Η Αθηνά Κλήμη είναι η τελευταία καλεσμένη του καλοκαιριού στο Yupiii Celebrity Chat και κάπου εδώ οφείλω να κάνω ένα μικρό disclaimer: ναι, η Αθηνά (νιώθω πως) είναι φίλη μου. Οπότε θα μπορούσα να γράψω ότι την κάλεσα επειδή τη θεωρώ μία από τις πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις της νέας γενιάς των media. Θα μπορούσα, επίσης, απλώς να παραδεχτώ ότι ήθελα να κάτσουμε απέναντι, να ανοίξουμε κάμερες και να πούμε όλα αυτά που έτσι κι αλλιώς συζητάμε μεταξύ μας — μόνο που αυτή τη φορά υπήρχαν και μικρόφωνα.
Γιατί με την Αθηνά έχουμε ένα κοινό κουσούρι: μας αρέσει λίγο παραπάνω απ’ όσο θα έπρεπε να μιλάμε για τηλεόραση και media. Και στην περίπτωσή της υπάρχει αρκετό υλικό. Από το MAD και το ραδιόφωνο μέχρι την "Κοινωνία Ώρα MEGA", τις συνεντεύξεις, τα social media και τα vidcasts, έχει καταφέρει να κινείται ανάμεσα σε κόσμους που κάποτε θεωρούσαμε ασύνδετους, χωρίς να αποφασίσει ότι πρέπει κάθε φορά να γίνεται και κάποιος άλλος άνθρωπος.
Οπότε ναι, μπορεί να είναι ένας άνθρωπος που συμπαθώ πολύ, αλλά δεν ήρθε στο Celebrity Chat για να τα πούμε φιλικά. Ή τουλάχιστον όχι μόνο. Ήθελα να μάθω πώς βρέθηκε από το "δεν θέλω να κάνω τηλεόραση" μπροστά στην κάμερα, γιατί κάποτε σκέφτηκε να τα παρατήσει, τι πραγματικά πιστεύει για τον ανταγωνισμό, γιατί δεν ονειρεύεται να γίνει η επόμενη "κεντρικιά" και πόσο την εκνευρίζει αυτός ο ιδιότυπος πόλεμος τηλεόρασης και vidcasts.
Και κάπως έτσι ξεκινήσαμε. Χωρίς πολλές συστάσεις — γιατί, μεταξύ μας, τις είχαμε ήδη κάνει.
Απο την "Κοινωνία Ώρα MEGA" στη 360° παρουσία στα media
Έχει επιλέξει μια 360° παρουσία στα media, αλλά αυτό που προσωπικά βρίσκω πιο ενδιαφέρον είναι ότι δεν άλλαξε προσωπικότητα όταν πέρασε στην πιο hardcore ενημερωτική ζώνη της πρωινής τηλεόρασης. Γι' αυτό και τη ρώτησα πώς ήταν για εκείνη η μετάβαση στην "Κοινωνία Ώρα MEGA".
"Νομίζω ότι ο Ιορδάνης και η Ανθή αυτό ακριβώς ήθελαν. Επειδή η επικαιρότητα είναι πάρα πολύ δύσκολη και τα θέματα που έχουν να διαχειριστούν είναι πάρα πολύ σοβαρά, χρειάζονταν αυτή τη διαφορετική ροή", μου εξήγησε.
Μάλιστα, η Αθηνά αποκάλυψε πως η Ανθή Βούλγαρη ήταν εκείνη που έκανε το πρώτο βήμα για να βρεθεί στην εκπομπή.
"Η Ανθή ήταν εκείνη που ζήτησε να έρθω στην εκπομπή και με πήρε τηλέφωνο. Είναι πάρα πολύ σπάνιο στις μέρες μας, αλλά νομίζω ότι ταυτόχρονα δείχνει πως αυτό που λένε για τις γυναίκες δεν ισχύει σε κάθε περίπτωση. Υπάρχουν γυναίκες που πατάνε πολύ καλά και γερά στα πόδια τους και θέλουν το καλό της ομάδας τους".
