Follow us

Ο σάλος, το star system & ο ρόλος των media

Ο νέος ρόλος της Φαίης Σκορδά & οι opinion leaders που έκαναν πίσω

Κωνσταντίνος Αντωνάτος
ΓΡΑΦΕΙ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝΤΩΝΑΤΟΣ
Ο σάλος, το star system & ο ρόλος των media

Ας πάψουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, ο χώρος του θεάματος βάλλεται από παντού τις τελευταίες εβδομάδες. Και δεν βάλλεται έξωθεν, τα πύρα έρχονται εκ των έσω. Σε αυτό το κείμενο δεν θέλω να αναφερθώ στους ενόχους. Στα χρόνια που κάνω αυτή τη δουλειά ήμουν ειλικρινής, σχεδόν αγύριστο κεφάλι στα πιστεύω μου και έτσι παραμένω. Ως εκ τούτου, δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να "μαζέψω” αυτά που σκέφτομαι.

Ποιος είναι ο "χώρος του θεάματος” & ποιος ο ρόλος των media;

Η Τέχνη, ειδικά το θέατρο, αλλά και γενικότερα το θέαμα σε όποια του εκδοχή, είναι ο τομέας με τον οποίο αποφάσισα να ασχοληθώ από μικρό παιδί και μετέπειτα εκεί που προσπάθησα και κατάφερα να εργαστώ. Η τηλεόραση, η σκηνή, η μεγάλη οθόνη αλλά και η πίστα είναι μια αλυσίδα που περιλαμβάνει φήμη, λάμψη, προσπάθεια, ανταγωνισμό, σκοτάδι. Θα μου πεις, ποια δουλειά σήμερα δεν τα έχει αυτά; Δεν έχει τον παράγοντα της κοινωνικής έκθεσης, για τον οποίο κάποιος μπορεί να παλεύει για χρόνια μέσα σε αυτό τον χώρο.

Σε αυτή τη βάση, θα έπρεπε ο καθένας μας -γιατί κι εμείς εδώ στο Yupiii μια μορφή καλλιτεχνίας υπηρετούμε- να έρχεται αντιμέτωπος με το είδωλό του. Τι κάνουμε, ποιοι είμαστε, τι ζητάμε από τον κόσμο, τι προτείνουμε στο κοινό να επιλέξει, τι αναδεικνύουμε, τι υποβιβάζουμε. Ακούγεται λίγο εγωκεντρικό, αλλά τα lifestyle media, μέσω της ελαφρότητάς τους, περνούν δέκα φορές περισσότερα μηνύματα από ένα στατικό δελτίο ειδήσεων που σε καλεί να ακολουθήσεις κάποιους κανόνες ώστε να θεωρείσαι υγιές μέλος μιας οργανωμένης κοινωνίας. Έχουμε λοιπόν ευθύνη για όσα επιλέγουμε να πασάρουμε στο ευρύ κοινό και όσο περνάει από το χέρι μου, με την ευθύνη αυτή έρχομαι αντιμέτωπος καθημερινά και τα λέω συχνά μαζί της.

Το γερασμένο star system & οι αυτοτροφοδοτούμενες αυλές

Ως άνθρωπος που πιστεύω βαθιά, στον Θεό και στη δικαιοσύνη της ζωής, είμαι σίγουρος πως ο παραμικρός ένοχος, ακόμα και 40 χρόνια μετά, θα έρθει αντιμέτωπος με την καταδίκη του. Οπότε ο ένοχος, όποιος και αν είναι στην κάθε περίπτωση, ας αναμετρηθεί εκείνος με τη συνείδησή του. Μιλάμε για ανθρώπους στο μεγαλύτερο βαθμό που πλησιάζουν ή διανύουν την 6η δεκαετία της ζωής τους. Άνθρωποι που ανδρώθηκαν, ως "παλαιάς κοπής αρσενικά”, σε άλλα χρόνια με έντονες κοινωνικές απαγορεύσεις, κατάλοιπα μη υγιούς προσωπικής υγείας, στερήσεις ως προς τη σεξουαλική ελευθερία και πόσα άλλα "κουσούρια” προηγούμενων δεκαετιών. Είναι όλα αυτά που αρκετές γενιές πάλεψαν να ξεπεράσουν και αυτή η γενιά παλεύει να επιβάλει μια νέα τάξη πραγμάτων, αυτή του σεβασμού.

