Με τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών να τρέχουν, η Βασιλική Τρουφάκου βρήκε την ευκαιρία να θίξει ένα σοβαρό ζήτημα και μια προσωπική εμπειρία της που γίνεται αφορμή για μια μεγαλύτερη συζήτηση. Η γνωστή ηθοποιός μέσα από μια μακροσκελή ανάρτηση στα social media, μίλησε ανοιχτά για την ψυχική ασθένεια και τις δύσκολες αποφάσεις που μπορεί να κληθεί να πάρει μια οικογένεια όταν ένας δικός της άνθρωπος χρειάζεται άμεση ιατρική βοήθεια.
Με αφορμή τη δική της, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, "προσωπική πικρή εμπειρία", η ηθοποιός περιέγραψε το ψυχικό βάρος που μπορεί να έχει για τους συγγενείς η διαδικασία της εισαγγελικής παραγγελίας για ακούσια νοσηλεία. Χωρίς να αναφέρεται σε συγκεκριμένη περίπτωση, θέλησε κυρίως να φωτίσει την πλευρά των οικογενειών που βρίσκονται μπροστά σε μια εξαιρετικά δύσκολη επιλογή.
'Οταν η οικογένεια έχει δοκιμάσει τα πάντα
Η Βασιλική Τρουφάκου αναφέρεται στην αγωνία, την ενοχή και την εξάντληση που μπορεί να βιώσουν οι άνθρωποι του περιβάλλοντος ενός ασθενούς, εξηγώντας πως μια τέτοια απόφαση δεν είναι εύκολη.
Όπως σημειώνει, σε πολλές περιπτώσεις η οικογένεια έχει ήδη προσπαθήσει με διαφορετικούς τρόπους να βοηθήσει, έχοντας προηγουμένως βιώσει μια ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση. Η εισαγγελική παρέμβαση, όπως περιγράφει, μπορεί να αποτελεί το τελευταίο βήμα όταν υπάρχει σοβαρή ανησυχία για την ασφάλεια και την υγεία του ανθρώπου που νοσεί.
Η ψυχική ασθένεια δεν έχει πάντα την ίδια εικόνα
Ένα από τα σημεία στα οποία στέκεται ιδιαίτερα είναι η εικόνα που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος προς τα έξω. Η ψυχική νόσος, όπως υπογραμμίζει, δεν είναι πάντοτε ορατή με τον τρόπο που ίσως έχει συνηθίσει να την αντιλαμβάνεται η κοινωνία.
Ένας άνθρωπος μπορεί να διατηρεί λειτουργικά κομμάτια της καθημερινότητάς του, να επικοινωνεί και να δείχνει σε κάποιον τρίτο ότι "είναι σχεδόν καλά", την ώρα που ο ίδιος και οι δικοί του άνθρωποι γνωρίζουν ότι η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική.
Η Βασιλική Τρουφάκου θέλησε με αυτόν τον τρόπο να αναδείξει και το στίγμα που εξακολουθεί να υπάρχει γύρω από την ψυχική ασθένεια. Να υπενθυμίσει πως ένας άνθρωπος δεν ορίζεται από μια περίοδο νόσησης και πως η εικόνα της ψυχιατρικής φροντίδας δεν πρέπει να συνδέεται αποκλειστικά με στερεότυπα.
"Μπορεί να ξαναγυρίσει στη ζωή του. Ολόκληρος"
Στο πιο αισιόδοξο κομμάτι της ανάρτησής της, η ηθοποιός μιλά για τη δυνατότητα θεραπείας και επιστροφής στην καθημερινότητα, τονίζοντας πως η ψυχική ασθένεια αποτελεί ένα κομμάτι του ανθρώπου και όχι το σύνολο της ταυτότητάς του.
"Όποιος έχει νοσήσει μπορεί να είναι εξαιρετικά χαρισματικός, δημιουργικός, αγαπητός και πολύτιμος ΠΡΙΝ, ΚΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ το επεισόδιο της νόσησής του", γράφει χαρακτηριστικά, θέλοντας να σταθεί απέναντι στην αντίληψη ότι μια ψυχική νόσος καθορίζει για πάντα τη ζωή και την προσωπικότητα κάποιου.
Παράλληλα, απευθύνεται στις οικογένειες που μπορεί να βρίσκονται αντιμέτωπες με μια ανάλογη δύσκολη πραγματικότητα, καλώντας τες να μην φοβούνται να αναζητήσουν οργανωμένη ιατρική βοήθεια και να ακούν τις συμβουλές των ειδικών.
Η ανάρτηση της Βασιλικής Τρουφάκου
"Από προσωπική πικρή εμπειρία μπορώ να γνωρίζω πως όταν μία οικογένεια φτάσει στο σημείο να ζητήσει εισαγγελική παραγγελία για ακούσια νοσηλεία κάποιου δικού της προσώπου, αυτή η οικογένεια έχει δοκιμάσει τα πάντα πριν και έχει δοκιμαστεί πέρα από τα όρια των αντοχών της σε σημείο που ο κοινός ανθρώπινος νους να μην μπορεί ούτε με σημαντική προσπαθεία να φανταστεί. Εχει ανησυχήσει, έχει πονέσει και έχει διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη.