Αυτό ακριβώς ήταν και το σημείο στο οποίο σταθήκαμε: μια εκπομπή δεν μπορεί να πάει μπροστά αν ο καθένας ενδιαφέρεται αποκλειστικά για τον δικό του χώρο και τη δική του προβολή. Και στην περίπτωση της Ανθής Βούλγαρη υπάρχει επιπλέον μια ενδιαφέρουσα διαδρομή, από την ψυχαγωγία στην ενημέρωση, που ίσως την έκανε να αναγνωρίσει πιο εύκολα αυτό που μπορούσε να φέρει η Αθηνά στην "Κοινωνία Ώρα MEGA".
"Νομίζω πως κάπως έτσι σκέφτηκε. Ήθελε να ενταχθεί ένα ψυχαγωγικό κομμάτι. Από ό,τι κατάλαβα και μέσα στη σεζόν, το είχαν ανάγκη και οι δύο παρουσιαστές, γιατί μετά από μια πολύ δύσκολη συνθήκη, όπως είναι ένα πολιτικό πάνελ, πρέπει κάπως να χαλαρώνουν. Και ταυτόχρονα χαλαρώνει και ο τηλεθεατής".
Τη ρώτησα, λοιπόν, αν θεωρεί ότι έχει περάσει πια η εποχή που η πρωινή ενημέρωση μπορούσε να στηρίζεται αποκλειστικά στο πολιτικό πάνελ, στην αντιπαράθεση και στον τσακωμό.
"Τώρα είναι μια δύσκολη συνθήκη και, καλώς ή κακώς, επειδή έρχονται και οι εκλογές, πιστεύω ότι όλες οι εκπομπές θα κοιτάξουν να στήσουν το πρόγραμμά τους και τη ροή τους με βάση τις εκλογές. Νομίζω όμως ότι ειδικά μετά από αυτό θα φανεί πόσο θα χρειάζεται ο κόσμος κάτι για να γελάσει λίγο το χειλάκι του. Είτε βρίσκεται μπροστά από τις κάμερες, είτε είναι τηλεθεατής, είτε βρίσκεται πίσω από αυτές".
Για την ίδια, πάντως, ίσως το σημαντικότερο είναι ότι οι άνθρωποι του MEGA δεν της ζήτησαν να γίνει κάτι διαφορετικό από αυτό που ήδη ήταν.
"Αυτό για το οποίο χαίρομαι είναι ότι μου ζήτησαν αυτό που κάνω στο MAD και στο ραδιόφωνο να το μεταφέρω στο MEGA. Πίστεψαν σε μένα και η διοίκηση επίσης πίστεψε σε μένα, γιατί μετά με ενέταξαν και σε άλλα πράγματα του καναλιού, στο ψυχαγωγικό κομμάτι. Φαίνεται ότι αντιλαμβάνονται το να είσαι ένας άνθρωπος κανονικός και να βγαίνεις έτσι στην τηλεόραση".
Και κάπου εδώ φτάσαμε σε μια λέξη που για μένα έχει τεράστια σημασία στην τηλεόραση: κανονικότητα. Γιατί γνωριζόμαστε λίγο-πολύ όλοι σε αυτό το μικρό χωριό που λέγεται media και ξέρουμε ποιος έχει χιούμορ, ποιος έχει αμεσότητα και ποιος ξαφνικά, όταν ανάψει το κόκκινο φωτάκι της κάμερας, αποφασίζει να φορέσει έναν μανδύα σοβαροφάνειας.
Το MAD ως "πατρικο" και το νεο project
Από το MEGA, η κουβέντα πέρασε στο MAD. Και εκεί η σχέση της Αθηνάς με το μέσο είναι πολύ πιο προσωπική.
"Για μένα το MAD είναι το πατρικό μου. Κάθε φορά που σκέφτομαι ότι μου έρχεται κάτι καλύτερο και ότι πρέπει να το αφήσω και να ενηλικιωθώ, μου είναι πάρα πολύ δύσκολο. Κάθε φορά, όμως, μου δίνουν μια ευκαιρία και κάποιο project το οποίο είναι διαφορετικό".
Και κάπου εδώ μου έδωσε και ένα μικρό spoiler για την επόμενη σεζόν.
"Πέρα από την κεντρική εκπομπή, θα κάνω και κάτι το οποίο είναι τελείως διαφορετικό και δεν υπάρχει στο κανάλι. Είναι κάτι το οποίο έχετε δει και στο παρελθόν στο MAD, πολύ πίσω, και κοιτάμε να το αναζωπυρώσουμε και να βάλουμε τη νότα του σήμερα".