Επιτρέψτε μου μια σκληρή φράση, έχουμε ένα γερασμένο star system. Τα 20 παντοδύναμα πρόσωπα εξωφύλλων, αυτή τη στιγμή, είναι σχεδόν καρεκλοκένταυροι στον χώρο τους. Ορισμένοι είναι ικανοί, ορισμένοι είναι κυρίως έξυπνοι και ξεγελούν, ορισμένοι είναι θολωμένοι από το momentum που βιώνουν. Για να επιβιώσει η δημόσια εικόνα τους εκφράζουν τον λόγο του ισχυρού ή του παλαιότερου. Υπάρχει μία συστηματική υποτίμηση των ανθρώπων που γίνονται γνωστοί με όσα μέσα διαθέτει κάθε εποχή (instagram, youtube, ακόμα και reality shows). Οι άνθρωποι αυτοί απαγορεύουν -το γράφω ακριβώς όπως συμβαίνει- την ύπαρξη κάποιου καλύτερου από αυτούς στην ακτίνα του βεληνεκούς τους. Και ξέρετε, δεν είναι ανάγκη να είσαι ο Larry King ο συγχωρεμένος για να μάθεις να κάνεις talk show ή μία πρωινή εκπομπή. Δεν είναι ανάγκη να είσαι η Παξινού για να παίξεις στο "Μόλις χώρισα”. Οι άνθρωποι αυτοί λοιπόν, του κάθε στερεώματος, μπλοκάρουν την άνοδο ικανών, σχεδόν εκτοπίζοντάς τους από τις ευκαιρίες που τους δίνονται, πατώντας στην αξιοπρέπεια του καθενός, στον μετρημένο τους λόγο αλλά ίσως και στο βιοτικό τους επίπεδο που καμιά φορά τους επιτρέπει να γυρίσουν την πλάτη σε ένα διεφθαρμένο σύστημα αξιών.

Φυσικά το κάθε σύστημα εκτός από αντιρρησίες έχει και οπαδούς. Οι άνθρωποι αυτοί αποκτούν τη λεγόμενη αυλή τους. Η αυλή ποτίζεται από τους γαλαζοαίματούς της και φυσικά προσπαθεί να τους κρατά σε επίπεδο τέτοιο -με αθέμιτα ή θεμιτά μέσα αλλά για κάποιο λόγο βάζω τα πρώτα μπροστά- ώστε να μην πάθει τίποτα η δημόσια εικόνα τους. Ακόμα και τώρα, οι αυλικοί συμβουλεύουν τους θολωμένους από την έπαρση, την πληρότητα των στόχων τους αλλά και την αυτονόητη δύναμη που έχουν στα χέρια τους να προσποιηθούν πως δεν συμβαίνει τίποτα. Και ναι, απολαμβάνουν ανταλλάγματα. Κοινωνικής ζωής, επαγγελματικής ύπαρξης, ακόμα και συντροφικότητας.

Τα ανυποψίαστα θύματα

Το γεγονός πως ορισμένα ταλαντούχα πλάσματα αποφάσισαν να μπουν σε μία καλλιτεχνική αγορά θα πρέπει επιτέλους να αντιληφθούμε πως δεν τους καθιστά σφαχτά σε τσιγκέλια. Για να ξεχωρίσεις δεν χρειάζεται ούτε να ενδώσεις, ούτε να υποτιμήσεις τις αξίες σου. Χρειάζεται απλώς να πάθεις και να μάθεις. Να μάθεις να διαλέγεις συνεργάτες, φίλους και συμβουλάτορες. Κάπως έτσι τόσες ταλαντούχες κοπέλες αλλά και αγόρια έπαθαν δυστυχώς, έμαθαν ευτυχώς αλλά το σημαντικότερο είναι πως διαχώρισαν τη θέση τους.

Η επιλογή τους αυτή - ανάλογα ποιον είχαν στην απέναντι όχθη - μπορεί και να τους κόστισε. Υλικά, επαγγελματικά και ψυχολογικά. Ωστόσο επιβίωσαν και βρέθηκαν σε μία στιγμή που μπόρεσαν αυτούς τους θολωμένους θύτες να τους εκθέσουν. Ναι, νομικά η δικαίωση ενδεχομένως και να είναι ανέφικτη. Ηθικά όμως η αποκατάσταση της αλήθειας, το expose που λέμε στη σύγχρονη socialmedia-κή αργκό, είναι αρκετή. Κανένα ΣΕΗ δεν θα επουλώσει τις πληγές στη ψυχή του καθενός, αλλά η δημόσια κατακραυγή και ο εξευτελισμός απέναντι στο κοινό, που αυτό θυμήθηκαν τελευταίο πως τους κρατούσε εκεί ψηλά, κάνουν καλά τη δουλειά τους.

