, ιδέες και προτάσεις είναι στη διάθεσή σας.
http://instagram.com/sirconstantino
https://www.facebook.com/constantinos.antonatos