Η δυσκολη πρωτη χρονια μπροστα στην καμερα
Η Αθηνά, ωστόσο, δεν ξεκίνησε στο MAD με στόχο να βρίσκεται μπροστά από την κάμερα. Πήγε αρχικά για το ραδιόφωνο και, όταν της προτάθηκε να κάνει δοκιμαστικό για την τηλεόραση, η πρώτη της αντίδραση ήταν αρνητική. Τελικά το έκανε, αλλά η προσαρμογή αποδείχθηκε πολύ πιο δύσκολη από όσο περίμενε.
"Η πρώτη μου χρονιά ήταν πάρα πολύ δύσκολη. Δυσκολεύτηκα πάρα πολύ και ήθελα να φύγω στο τέλος της σεζόν. Δεν μπορούσα να διαχειριστώ καθόλου τον ανταγωνισμό που υπήρχε, γιατί εγώ δεν ήμουν καθόλου ανταγωνιστική και δεν περίμενα σε ένα μικρό κανάλι ότι υπάρχει τόσος ανταγωνισμός".
Τη ρώτησα τι ακριβώς εννοούσε με τη λέξη "ανταγωνισμός".
"Για το ποιος θα φανεί, ποιος θα μιλήσει περισσότερο. Αυτό με κούραζε πάρα πολύ και ήθελα να αποχωρήσω. Ήθελα απλά να κάνω ραδιόφωνο".
Τελικά έδωσε στον εαυτό της ακόμη μία ευκαιρία. Και ήρθε εκείνη η στιγμή που πολλές φορές χρειάζεται σε αυτή τη δουλειά: η σωστή ευκαιρία τη σωστή στιγμή: Ένα project που ήθελε πολύ έμεινε ξαφνικά χωρίς το πρόσωπο που επρόκειτο να το αναλάβει και μια συνάδελφός της πρότεινε να δοκιμάσουν την Αθηνά.
"Δεν ήμουν ο άνθρωπος που είχε εμπειρία τότε και το άτομο που ήταν να το κάνει ήταν άρρωστο. Και λέει μία συνάδελφος "παιδιά, δοκιμάστε την Αθηνά, γιατί εκτός του MAD και στο ραδιόφωνο κάνει πολλές παρουσιάσεις και μπορεί να το υποστηρίξει”".
Ακολούθησε μια στιγμή που η ίδια θυμάται μέχρι σήμερα.
"Με είδαν τότε. Εκείνη την ημέρα ήμουν λύση ανάγκης. Με φωνάζουν μετά στο γραφείο και οι δύο και μου λένε "πού ήσουν κρυμμένη έναν χρόνο;”".
Για τον άνθρωπο που τη στήριξε σε αυτή τη διαδρομή μιλά χωρίς δεύτερη σκέψη.
"Είναι ένας άνθρωπος που με έχει στηρίξει περισσότερο σε αυτόν εδώ τον χώρο και οφείλω ένα πάρα πολύ μεγάλο μέρος αυτού που κάνω στον Νίκο Τάγη".
"Δεν σκεφτομαι να είμαι η "κεντρικια”"
Η κάμερα τελικά της έφερε αναγνωρισιμότητα, μεγαλύτερη απήχηση στα social media και νέες επαγγελματικές δυνατότητες. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η Αθηνά ονειρεύεται την κλασική διαδρομή προς την καρέκλα της "κεντρικής". Και εκεί ήθελα να επιμείνω.
"Εγώ δεν σκέφτομαι ποτέ να πάρω μία εκπομπή, να είμαι η "κεντρικιά”, που λένε. Αυτό που θέλω να κάνω είναι αυτό που κάνω στο MAD, που είναι τα shows".
Όταν της ζήτησα να μου περιγράψει λίγο πιο συγκεκριμένα πού θα ήθελε να βρίσκεται στο μέλλον, είχε ήδη ένα πολύ σαφές παράδειγμα στο μυαλό της.
"Θέλω πάρα πολύ κάποια στιγμή να είμαι ήρεμη και να κάνω ένα show, όπως ο Γιώργος Λιανός, που τον έχουν συνδέσει με κάτι και ξέρουν ότι το κάνει πάρα πολύ καλά. Θέλω να κάνω αυτό".
