Η συναυλία του Αντώνη Ρέμου στη Θεσσαλονίκη πραγματοποιήθηκε μέσα σε έντονα συναισθήματα, καθώς η μουσική βραδιά συνέπεσε με τις ημέρες πένθους για την απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη.
Μετά τα σχόλια που προκάλεσε η παρουσία της στη συναυλία, η Καίτη Γαρμπή θέλησε να τοποθετηθεί δημόσια και να εξηγήσει πως η συγκίνηση για την απώλεια ενός ανθρώπου δεν σημαίνει πως δεν μπορεί να υπάρχει την ίδια στιγμή χαρά, αγάπη και εκτίμηση για κάποιον άλλον.
"Μπορείς να θλίβεσαι βαθιά για έναν άνθρωπο που έφυγε"
"Χτες στη συναυλία του Αντώνη Ρέμου, μέσα στο πένθος για την απώλεια του συναδέλφου μας και το δέος μπροστά σε 300.000 ανθρώπους, η μουσική έγινε η γέφυρα ανάμεσα σε δύο πολύ δυνατά συναισθήματα", ανέφερε αρχικά η Καίτη Γαρμπή.
"Μπορείς να θλίβεσαι βαθιά για έναν άνθρωπο που έφυγε και ταυτόχρονα να χαίρεσαι και να νιώθεις περήφανια για έναν άνθρωπο που είναι δίπλα σου. Το ένα δεν ακυρώνει το άλλο", πρόσθεσε.
Η τραγουδίστρια αναφέρθηκε και στον χαρακτήρα της συναυλίας, σημειώνοντας: "Αυτές τις μέρες έγιναν δεκάδες συναυλίες, τα νυχτερινά κέντρα άνοιξαν και η μουσική συνέχισε να ακούγεται. Η χθεσινή συναυλία ήταν μια δωρεάν συναυλία για το κοινό και για τους καλλιτέχνες χωρίς κερδοσκοπικό χαρακτήρα".
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στην αντίδραση που προκάλεσε η αγάπη του κόσμου προς τον Αντώνη Ρέμο και τη συνέδεσε με τη μνήμη του Γιώργου Μαζωνάκη.
"Η αγάπη δεν λειτουργεί έτσι"
"Κι όμως, μια αυθόρμητη φράση αγάπης προς τον Αντώνη έφτασε να μεταφράζεται ως "προδοσία” στη μνήμη του Γιώργου Μαζωνάκη", έγραψε χαρακτηριστικά.
Και ξεκαθάρισε: "Ο σεβασμός, η αγάπη και η θλίψη μου για τον Γιώργο δεν μπαίνουν σε ζυγαριά με την αγάπη και την εκτίμησή μου για τον Αντώνη. Η αγάπη δεν λειτουργεί έτσι".
Η Καίτη Γαρμπή ήταν ιδιαίτερα αιχμηρή απέναντι σε όσους αναζητούν αντιπαραθέσεις ακόμη και σε μια περίοδο πένθους.
"Το να αναζητάμε κακία και εχθρότητα ακόμη και μέσα στο πένθος δεν είναι σεβασμός στη μνήμη ενός ανθρώπου. Είναι νοσηρή ανθρωποφαγία", τόνισε.
Κλείνοντας, αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο η μουσική μπορεί να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη ενός καλλιτέχνη: "Χτες, η βαθιά συλλογική συγκίνηση και η κοινή μνήμη μέσα από το τραγούδι έγιναν μια ζωντανή, ουσιαστική μορφή αποχαιρετισμού".
"Γιατί ένας καλλιτέχνης που έζησε μέσα στη μουσική και αγαπήθηκε τόσο μέσα από αυτήν δεν τιμάται μόνο με τη σιωπηρή ακύρωση. Τιμάται και όταν χιλιάδες άνθρωποι τραγουδούν μαζί για εκείνον", κατέληξε.