Στην εκπομπή "Τετ α Τετ" του Τάσου Τρύφωνος βρέθηκε καλεσμένη το βράδυ του Σαββάτου 14 Νοεμβρίου η Δήμητρα Λιάνη Παπανδρέου, παραχωρώντας μια αποκαλυπτική συνέντευξη στον Alpha Κύπρου.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, αναφέρθηκε στον αείμνηστο σύζυγό της, Ανδρέα Παπανδρέου, μιλώντας με ιδιαίτερη συγκίνηση για τον ισχυρό δεσμό που τους συνέδεε, την αγάπη και την αφοσίωσή της σε εκείνον, αλλά και τις δύσκολες στιγμές που βίωσε εξαιτίας της επιβαρυμένης κατάστασης της υγείας του.
Η ίδια περιέγραψε τη σχέση τους ως έναν βαθύ δεσμό αλληλοσυμπλήρωσης, τονίζοντας πως η φροντίδα του πρώην πρωθυπουργού αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς της. Μάλιστα, αποκάλυψε πως περνούσε πολλές νύχτες άυπνη, προκειμένου να βρίσκεται διαρκώς στο πλευρό του και να παρακολουθεί ακόμη και την αναπνοή του.
"Δεν ήταν ένας απλός σύζυγος, που έτσι βαριέσαι ή ξέρω ‘γω ξεχνιέσαι… Ήταν αυτό το δέσιμο που είχαμε και το συμπλήρωμα που είχαμε ο ένας στον άλλον. Τι να συμπληρώσω εγώ; Να συμπληρώσω αγάπη, αφοσίωση, ενημέρωση από αυτά που μάθαινα, φροντίδα! Τα πάντα, όλα αυτά… Νύχτες που δεν κοιμόμουν για να είμαι ξύπνια και να παρακολουθώ τα πάντα, το πώς αναπνέει, το πώς είναι", ανέφερε χαρακτηριστικά.
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, η Δήμητρα Λιάνη Παπανδρέου θυμήθηκε τις προεκλογικές περιοδείες που πραγματοποιούσε μαζί με τον Ανδρέα Παπανδρέου σε ολόκληρη την Ελλάδα. Όπως αποκάλυψε, υπήρχε μια συγκεκριμένη φράση που άκουγε επανειλημμένα από τους πολίτες και η οποία της δημιουργούσε έντονα συναισθήματα, αλλά και μεγάλη ευθύνη απέναντί του.
Συγκεκριμένα, όπως περιέγραψε, άνθρωποι από κάθε γωνιά της χώρας την πλησίαζαν και της ζητούσαν να προσέχει τον σύζυγό της. Αυτή η επαναλαμβανόμενη προτροπή, όπως εξομολογήθηκε, της προκαλούσε δέος, φόβο και ανασφάλεια, κάνοντάς την να αισθάνεται ακόμη μεγαλύτερη την ανάγκη να βρίσκεται διαρκώς δίπλα του.
"Πηγαίνοντας στις περιοδείες υπήρχε ένα σύνθημα μοναδικό, λες και ήταν συνεννοημένοι. Από τη νότια Κρήτη μέχρι τον Έβρο όλοι μου χτυπούσαν την πλάτη και μου έλεγαν να τον προσέχεις. Αυτό μου προκαλούσε ένα δέος, έναν φόβο, μια ανασφάλεια. Γι’ αυτό πολλές φορές ήμουν ξύπνια και παρακολουθούσα και την ανάσα πώς είναι. Δεν ήταν ένα χρέος συζυγικό, ήταν ένα χρέος ιστορικό", ανέφερε συγκινημένη.