Η ζωή του Κωνσταντίνου Κωμοδρόμου άλλαξε μέσα σε λίγους μήνες. Η νίκη του στο "The Voice" τον έφερε στο προσκήνιο έπειτα από περίπου δύο δεκαετίες κατά τις οποίες η μουσική αποτελούσε σταθερό κομμάτι της ζωής του, χωρίς ο ίδιος να τη βλέπει απαραίτητα ως "καριέρα". Τώρα, με το πρώτο μεγάλο τηλεοπτικό κεφάλαιο να έχει κλείσει και ένα καινούργιο να ανοίγει, προσπαθεί να ανακαλύψει τι σημαίνει για εκείνον η επόμενη μέρα.
Με αφορμή το νέο του τραγούδι, "Αρκετά με το Δράμα", ο Κωνσταντίνος Κωμοδρόμος μιλά στο Yupiii για όσα προηγήθηκαν αλλά και για όλα όσα ακολούθησαν τη νίκη του. Θυμάται την περίοδο που απομακρύνθηκε τόσο πολύ από τη μουσική ώστε έφτασε να πετάξει μια κιθάρα στο τζάκι, αλλά και τα χρόνια που οι οικογενειακές δυσκολίες τον οδήγησαν να παίζει μουσική στον δρόμο.
Μιλά ακόμη για τις δύο κόρες του, Ελένα και Αριάνα, και τον καθοριστικό ρόλο που έπαιξε η πρώτη στην επιστροφή του στη μουσική και τελικά στη συμμετοχή του στο "The Voice". Απαντά για τη σχέση του σήμερα με την Έλενα Παπαρίζου, εξηγεί γιατί αρνείται να μπει στη διαδικασία να αποδείξει ότι μπορεί να πετύχει μετά από ένα talent show και μιλά ανοιχτά για τη δική του μάχη με την κατάθλιψη.
"Ακομη υπαρχουν στιγμες που λεω "τελικα, το ζησαμε ολο αυτο;""
Έχει περάσει ένα διάστημα από τη μεγάλη σου νίκη στο "The Voice" και τώρα σε συναντάμε σε μια καινούργια περίοδο, με νέο τραγούδι και πολλά πράγματα να ανοίγονται μπροστά σου. Έχεις προλάβει να συνειδητοποιήσεις όλα όσα συνέβησαν ή υπάρχουν ακόμα στιγμές που λες "τελικά, το ζήσαμε όλο αυτό";
Ακόμη υπάρχουν στιγμές που λέω "τελικά, το ζήσαμε όλο αυτό;". Ήταν κάτι που δεν περίμενα ποτέ ότι θα μου συμβεί και ακόμη προσπαθώ να το συνειδητοποιήσω. Από τη μια μέρα στην άλλη άλλαξαν πολλά, αλλά προσπαθώ να το ζω και να το χαίρομαι χωρίς να το υπεραναλύω.
Η μεγάλη αναγνωρισιμότητα ήρθε σε μια περίοδο της ζωής σου που είχες ήδη μια διαδρομή περίπου 20 χρόνων στο τραγούδι. Νιώθεις ότι τελικά όλα ήρθαν ακριβώς τη στιγμή που ήσουν πραγματικά έτοιμος να τα διαχειριστείς;
Δεν θα έλεγα ότι είχα μια διαδρομή 20 χρόνων στο τραγούδι. Ήμουν απλώς ένας άνθρωπος που αγαπούσε τη μουσική και για περίπου 20 χρόνια έπαιζα μουσική, χωρίς να με ξέρει ιδιαίτερα ο κόσμος. Δεν το έβλεπα τότε σαν καριέρα. Ήμουν απλώς ένας εραστής της τέχνης και έκανα αυτό που αγαπούσα.Ίσως τελικά όλα ήρθαν τη στιγμή που έπρεπε. Τώρα αρχίζω να καταλαβαίνω τι σημαίνει να κάνεις τη μουσική πιο σοβαρά και με περισσότερες ευθύνες.