Άρα project, show, ενδεχομένως τηλεπαιχνίδι και όχι απαραίτητα μια καθημερινή ζωντανή σχολιαστική εκπομπή;
"Πάρα πολύ. Θα μου άρεσε πάρα πολύ να κάνω κάτι μουσικό. Με τη συνθήκη που βρίσκομαι τώρα στην "Κοινωνία Ώρα MEGA” και με τον χώρο που μου δίνει, περνάω πάρα πολύ καλά".
Οι συνεντευξεις και τα νεα προσωπα
Ένα μεγάλο μέρος της κουβέντας μας δεν θα μπορούσε παρά να αφορά και τις συνεντεύξεις. Γιατί μέσα από το Talk to MAD η Αθηνά έχει συναντήσει όχι μόνο καθιερωμένα ονόματα, αλλά και ανθρώπους που βρίσκονται στην αρχή της διαδρομής τους ή έχουν αποκτήσει πρώτα virality και στη συνέχεια περνούν στην πιο mainstream media σκηνή.
Και τη ρώτησα πόσο ενδιαφέρον είναι να μην κυνηγάς αποκλειστικά το μεγάλο όνομα, αλλά να έχεις τη δυνατότητα να συστήνεις νέα πρόσωπα στο κοινό.
"Αυτό που μου αρέσει πάρα πολύ είναι όταν έρχονται αυτά τα άτομα και τους λέω "είναι η πρώτη σου φορά που βγαίνεις στην τηλεόραση;”. Έχουν περάσει πάρα πολλοί που έχω "χάσει την παρθενιά τους”! Τους λέω "θα σου φέρω γούρι”, γιατί όντως τους φέρνω και το ξέρω γιατί μετά μου το λένε".
Και αυτό είναι ίσως ένα από τα πιο ωραία χαρακτηριστικά μιας τέτοιας εκπομπής: ότι σε μερικά χρόνια μπορεί να λειτουργεί και ως αρχείο της πρώτης τηλεοπτικής εμφάνισης ανθρώπων που τότε βρίσκονταν απλώς στην αρχή.
Η Αθηνά, άλλωστε, μου εξήγησε ότι αυτό που την ενδιαφέρει περισσότερο σε μια συνέντευξη είναι να καταφέρει ο άνθρωπος απέναντί της να χαλαρώσει.
"Μου αρέσουν πάρα πολύ οι συνεντεύξεις και χαίρομαι γιατί φεύγουν ήρεμοι. Έχουν έρθει κουμπωμένοι και σκέφτομαι από μέσα μου "πω πω, τώρα πώς θα πάει αυτό; Τι θα πούμε μισή ώρα; Μην τον φέρω σε δύσκολη θέση”. Και τους βλέπω που χαλαρώνουν μετά από λίγο".
Υπάρχει, όμως, μία συνέντευξη που ξεχωρίζει περισσότερο από τις άλλες;
"Εκεί που ένιωσα πραγματικά υπερήφανη, γιατί ήταν και δική μου επιλογή να έρθει στην εκπομπή, ήταν ο Αχιλλέας Ζέρβας, ο οποίος έπαιζε στο "Ριφιφί”. Είναι ένας άνθρωπος που πραγματικά είχε κάτι να πει".
"Όταν μπαίνω στη δουλεια μου, κανω τη δουλεια μου"
Η κουβέντα για τις συνεντεύξεις μάς έφερε αναπόφευκτα και στις δύσκολες στιγμές πίσω από την κάμερα. Γιατί ο τηλεθεατής ή ο ακροατής βλέπει το τελικό αποτέλεσμα, αλλά δεν γνωρίζει πάντα σε ποια ψυχολογική κατάσταση βρίσκεται ο άνθρωπος που καλείται να το παραδώσει.
Και η Αθηνά μού περιέγραψε πολύ ανοιχτά μια περίοδο κατά την οποία τα πράγματα δεν ήταν καθόλου εύκολα.
"Ειδικά την πρώτη χρονιά, προσπαθούσα να βρω τα πατήματά μου. Ήμουν στο ραδιόφωνο, στο booth, έκλαιγα, κοπανιόμουν πριν βγω στον αέρα και άνοιγα το μικρόφωνο και τα άτομα απ' έξω από το MAD μού έλεγαν "πώς το κάνεις αυτό;”".
