Το κεφάλαιο Eurovision για την ΕΡΤ κάθε χρονιά είναι καυτή πατάτα, τι να λέμε τώρα. Συνήθως εκτός από καυτή είναι και μεταφορικώς απλή πατάτα. Οπότε αφενός το στοίχημα για μένα κάθε χρόνο είναι η "διαδικασία επιλογής" του τραγουδιού να πατά σε mainstream λογικά κριτήρια ώστε να έχουμε όντως μια καλή συμμετοχή, αφετέρου να έχουμε ένα καλό show για να μην καταλήξουμε πάλι σε εικόνες ντροπιαστικές, όπως αυτές του παρελθόντος.
Γιατί αν θέλουμε να μιλάμε για "φιάσκο της ΕΡΤ", όπως διάβασα από έναν συνάδελφο, έχουμε να θυμηθούμε πολλά, όπως εκείνη η βραδιά στο River West με τις κυλιόμενες σκάλες για φόντο ή εκείνα τα αλήστου μνήμης μαύρα κουτιά του Ραδιομεγάρου. Περασμένα... μεγαλεία #ΝΟΤ και διηγώντας τα να κλαις.
Και εγένετο "Sing For Greece"
To "Sing For Greece" δεν είναι μια απλή υπόθεση. Η ΕΡΤ από την εποχή του Κωνσταντίνου Ζούλα είχε μπει στη διαδικασία να δημιουργήσει κάτι σαν διαγωνισμό με σκοπιά στραμμένη προς τη Eurovision. Είναι ένα μεγάλο στοίχημα να διοργανώσεις ένα μικρό "reality" διάρκειας τριών live ώστε να αναδείξεις τον εκπρόσωπο της Ελλάδας στη Eurovision, μιλάμε για απαιτητική διαδικασία.
Και σε πολύ μεγάλο βαθμό η ΕΡΤ τα κατάφερε. Ακρογωνιαίος λίθος είναι η τριάδα των παρουσιαστών. Η Μπέττυ Μαγγίρα, η Κατερίνα Βρανά και ο Γιώργος Καπουτζίδης -με αυτή τη σειρά έντασης συμμετοχής στο project- τα έδωσαν όλα πραγματικά και μπράβο τους! Η Μπέττυ απέδειξε πως είναι μία από τις πιο ολοκληρωμένες τηλεοπτικές παρουσίες αυτή τη στιγμή στην αγορά, η Κατερίνα Βρανά έγραψε ιστορία μόνο και μόνο με τη συμμετοχή της στο project και θα έλεγα πως ο Γιώργος Καπουτζίδης, τους έκανε τη χάρη να βάλει την υπογραφή του και την παρουσία του δίνοντας άλλη αξία στη διοργάνωση. Δεν το έκανε διεκπαιρεωτικά αλλά ήταν μεγαλύτερος ο συμβολισμός της παρουσίας του εκεί στα μάτια του κοινού παρά η συμμετοχή του στη βραδιά. Γιατί κακά τα ψέματα, ο Καπουτζίδης είναι μια κατηγορία μόνος του για τον θεσμό της Eurovision πλέον.
Το χιούμορ και η χημεία τους μπολιάστηκαν από την οξυδέρκεια και την τόλμη δίνοντάς του τη δυνατότητα να αποδείξουν πως μιλάμε για τρεις επαγγελματίες υψηλών απαιτήσεων με γνώση του αντικειμένου τους. Και ναι, αυτή είναι η απάντηση σε διάφορες "αφιλοκερδείς" συμμετοχές σε παρουσιάσεις του πρόσφατου παρελθόντες.
Προφανώς και η Κατερίνα Βρανά, λόγω του ότι είναι τόσο καλή στη δουλειά της και όχι επειδή κινείται με το αμαξίδιο, έκλεψε την παράσταση. Υπήρχαν στιγμές που ως θεατής την "ακολουθούσες" με τα μάτια σου για να μη χάσεις αντίδραση ή ατάκα της.
Οι παραγωγικές συγκρίσεις
Αν συγκρίνεις το "Sing For Greece" με τον περυσινό "Εθνικό Τελικό" παραγωγικά θα βρει μεγάλες διαφορές, όχι απαραίτητα με θετικό πρόσημο. Τα πλάνα του Christmas Theatre σε σχέση με το χθεσινό stage ήταν πολύ πιο εντυπωσιακά, αλλά προφανώς δεν ήταν εφικτό να βγει η φετινή εκπομπή από αυτές τις εγκαταστάσεις. Και εγώ προσωπικά κανένα πρόβλημα δεν έχω με την αλλαγή αυτή.