Έχεις περάσει 13 χρόνια τραγουδώντας σταθερά στο ίδιο μαγαζί στη Λάρνακα. Πόσο δύσκολο είναι να αφήσεις πίσω σου την ασφάλεια μιας ζωής που γνωρίζεις καλά και να πεις "πάμε πάλι από την αρχή";
Δεν περνάει καν από το μυαλό μου να μην συνεχίσω να παίζω εκεί που στηρίχτηκα για 13 χρόνια. Σίγουρα, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, θα συνεχίσω να παίζω και στο μαγαζί που με στήριξε όταν το χρειάστηκα.Και για μένα δεν υπάρχει το "πάμε πάλι από την αρχή". Υπάρχει το "πάμε καλύτερα αυτό που ξεκινήσαμε από την αρχή". Συνεχίζω να κάνω το ίδιο πράγμα που αγαπώ, απλώς πλέον με περισσότερη σοβαρότητα, περισσότερες ευθύνες και ίσως περισσότερες απαιτήσεις από τον εαυτό μου.
"Είχα φτασει στο σημείο να πεταξω και μια κιθαρα στο τζακι"
Υπήρξε περίοδος που απομακρύνθηκες από τη μουσική λόγω οικογενειακών και επαγγελματικών υποχρεώσεων. Φοβήθηκες τότε ότι μπορεί να μην επιστρέψεις ποτέ πραγματικά σε αυτό που αγαπάς;
Δεν φοβήθηκα ότι δεν θα επιστρέψω. Το είχα πάρει απόφαση τότε. Θυμάμαι μάλιστα να φτάνω στο σημείο να πετάξω και μια κιθάρα στο τζάκι! (γέλια) Ήμουν πραγματικά ένα βήμα πριν αρχίσω να τη μισώ.Ίσως, αν δεν ήταν η κόρη μου, να μην επέστρεφα ποτέ. Εκείνη ήταν που, χωρίς να το ξέρει, με έφερε ξανά κοντά σε αυτό που αγαπούσα.
Έχεις μιλήσει για μια δύσκολη περίοδο, όταν αρρώστησε ο πατέρας σου και χρειάστηκε να βοηθήσεις οικονομικά την οικογένειά σου, φτάνοντας ακόμη και να τραγουδάς στον δρόμο. Πόσο σε καθόρισε εκείνη η εποχή και τι σχέση έχει εκείνος ο Κωνσταντίνος με τον άνθρωπο που είσαι σήμερα;
Ήταν από τις δυσκολότερες φάσεις της ζωής μου, κυρίως ψυχοπνευματικά. Ήταν μια περίοδος που χρειάστηκε να αφήσω στην άκρη την περηφάνια μου και να κάνω ό,τι μπορούσα για την οικογένειά μου. Παρ’ όλα αυτά, αν γυρνούσα τον χρόνο πίσω, θα το ξανάκανα χωρίς δεύτερη σκέψη.Και το περίεργο είναι ότι, όσο δύσκολο κι αν ήταν, τελικά το γούσταρα. Γιατί στον δρόμο δεν έπαιρνα μόνο τα λεφτά που χρειαζόμουν. Έπαιρνα και μια διαφορετική εκτίμηση από τον κόσμο, επειδή έβλεπαν έναν άνθρωπο να βγαίνει εκεί έξω και να παλεύει με αυτό που ξέρει να κάνει.Νομίζω ότι εκείνη η περίοδος με έκανε πιο δυνατό και μου έμαθε να μη θεωρώ τίποτα δεδομένο.Και για να μην παρεξηγηθώ… δεν ζούσα στον δρόμο, έπαιζα στον δρόμο! (γέλια)
"Αν δεν ηταν η Ελενα, ίσως να μην είχα επιστρεψει ποτε πραγματικα στη μουσικη"
Το εντυπωσιακό είναι ότι δεν αποφάσισες ακριβώς μόνος σου να πας στο "The Voice" – σε έσπρωξε η κόρη σου, η Ελένα. Αν εκείνη δεν σου το είχε ζητήσει, πιστεύεις ότι σήμερα θα κάναμε αυτή τη συνέντευξη;
Όπως είπα και σε προηγούμενη ερώτηση, αν δεν ήταν η Ελένα, ίσως να μην είχα επιστρέψει ποτέ πραγματικά στη μουσική. Είχα φτάσει σε ένα σημείο που είχα απομακρυνθεί πολύ και είχα σχεδόν πάρει την απόφαση να την αφήσω πίσω μου.Η Ελένα όμως μου έδωσε εκείνη τη μικρή ώθηση που χρειαζόμουν χωρίς καν να ξέρει πού θα μπορούσε να οδηγήσει. Οπότε, ναι, πιστεύω πως αν δεν μου το είχε ζητήσει, πιθανότατα σήμερα δεν θα κάναμε αυτή τη συνέντευξη. Και ίσως αυτό να είναι ένα από τα πιο όμορφα πράγματα που μου έχει χαρίσει η κόρη μου.