Οι άνθρωποι αυτοί -από όποιον χώρο κι αν προέρχονται- αφού αξιολογήσουμε την αλήθεια του λόγου τους και το αληθές της λύτρωσης που επιζητούν θα πρέπει να έχουν μόνο τον σεβασμό μας. Λέξη παραπάνω. Ο κόσμος των media και το κοινό θα πρέπει να ξεχάσει τα ομιλικά συμφέροντα ή τις άτυπες συμφωνίες για να γίνει μια αγκαλιά.

Οι αληθινοί opinion leaders & το ευχαριστώ στους γενναίους

Σε αυτή τη στιγμή η τηλεόραση όφειλε να φανεί αντάξια των προσδοκιών μας. Και σε μεγάλο βαθμό φάνηκε. Ναι, μπορεί μετά τις 9 το βράδυ να ξεχνά τον ρόλο της και να επιμένουμε να είμαστε κολλημένοι απέναντι από 15 ημιδιάσημους ανθρώπους που παλεύουν σε μια λάσπη για μια τυρόπιτα. Δεκτό και αυτό. Ωστόσο, αυτό κρατά 3, άντε 4 ώρες. Οι υπόλοιπες 20 ώρες είναι ικανές να αφυπνίσουν, να καταγγείλουν, να συμπαρασταθούν.

Και αυτή τη φορά, αυτοί που κάνουν καλά τη δουλειά τους φαίνονται. Η αρχή έγινε από μία συγκεκριμένη εκπομπή, ας μην το προσπερνάμε αυτό. Το "Πάμε Δανάη" φιλοξένησε με καλοσύνη τη Ζέτα Δούκα που έκανε την αρχή των αποκαλύψεων. Γνωρίζω καλά πως το ξεκίνημα είχε γίνει από τη Σοφία Μπεκατώρου, αλλά διαφορετικός ο κόσμος του αθλητισμού, διαφορετικός ο κόσμος της Τέχνης. Για εμάς, εδώ στα καλλιτεχνικά, η Ζέτα Δούκα έκανε την αρχή απέναντι στην εμβρόντητη Δανάη Μπάρκα αλλά και τον πολύ έμπειρο Άρη Καβατζίκη που διαχειρίστηκαν το ξέσπασμα της καλεσμένης τους με σεβασμό. Δεν την έκοψαν, δεν την περιόρισαν, δεν φοβήθηκαν. Και όσο και αν αυτό θεωρείται δεδομένο από κάποιους, δεν είναι.

Σχεδόν παράλληλα, η Φαίη Σκορδά ανέλαβε έναν ιδιαίτερο ρόλο, αυτόν της εξομολόγου. Εκμεταλλευόμενη τη διαχρονική σχέση που έχει τόσο με τους τηλεθεατές όσο και με τους ανθρώπους του θεάματος, αλλά και το ισχυρό βήμα που της δίνει το μάλλον κορυφαίο κανάλι της χώρας στην "ευγενή ψυχαγωγία”, συναντά ανθρώπους που έχουν να πουν την αλήθεια τους. Διάσημοι αλλά και άσημοι, όλοι θέλουν να μιλήσουν στη Φαίη. Όχι στη Σκορδά, ας την αυτήν. Για λίγο το σταριλίκι πήγε να ξεκουραστεί. Τη ξεχωρίζουν ως τηλεοπτική προσωπικότητα, για το κανονικό που κρύβει το χαμόγελό της. Στο πλευρό της ο Γιώργος Λιάγκας δίνει το δικό του στίγμα στην εκπομπή, αποδεικνύοντας πως οι αξίες είναι αξίες και οι κακοτοπιές ξεπερνιόνται, αν υπάρχει ειλικρινής διάθεση μεταμέλειας.

Υπάρχουν και οι γενναίοι της μικρής οθόνης. Αυτοί που δεν υπολογίζουν το κόστος των λόγων τους και προσπαθούν με τον απλούστερο συλλογισμό να πουν το προφανές. Όπως ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης, που πριν γίνει γνωστό πως η σύζυγός του είναι ανάμεσα στα θύματα των συμπεριφορών, είχε βγει μπροστά και απαντούσε. Απαντούσε να μην κάτσουμε φρόνιμα, όπως κληθήκαμε να κάνουμε. Όπως η Μαριάννα Τουμασάτου, που είπε εκπληκτικά όσα πίστευε στον Γιώργο Λιάγκα και τη Φαίη Σκορδά, κάνοντας να αισθανθούμε πως υπάρχει λογική γύρω μας. Όπως ο Νίκος Ψαρράς, που έδειξε τον σωστό δρόμο των αποκαλύψεων και της στήριξης των ανθρώπων που έχουν πονέσει μέσα στον χώρο της εργασίας τους.

