Είναι αλήθεια πως εμένα μου αρέσουν πολύ συγκεκριμένου ύφους θεάματα, ειδικά αν μιλάμε για τη Eurovision. Δεν γουστάρω τους πολλούς πολλούς νεοτερισμούς, τις συμμετοχές "προτάσεις" κλπ κλπ. Θέλω επαγγελματίες τραγουδιστές, με συγκεκριμένου είδους χορευτικά και show αλλά και συγκεκριμένης διάθεσης κομμάτια.
Όμως, τι μπορεί να πει κανείς μπροστά στο ταλέντο και την έμπνευση;
Εδώ ξεκινά ο προβληματισμός μου μπροστά στη Χρυσηίδα Γκαγκούτη. Η συγκεκριμένη κοπέλα δεν είναι του γούστου μου όπως και να το κάνουμε σαν καλλιτέχνιδα. Χωρίς δισκογραφία, με ένα απροσδιόριστα τεράστιο hype λόγω των social media, απευθύνεται κυρίως σε κοινό που "γουστάρει" για αδιευκρίνιστους λόγους. Δεν μπορείς να την αναλύσεις με καμία Έλενα Παπαρίζου ως σημείο αναφοράς.
Ωστόσο όταν δήλωσε συμμετοχή στην Eurovision εγώ κάπως χάρηκα. Αντιλήφθηκα από την πρώτη στιγμή βέβαια πως ο τρόπος που δουλεύει on stage διαφέρει σε σχέση με τον υστερικά ρομποτικό τρόπο που λειτουργεί ο διαγωνισμός αλλά who knows? Θα μπορούσε να ήταν ενδιαφέρον το αποτέλεσμα.
Σε κάθε περίπτωση η Χρυσηίδα Γκαγκούτη δεν είναι στους 28, προφανώς ως συνέπεια των πολιτικών συμμαχιών που διαμορφώθηκαν στη φετινή Eurovision. Και αυτό ίσως και να με νοιάζει λιγότερο, γιατί τα πράγματα στο θέαμα είναι γνωστά: take it or leave it. Αν σ' αρέσει, μπαίνεις και κολυμπάς. Αν όχι, από εκεί που παν και οι άλλοι.
Όμως ήρθε η ώρα να ακούσουμε κάτι από το "Ντέρτι", το τραγούδι της για τη Eurovision. Και πραγματικά ήταν ό,τι καλύτερο άκουσα τον τελευταίο καιρό ως υποψηφιότητα για τον συγκεκριμένο διαγωνισμό. Και πραγματικά, ό,τι και αν έγινε, είπα κρίμα ρε γαμώτο. Θα είχαμε μια εξαιρετική υποψήφια, και σε τραγούδι και σε attitude.
Ακούστε το κι εσείς! (αν δεν παίζει εδώ, μπορείτε να το δείτε στο YouTube και στο 27:40)
Σε κάθε περίπτωση, τα social media μου για κουβεντούλα, ιδέες και προτάσεις είναι στη διάθεσή σας.
http://instagram.com/sirconstantino
https://www.facebook.com/constantinos.antonatos