Πώς είναι να κυνηγάς τώρα ένα μεγάλο επαγγελματικό όνειρο έχοντας παράλληλα μια οικογένεια που σε χρειάζεται; Υπάρχουν στιγμές που αισθάνεσαι ενοχές για τον χρόνο που αναγκαστικά χάνεις μαζί τους;
Η οικογένειά μου ήταν πάντα πάνω απ’ όλα και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει. Φυσικά υπάρχουν φορές που νιώθω ότι χάνω σημαντικές στιγμές τους, αλλά προσπαθώ να το διαχειρίζομαι όσο καλύτερα μπορώ.Από την άλλη, δεν θέλω να τους μεταφέρω πίεση ή να νιώθουν ότι πρέπει να κουβαλήσουν κάτι από όλο αυτό. Προσπαθώ απλώς να βλέπουν ότι ο μπαμπάς κάνει τη δουλειά του, κάνει κάτι που αγαπά και προσπαθεί να το κάνει όσο καλύτερα μπορεί. Και όταν είμαι μαζί τους, θέλω να είμαι πραγματικά μαζί τους.
"Δεν εχω να αποδείξω τίποτα και σε κανεναν"
Κέρδισες το "The Voice" και ξαφνικά από διαγωνιζόμενος έπρεπε να γίνεις καλλιτέχνης με δικά του τραγούδια και συγκεκριμένη ταυτότητα. Πόσο απότομη ήταν αυτή η μετάβαση; Υπήρξε στιγμή που είπες "ωραία, κερδίσαμε – και τώρα τι κάνουμε";
Ήταν σίγουρα μια απότομη αλλαγή, γιατί από τη μια μέρα στην άλλη μπήκαν στη ζωή μου περισσότερες ευθύνες και απαιτήσεις. Δεν είχα συνηθίσει να σκέφτομαι τη μουσική σαν καριέρα, αλλά σαν κάτι που αγαπώ και κάνω επειδή το γουστάρω.Τώρα αρχίζω να καταλαβαίνω τι χρειάζεται για να χτίσω τη δική μου ταυτότητα και τη δική μου πορεία. Δεν βιάζομαι. Θέλω κάθε βήμα να έχει λόγο, να με αντιπροσωπεύει και κάθε live να είμαι καλύτερος από το προηγούμενο.