Για εκείνη, όμως, από τη στιγμή που αποφασίζεις να βγεις στον αέρα, υπάρχει και μια ευθύνη απέναντι στον άνθρωπο που σε παρακολουθεί.
"Ο άλλος έχει μια δύσκολη καθημερινότητα. Θέλει να κάτσει να σε ακούσει, να δει μια συνέντευξη για να ξεχαστεί από τα προβλήματά του. Αν δεν νιώθεις καλά, εγώ το ακούω να μην πας καθόλου. Αλλά από τη στιγμή που μπαίνω σε αυτή τη διαδικασία, ό,τι και να έχω στο σπίτι μου, όταν μπαίνω στη δουλειά μου, κάνω τη δουλειά μου".
Τηλεοραση vs vidcasts: "Πρεπει ολοι να ρίξουμε τους τονους"
Κάπου εκεί ανοίξαμε και ένα κεφάλαιο που θα μπορούσε μόνο του να αποτελέσει ολόκληρο Celebrity Chat: τηλεόραση εναντίον vidcasts.
Γιατί τα τελευταία χρόνια βλέπουμε μια παράδοξη σχέση. Υπάρχουν δημιουργοί του YouTube που δηλώνουν ότι δεν θέλουν καμία σχέση με την τηλεόραση και τηλεοπτικά πρόσωπα που κατηγορούν τα vidcasts, ενώ την ίδια στιγμή τα χρησιμοποιούν καθημερινά ως πηγή περιεχομένου.
"Μην το ρίχνουμε μόνο στα τηλεοπτικά πρόσωπα. Γενικά κατηγορούν ο ένας τον άλλον", μου είπε η Αθηνά.
"Υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που κάνουν YouTube και δεν θέλουν την τηλεόραση. Είναι απόλυτα σεβαστό. Και υπάρχουν και μερικοί άνθρωποι που κάνουν τηλεόραση, κατηγορούν τα vidcasts αλλά τα παίζουν. Εγώ πιστεύω ότι είμαστε σε αυτή τη στιγμή που δεν ξέρουμε ακόμα πώς μπορούμε να διαχειριστούμε όλη αυτή την πληροφορία. Δεν ξέρουμε πώς μπορούν να χρησιμοποιήσουν σαν όπλο και τα πρόσωπα του YouTube την τηλεόραση, αλλά και η τηλεόραση τα vidcasts".
Επειδή βρίσκεται και στις δύο πλευρές αυτής της νέας πραγματικότητας των media, η θέση της είναι αρκετά ξεκάθαρη.
"Εγώ όταν βλέπω ανθρώπους που βρίζουν την τηλεόραση, ενώ αν τους ερχόταν μία πρόταση θα τρέχανε, συγχύζομαι. Από την άλλη, συγχύζομαι και με τους ανθρώπους της τηλεόρασης όταν παίρνουν απόσπασμα από ένα vidcast και μετά λένε "γιατί πήγαν στα vidcasts;”. Πρέπει λίγο όλοι να ρίξουμε τους τόνους και να καταλάβουμε ότι όλοι πάμε να κάνουμε τη δουλειά μας. Το ένα βοηθάει το άλλο. Πρέπει να σκεφτούμε λίγο έξυπνα".
Social media: εργαλείο, οχι πιστοποιητικο ταλεντου
Και από τα vidcasts πήγαμε στα social media, ίσως το σημαντικότερο νέο "πεδίο" για οποιονδήποτε θέλει σήμερα να χτίσει μια παρουσία στα media.
Τη ρώτησα αν θεωρεί πλέον απαραίτητο ένας δημοσιογράφος ή παρουσιαστής να έχει επαγγελματικά στημένη εικόνα στα social προκειμένου να πετύχει.
"Δεν θεωρώ ότι είναι ο μοναδικός παράγοντας. Έχω φίλη μου πάρα πολύ γνωστή δημοσιογράφο, με τεράστια εμπειρία στον χώρο, που έχει και την οικογένειά της, οπότε ο χρόνος της είναι πολύ μειωμένος, και της λέω "σε παρακαλώ πολύ, κάτσε και ασχολήσου με τα social media σου”. Και μου λέει "το αντιλαμβάνομαι, ξέρω ότι πρέπει να το κάνω, αλλά αλήθεια δεν έχω χρόνο”. Και αυτό είναι απόλυτα σεβαστό".
