Follow us

Μήπως να τελειώναμε με τα "κατά";

O Κωνσταντίνος Αντωνάτος γράφει με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της ομοφοβίας

lgbtq

Τι ωραία που είναι να γράφουμε για τις Παγκόσμιες Μέρες... Κατά οποιασδήποτε μορφής φόβου και βίας. Δεν έχει να λέει που σήμερα προσπαθούμε να πούμε το αυτονόητο, δηλαδή ότι δεν πρέπει να κατηγορείς/ εκφοβίζεις/ κοροϊδεύεις/ ξυλοκοπείς/ σκοτώνεις τον άλλο επειδή είναι ομοφυλόφιλος ή τρανς ή οτιδήποτε σχετικό. Σήμερα για παράδειγμα είναι μια Παγκόσμια Μέρα κατά του κακού μας του κεφαλιού που δεν εννοούμε να σεβαστούμε τον διπλανό μας. Ειδικά στην Ελλάδα.

Για παράδειγμα, δεν διαφωνώ με την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου. Προφανώς και γιορτάζεις τον αγώνα που δίνουν κάποιοι ενάντια σε μια αρρώστια. Προφανώς και συντάσσεσαι με αυτή τη μέρα. Αλλά στην Παγκόσμια Ημέρα κατά της ομοφοβίας δεν έχεις να πολεμήσεις κάτι παρά συμπεριφορές. Και αν έχεις να κάνεις μόνο με συμπεριφορές, έχεις να κάνεις με συνανθρώπους. Άρα το "κατά" δεν θα έπρεπε να έχει θέση. Θέση θα έπρεπε να έχει το "υπέρ".

Η σκέψη μου είναι απλή: όσο τρέφεις ένα "κατά" τόσο οξύνεις τον πόλεμο μεταξύ των δύο πλευρών. Όσο λες πως εγώ είμαι κατά εσού, τόσο σε προκαλώ σε μάχη. Κι όπως θυμάστε ανά τους αιώνες νικά ο ισχυρός. Και ισχυρός συνήθως στις κοινωνίες δεν είναι ο καλός, είναι ο πλειοψηφών. Άρα...

Τι θα λέγατε για παράδειγμα να γιορτάζαμε μια Παγκόσμια Ημέρα υπέρ της ελεύθερης σεξουαλικής επιλογής; Ακούγεται πολύ πιο ωραίο, έχει άξονα το θετικό και δεν εμπεριέχει κανένα αγώνα εναντίον κανενός τέρατος. Γιατί όσοι υποστηρίζουν στις μέρες μας ομοφοβικά στερεότυπα είναι βασανιστές του διπλανού τους, είτε λάιτ είτε βαριάς κοπής.

Να συντασσόμαστε με την αγάπη λοιπόν. Αν θες να μπεις σε μάχη με την ομοφοβία, αγάπα την ελευθερία του διπλανού σου. Το να υποστηρίξεις την επιλογή του άλλου, λέγοντας "έχει δικαίωμα κι αυτός μωρέ", είναι σαν αυτούς που λένε "δεν έχω πρόβλημα με τους ομοφυλόφιλους, έχω πολλούς φίλους ομοφυλόφιλους" γιατί όπως είχε πει και ένα προβεβλημένο πρόσωπο "εμένα με κάνουν και γελάω". Να αγαπάμε την ελευθερία του ατόμου, όχι να παρακαλάμε τον εκφοβιστή του να σταματήσει.

Όπως σας έλεγα και εχθές, ο καλύτερος τρόπος να απαντήσεις σε μια προσβολή είναι να αποδείξεις πως δεν σε πειράζει πια. Ουσιαστικά είναι σαν να παίρνεις το όπλο αυτού που σε απειλεί και να του αποδεικνύεις πως κάνει μόνο κρότο αλλά δεν πυροβολεί.

Όπως λέει και η Έλενα Χριστοπούλου, γιατί αν θυμάστε εγώ συνήθως για τηλεόραση γράφω μην κοιτάτε που την είδα δημογέροντας, "η αγάπη κάνει θαύματα". Σε αυτό να μείνουμε.

Υ.Γ. Προφανώς και θα μαχόμαστε ενάντια σε κάθε αρνητική συμπεριφορά. Ωστόσο εγώ επιλέγω το καλό, μάχομαι ενάντια στο αρνητικό, υποστηρίζοντας το θετικό. Αν κάνω σημαία το κίνημα ενάντια του βασανιστή μου, το πολύ πολύ να το δει επί προσωπικού και να με σφαλιαρίσει ακόμα μία. Όπως έχει πει και ο Γιώργος Μαζωνάκης σε ένα τραγούδι που μ' άρεσε πολύ κάτι ξημερώματα στην παραλιακή όταν ήμουν μικρός "Εγώ τη ζωή μου κι εσύ τη δικιά σου. Εγώ στ' όνειρό μου κι εσύ στη σκιά σου". Μείνετε στην αγάπη για το όνειρο, αφήστε τη σκιά -πια- στην άκρη. Είναι ώρα νομίζω.

Μήπως να τελειώναμε με τα "κατά";



Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις από την εγχώρια και διεθνή showbiz στο yupiii.gr

Διαβάστε Ακόμα