Για μένα, που το είδα με τα μάτια μου ως set, θα σας πω ότι η δουλειά για το "Sing For Greece" είναι υψηλού επιπέδου. Ένα εντυπωσιακό σκηνικό με led οθόνες, που δεν έπαιζαν πάντα ωραία στον αέρα της ΕΡΤ, ένας θεατρικής διάταξης χώρος κατάλληλος για μια "ζωντανή εκπομπή", καλός ήχος μέσα στις εγκαταστάσεις του Πειραιώς 260 (που από όσο κατάλαβα δεν αποδόθηκε τόσο καλά στον αέρα της ΕΡΤ) και μία σύντομη, χωρίς κενά, ροή που βοήθησε και τους θεατές εντός του χώρου, και τους τηλεθεατές και την τηλεθέαση.
Οι πρώτοι 14 συμμετέχοντες
Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, όλο το παιχνίδι είναι ο Ακύλας. Για τον Ακύλα πήγαν όλοι, για τον Ακύλα ασχολούμαστε με το φετινό project. Αυτός θα είναι ο νικητής και πλέον το λένε όλοι, μην λέμε τρέλες τώρα. Και το αξίζει το παιδί. Είναι γλυκύτατος, ταλαντούχος, με κολλητικό τραγούδι, καταπληκτική περσόνα και ενδιαφέρον μήνυμα. Θα μπορούσαμε να το λήξουμε εξαρχής κάνοντάς του απευθείας ανάθεση, αλλά πού να ήξεραν κι αυτοί με τι κομματάρα κατέβαινε στη διαγωνιστική αρένα.
Aπό την πρώτη στιγμή, από τα εισαγωγικά βίντεο κιόλας, φάνηκε πως ο Ακύλας, η Evangelia, η Marseaux και ο Stylianos έχουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον στον Α' ημιτελικό. Και κάπως έτσι συνέβη. Υπήρχαν συμμετοχές που δεν έπρεπε καν να είναι εκεί, όπως ο Astrolab, η Stefi ή η Niya. Αλλά αυτά έχουν οι ανοιχτές διαγωνιστικές διαδικασίες, ποιος ήθελες να σου έρθει, η Κατερίνα Λιόλιου και ο Θοδωρής Φέρρης; Και για να λέμε την αλήθεια, δικαίως κόπηκαν αυτοί που κόπηκαν, καλώς διακρίθηκαν αυτοί που πέρασαν στον τελικό.
Και ο Φωκάς Ευαγγελινός, σεβόμενος τους νόμους του "Sing For Greece", κατάφερε να δώσει σε όλους τη δυνατότητα να δείξουν αυτό που έχουν να παρουσιάσουν. Όχι να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό, γιατί προφανώς και δεν μπορείς με περιορισμούς να κάνεις παπάδες, αλλά να παρουσιάσουν κάτι αξιοπρεπές στην προσπάθειά τους να προκριθούν.
Τι σημασία έχουν όλα αυτά;
Μεταξύ μας, καμία σημασία δεν έχουν όλα τα παραπάνω. Η μεγάλη εικόνα για το "Sing For Greece" μάς θυμίζει πως ακούσαμε πολλές φορές ότι η ΕΡΤ θέλει να δημιουργήσει έναν μόνιμο θεσμό για την εκπροσώπησή μας στον διαγωνισμό. Και το πρώτο δείγμα ήταν μια χαρά.
Την ίδια στιγμή υπάρχει μια έντονη φωνή μέσα μου -αλλά και γύρω μου πια- να αναρωτιέται γιατί η Μπέττυ Μαγγίρα δεν έχει μια μόνιμη θέση στην ελληνική τηλεόραση και βγάζουν τη ψυχή σε μια τόσο ταλαντούχα γυναίκα. Η Μπέττυ Μαγγίρα είναι από τις πιο ώριμες καλλιτεχνικά performer που υπάρχουν στην τηλεοπτική αγορά και θα ήταν τιμή και μόνο του σταθμού που θα την κλείσει να την έχει στο δυναμικό του και κυρίως να την αναδείξει με σωστή στήριξη.
Δεδομένου πως όλοι βλέπουμε ότι ο Ακύλας έχει ήδη νικήσει, εγώ κρατάω ότι η Μαγγίρα πρέπει να αποκτήσει ξανά τη δική της εκπομπή, χωρίς να την ενοχλεί ο ένας και ο άλλος, ο Γιώργος Καπουτζίδης να μη σταματήσει ποτέ να είναι ο εαυτός του και κυρίως ότι χρειαζόμαστε περισσότερη Κατερίνα Βρανά στην καθημερινότητά μας.
Για αυτό σου λέω, ferto.
Σε κάθε περίπτωση, τα social media μου για κουβεντούλα, ιδέες και προτάσεις είναι στη διάθεσή σας.
http://instagram.com/sirconstantino
https://www.facebook.com/constantinos.antonatos