Τελικά τι είναι πιο δύσκολο: να κερδίσεις το "Voice" ή να αποδείξεις μετά το "Voice" ότι δεν ήσουν απλώς ο νικητής ενός talent show;
Για μένα, πιο δύσκολο ήταν να κερδίσω το Voice. Έχω δεχτεί μηνύματα από ανθρώπους που λένε ότι δεν θα καταφέρω τίποτα μετά το Voice. Αλλά να αποδείξω σε ποιον; Δεν έχω να αποδείξω τίποτα και σε κανέναν.Μπορεί εγώ να γουστάρω να παίζω σε ένα μπαράκι με 100 άτομα. Αν αυτό με κάνει ευτυχισμένο, ποιος θα αποφασίσει αν είμαι πετυχημένος ή όχι; Αν δεν θέλω να κάνω δισκογραφία; Αν θέλω να είμαι cover artist; Η επιτυχία δεν έχει τον ίδιο ορισμό για όλους.Και ας με πουν τρελό. Όσοι έζησαν το Voice σίγουρα δεν θα με πουν, γιατί ξέρουν τις απαιτήσεις του και πόσο δύσκολο είναι να φτάσεις μέχρι τη νίκη.
Η Έλενα Παπαρίζου και η επομενη ημερα μετα το "The Voice"
Η Έλενα Παπαρίζου ήταν ο άνθρωπός σου μέσα στο παιχνίδι. Η σχέση αυτή συνεχίστηκε και μετά τις κάμερες; Είναι ένας άνθρωπος που μπορείς σήμερα να πάρεις τηλέφωνο και να ζητήσεις τη γνώμη του;
Με τον Πάνο είχα περισσότερη επαφή και μετά το παιχνίδι. Τον έχω πάρει 3-4 φορές όταν ήθελα τη συμβουλή του και ήταν πάντα εκεί να με βοηθήσει.Με την Έλενα δεν κρατάμε επαφή, αλλά της είμαι πραγματικά ευγνώμων για όλη τη βοήθεια και τη στήριξη που μου έδωσε μέσα στο παιχνίδι. Είναι κάτι που εκτιμώ και δεν θα ξεχάσω.
Έχεις ζήσει ήδη την πρώτη σου απογοήτευση από τη μουσική βιομηχανία; Κάτι που πριν μπεις πιο βαθιά σε αυτόν τον χώρο το φανταζόσουν πολύ διαφορετικό;
Δεν γνωρίζω ακόμη τη βιομηχανία σε τέτοιο βαθμό για να μπορώ να πω ότι έχω ζήσει κάποια μεγάλη απογοήτευση. Είχαμε κάποια επαφή με ένα τραγούδι που έχω πλέον, αλλά μέχρι εκεί. (γέλια)Ουσιαστικά τώρα ξεκινώ να γνωρίζω αυτόν τον χώρο, οπότε είναι πολύ νωρίς για να έχω άποψη ή να μπορώ να πω ότι κάτι το φανταζόμουν διαφορετικά.
"Δεν πρεπει να υποτιμαμε την Κυπρο"
Κέρδισες ένα μεγάλο τηλεοπτικό παιχνίδι στην Ελλάδα, αλλά η ζωή, η οικογένεια και οι ρίζες σου βρίσκονται στην Κύπρο. Για να χτιστεί η καριέρα που θέλεις, πιστεύεις ότι κάποια στιγμή θα χρειαστεί να διαλέξεις ανάμεσα σε Κύπρο και Ελλάδα; Και είσαι έτοιμος για μια τέτοια απόφαση;
Για μένα, είτε Ελλάδα είτε Κύπρος, είναι το ίδιο. Δεν βλέπω τα πράγματα σαν να πρέπει να επιλέξω τη μία ή την άλλη.Απλώς πιστεύω ότι δεν πρέπει να υποτιμάμε την Κύπρο. Αν η Κύπρος δεν ήταν μια δυνατή αγορά, θα ερχόντουσαν κάθε χρόνο τόσοι καλλιτέχνες από την Ελλάδα για συναυλίες και εμφανίσεις, με τόσο σοβαρές παραγωγές και κονδύλια; Η Κύπρος έχει τη δική της δύναμη και πιστεύω ότι πολλές φορές την υποτιμάμε.Εγώ θέλω απλώς να κάνω μουσική και όπου υπάρχει χώρος για αυτό, είτε είναι στην Κύπρο είτε στην Ελλάδα, θα είμαι εκεί.