Η εισαγγελική παραγγελία για να εκδοθεί είναι κάτι εξαιρετικά πολύπλοκο– αν δεν έχει προηγηθεί προηγούμενη νοσηλεία, αλλά ακόμα και να υπάρχει, είναι κάτι εξαιρετικά δύσκολο. Γίνεται με τις επίμονες, συνήθως, συστάσεις γιατρών και μετά από απόλυτη βεβαιότητα πως έχουν εξαντληθεί όλα τα άλλα μέσα.
Το ψυχικό κόστος είναι τεράστιο και αντισταθμίζεται μόνο από την απέραντη αγωνία για την ακεραιότητα του πάσχοντος και τη βεβαιότητα ότι κινδυνεύει.
Οταν κάποιος είναι βουτηγμένος στην νοσηση, είναι σχεδόν απίθανο να συναινέσει.
Όταν κάποιος είναι βουτηγμένος στην νόσηση, είναι σχεδόν βέβαιο πως θα βάλει την οικογένειά του απέναντι του.
Και τότε η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά τους οικείους: τους συγγενείς πρώτου βαθμού.
Για κάθε ιστορία κάποιας οικογενείας τεράτων που επιθυμούν να εκμεταλλευτούν οικονομικά και προσωπικά τον πάσχοντα, υπάρχουν αμέτρητες οικογένειες που έρχονται αντιμέτωπες με αυτή την ευθύνη: να ανέβουν τον γολγοθά της εισαγγελικής παρέμβασης.
Το μόνο που αντισταθμίζει την ενοχή, τον πόνο και το κόστος αυτής της ενέργειας είναι η ευχή και η πίστη πως η οργανωμένη ιατρική παρέμβαση θα απομακρύνει τον πάσχοντα από τους αναρίθμητους άμεσους κινδύνους που διατρέχει, όταν δεν έχει σώας τας φρένας, όταν ο εαυτός δώσει τα κλειδιά στην τρέλα.
Πού θα κοιμηθεί, πού θα ξυπνήσει, πώς θα οδηγήσει, ποιον άλλον μπορεί να εκθέσει σε κίνδυνο άθελα του, τι καταστροφές μπορεί να επιφέρει κοινωνικά, επαγγελματικά, οικονομικά ή προσωπικά στον εαυτό του- πόσο ακόμα μπορεί να καταστραφεί, τι και ποιους θα πάρει μαζί του.
Και, φυσικά, η ψυχική εκτροπή δεν έχει πάντα το ίδιο πρόσωπο… Τις περισσότερες φορές υπάρχουν για τον "έξω κόσμο" αρκετά "λειτουργικά" κομμάτια του εαυτού.
Ο άνθρωπος μπορεί να φαίνεται και σχεδόν καλά. Που λέει ο λογος. "Περνάει μια φάση", που λέει ο λόγος.
Θέλω να πω: τρελός δεν είναι μόνο όποιος βγαίνει γυμνός στο δρόμο και φωνάζει πως είναι ο μεγάλος Ναπολέων.
Το μόνο, λοιπόν, που θα ήθελα να προσθέσω στο δημόσιο λόγο αυτήν εδώ τη στιγμή είναι πως οι εισαγγελικές παραγγελίες μπορούν να σώσουν την ζωή κάποιου. Μία καλή νοσηλεία, μία καλή αγωγή, μια καλή θεραπευτική σχέση με κάποιο γιατρό μπορούν να αποδειχθούν μία σωτηρία αρχή.
Και όποιος έχει νοσήσει δεν παραμένει τρελός δια βίου. Όποιος έχει νοσήσει, δεν μετατρέπεται σε μια τρελή, ανυπόληπτη καρικατούρα του εαυτού του, όπως τόσο φοβόμαστε και για αυτό ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΚΟΥΒΕΝΤΑ για τέτοια θέματα. Όποιος έχει νοσήσει μπορεί να είναι εξαιρετικά χαρισματικός, δημιουργικός, αγαπητός και πολύτιμος ΠΡΙΝ, ΚΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ το επεισόδιο της νόσησης του. Και μπορεί να ξαναγυρίσει στη ζωή του. Ολόκληρος.
Αν δεν υπάρξει οργανωμένη ιατρική παρέμβαση αυτό αποκλείεται.
Υπάρχουν πολλά τέτοια παραδείγματα, αλλά δεν τα γνωρίζουμε γιατί αυτή την κουβέντα δεν την ανοίγουμε ποτέ και τα λαμπρά αυτά παραδείγματα δεν θα τα μάθουμε και ποτέ.
Στις οικογένειες που έχουν δοκιμαστεί, που έχουν εξαντλησει κάθε μέσο και που αναρωτιούνται, θέλω να πω: μη φοβάστε να προσπαθήσετε να σώσετε τη ζωή του δικού σας ανθρώπου. Μην αφήσετε τον άνθρωπο που αγαπάτε όσο τίποτα έρμαιο της ασθένειας του. Ακούστε την ιατρική συμβουλή.
Η ασθένεια – η κάθε ασθένεια – είναι μόνο ένα κομμάτι του ανθρώπου σας, που μπορεί και οφείλει να θεραπευτεί.
Μπορεί να μην τα καταφέρετε. Ακόμα και πολύ οικείοι θα διαφωνήσουν- το στίγμα του ψυχιατρείου παραμένει μεγάλο και αχαρτογράφητο.
Όμως, το ξέρετε, οφείλετε να προσπαθήσετε.
Και δεν γίνεται αλλιώς.
Δεν είναι προσβολή προς το αγαπημένο πρόσωπο. Είναι χρέος.
Χρέος αγάπης, πάνω από όλα".
Πηγή: www.missbloom.gr