Όπως ο Κώστας Τσουρός, που παρά τον καυστικό του πάντα λόγο, πάσχιζε στο "Καλύτερα δε γίνεται" να πει πως δεν είναι όλες οι περιπτώσεις καταγγελιών ίδιες, δεν είναι όλες τόσο σημαντικές και το κυριότερο, πως ορισμένες φορές μπορεί και να υπήρχε δυνατότητα ορίων. Σε αυτό θα συμφωνήσω κι εγώ. Μπορείς να κατηγορήσεις έναν άνθρωπο που σε παρενοχλεί τηλεφωνικά, αλλά σίγουρα δεν είναι το ίδιο με κάποιον άλλο που κλειδώνει ένα νέο παιδί σε ένα καμαρίνι ή ένα θέατρο με καθαρά επιθετικούς σκοπούς. Ας κρατάμε το μέτρο, στο λογικό.

Ας μην κρυβόμαστε. Ότι ξεχώρισα κάποιους ανθρώπους δεν σημαίνει πως οι υπόλοιποι κάνουν λανθασμένα τη δουλειά τους. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες καραμπινάτες περιπτώσεις που φάνηκαν κατώτεροι των προσδοκιών μου. Υπάρχουν κατά βάση, υπερ-επιτυχημένες εκπομπές που μάλλον από αμηχανία ως προς την ταυτότητά τους δεν λένε κουβέντα. Είναι πολλοί και όχι ένας, δεν είναι μόνο πρωινοί, είναι και απογευματινοί. Θα ήταν άδικο να πω τον ένα και όχι τους υπόλοιπους, αλλά το βλέπετε και μόνοι σας. Δείτε τις εκπομπές, κρίνετε το περιεχόμενο. Το μόνο που είμαι σε θέση να γράψω ελεύθερα είναι πως μπορείς να σχολιάσεις λιγότερο το Survivor και τις Άγριες Μέλισσες, το MasterChef και κάθε είδους μπαρούφα της καθημερινότητάς μας, και να αφιερώσεις συνειδητά έστω ένα καθαρό τρίλεπτο για να αποδείξεις πως το political correct δεν το θυμάσαι μόνο όταν αφορά ουδέτερες καταστάσεις, όπως το λιώσιμο των πάγων ή ζητούμενα με καθαρά πολιτική τοποθέτηση. Ορισμένες φορές πρέπει να βγαίνεις ανώτερος του ειδώλου σου. Ορισμένες φορές θα πρέπει να βουτάς στα βαθιά, ακόμα και σε αχαρτογράφητα νερά. Μόνο τότε το κοινό μπορεί να σε παραδεχθεί, σε εκτιμά και σε επιλέγει ούτως ή άλλως.

*με συγχωρείτε, αν ξεχνώ κάποιον - για όποιον ξεχνάω, θα επανέλθω με νέο κείμενο.

Η επόμενη μέρα

Σκοπός της ενέργειας αυτής ας μην είναι η αποκαθήλωση όλων. Υπάρχουν και αυτοί που δεν ενόχλησαν ούτε κουνούπι. Ζημιωμένη βγαίνει η Τέχνη σίγουρα, μιας και ορισμένοι εκ των κατηγορουμένων είναι εξαιρετικά ταλαντούχοι. Όμως αυτό δεν πρέπει να μας αφορά πια. Πρόσφατα, σε μία κουβέντα που είχα σε φιλικό πλαίσιο, επέμενα πως στηρίζω να είμαι θαυμαστής μιας εκ των κορυφαίων σταρ της χώρας επειδή μου ταιριάζει και η αύρα που βγάζει ως χαρακτήρας. Λίγο με νοιάζει αν η πρόσφατη συνεργασία της με μεγαλοσυνθέτη έκανε 500 ή 1 εκατομμύριο streams, λίγο με νοιάζει πόσο κόσμο είχε το τελευταίο μπουζούκι που εμφανίστηκε και αν τα τραπέζια ήταν όλα με κόσμο ή προσκεκλημένους. Με νοιάζει που αυτό που λέει και κάνει θεωρώ πως κάνει καλό. Και αυτό με ενδιαφέρει πια. Με ενδιέφερε εδώ και χρόνια, αλλά σημασία έχει να αρχίσει να αφορά και εσάς.

Ο σάλος, το star system & ο ρόλος των media

Ο Κωνσταντίνος Αντωνάτος στα social media:

https://www.facebook.com/constantinos.antonatos

http://instagram.com/sirconstantino

Διαβάστε Ακόμα