Υπάρχει ακόμη η αντίληψη ότι ένας Κύπριος καλλιτέχνης πρέπει να "περάσει" από την Ελλάδα για να κάνει το επόμενο μεγάλο βήμα. Το αισθάνεσαι κι εσύ έτσι ή θεωρείς ότι πλέον Κύπρος και Ελλάδα είναι ουσιαστικά μία αγορά για έναν τραγουδιστή;
Δεν πιστεύω ότι ένας Κύπριος πρέπει να περάσει από την Ελλάδα για να θεωρηθεί ότι πέτυχε. Αν το θέλει και του ανοίξει ο δρόμος, φυσικά και να το κάνει. Αλλά δεν νομίζω ότι είναι προϋπόθεση.Εγώ προσωπικά δεν θέλω να σκέφτομαι έτσι. Αν μου δοθεί η ευκαιρία να δουλέψω στην Ελλάδα, θα πάω. Αν η ευκαιρία είναι στην Κύπρο, θα την ακολουθήσω. Για μένα σημασία έχει να κάνω αυτό που αγαπώ και να είμαι καλός σε αυτό, όχι σε ποια χώρα θα γίνει.
"Το δικο μου "αρκετα" ηταν η καταθλιψη"
Το καινούργιο σου τραγούδι λέγεται "Αρκετά με το Δράμα". Επειδή όλοι έχουμε ένα δράμα που κάποια στιγμή πρέπει να τελειώσει: ποιο ήταν το δικό σου; Πότε χρειάστηκε τελευταία φορά να πεις "αρκετά" σε έναν άνθρωπο, μια κατάσταση ή ακόμη και σε μια παλιότερη εκδοχή του εαυτού σου;
Νομίζω ότι το δικό μου "αρκετά" ήταν η κατάθλιψη. Υπήρξε μια περίοδος στη ζωή μου που με επηρέασε πολύ και έπρεπε κάποια στιγμή να πω "ως εδώ". Να προσπαθήσω να αφήσω πίσω μου πράγματα που με βάραιναν και να ξαναβρώ τον εαυτό μου.Δεν μπορώ να πω ότι το κατάφερα στο 100%, αλλά είμαι σε καλό δρόμο. (γέλια) Και νομίζω ότι αυτό είναι και το σημαντικό. Δεν χρειάζεται να τα έχεις όλα λυμένα για να συνεχίσεις να προχωράς.Ίσως γι’ αυτό και ο τίτλος του τραγουδιού με αγγίζει. Γιατί κάποια στιγμή πρέπει να πεις "αρκετά" και να αποφασίσεις ότι θέλεις να πας παρακάτω.
"Δεν θα γίνει ποτε εις βαρος του εαυτου μου η της οικογενειας μου"
Αν όλα πάνε όπως τα θέλεις, πού θέλεις να βρίσκεται ο Κωνσταντίνος Κωμοδρόμος σε πέντε χρόνια; Και, έχοντας ήδη μια ολόκληρη ζωή έξω από τα φώτα, τι δεν θα θυσίαζες με τίποτα για να φτάσεις εκεί;
Σε πέντε χρόνια δεν μπορώ να ξέρω πού ακριβώς θα βρίσκομαι, αλλά θα ήθελα να έχω προχωρήσει στη μουσική και να νιώθω ότι όλη αυτή η προσπάθεια άξιζε. Αυτό όμως δεν θα γίνει ποτέ εις βάρος του εαυτού μου ή της οικογένειάς μου.
Για μένα, όσο σημαντικό κι αν είναι να κυνηγάω τη μουσική, υπάρχουν πράγματα που δεν τα διαπραγματεύομαι. Θέλω να μπορώ να κοιτάζω τη ζωή μου και να νιώθω ότι έχω κερδίσει, χωρίς να έχω χάσει τους ανθρώπους μου ή τον εαυτό μου στην πορεία.
http://instagram.com/sirconstantino
https://www.facebook.com/constantinos.antonatos