Για την Αθηνά, οι followers δεν αποτελούν πιστοποιητικό ταλέντου.
"Προφανώς αυτό δεν είναι που θα την κάνει φανταστική παρουσιάστρια. Απλά θεωρώ ότι σου δίνει ένα έξτρα bonus. Είναι στην ευχέρεια του καθενός αν θα διαχειρίζεται και τα social media του. Δεν θα τον κάνει καλό δημοσιογράφο ή καλό παρουσιαστή σε καμία περίπτωση. Αλλά θεωρώ ότι μπορεί να τον βοηθήσει και στο να έχει ένα έξτρα budget, σε περίπτωση που κάποια στιγμή δεν είναι στην τηλεόραση, να μπορεί να βιοποριστεί".
Εγώ πήγα τη συζήτηση ένα βήμα παρακάτω. Γιατί τα social media σήμερα δεν είναι μόνο ένα επιπλέον έσοδο. Μπορούν να λειτουργήσουν και σαν ένα διαρκές live casting: ένας χώρος στον οποίο δείχνεις καθημερινά ποιος είσαι και τι μπορείς να κάνεις.
Και εκεί η Αθηνά έβαλε στη συζήτηση τη δική της γενιά.
"Η αλήθεια είναι ότι τα παιδιά της ηλικίας μου δεν θα δουν μια συνέντευξη που έκανα στην Τάμτα στην "Κοινωνία Ώρα MEGA” στις 9 η ώρα το πρωί, γιατί μπορεί να είναι στο αυτοκίνητο, να κοιμούνται κτλ. Πρέπει οπωσδήποτε η δουλειά σου να ανεβαίνει και στα social media. Αυτή είναι η άποψή μου".
Η ίδια, βέβαια, δεν θέλει να μετατρέψει την καθημερινότητά της σε εργοστάσιο παραγωγής περιεχομένου.
"Επειδή βαριέμαι πάρα πολύ να παράγω content και θεωρώ ότι θέλει πάρα πολύ χρόνο, το content μου είναι η δουλειά μου. Και το τι κάνω γύρω γύρω, αν πάω γυμναστήριο, αν πάω για κολύμπι ή αν πάω ένα ταξίδι, τα δείχνω γιατί εμένα μου αρέσει".
Influencers και τηλεοραση: δυο διαφορετικα πραγματα
Και κάπως έτσι φτάσαμε στους influencers και στο κατά πόσο η επιτυχία στα social media μπορεί αυτομάτως να μεταφραστεί σε τηλεοπτική ικανότητα.
Η απάντησή της ήταν ξεκάθαρη.
"Φυσικά και υπάρχουν διαμαντάκια, αλλά δεν σημαίνει ότι αν είσαι influencer μπορείς να κάνεις τηλεόραση. Είναι δύο τελείως διαφορετικά πράγματα".
Μάλιστα, έχει βρεθεί σε δουλειές με influencers που αναγνώρισαν οι ίδιοι αυτή τη διαφορά.
"Μου έχει τύχει να πάω με influencer να κάνουμε μια δουλειά μαζί, να παρουσιάσουμε κάτι, και να μου πει "σε παρακαλώ πολύ, ανάλαβέ το εσύ, εγώ θα είμαι εκεί λίγο συμπληρωματικά”. Μου αρέσει όταν ο άλλος καταλαβαίνει τι μπορεί να κάνει και θέλει να μάθει από σένα. Όπως κι εγώ δεν ξέρω τόσο καλά social και edit όσο ξέρουν νέοι άνθρωποι που κάνω παρέα και είναι influencers και πάντα τους λέω "δείξε μου λίγο πώς θα το κάνω εδώ καλύτερα, πώς να το πάω ένα level παρακάτω”".
Στο τέλος, επιστρέψαμε εκεί από όπου ουσιαστικά ξεκινήσαμε: στη λογική του 360°.
"Δεν θεωρώ ότι κάποιος που κάνει τηλεόραση πρέπει να κάνει απαραίτητα social, αλλά για μένα είναι καλό να έχεις μια 360 παρουσία. Αν το αντέχεις".
Το "τερμα τα γκαζια" και ο προσωπικος ορισμος της επιτυχίας
Και λίγο πριν αποχαιρετιστούμε, της ευχήθηκα αυτό που εύχομαι στους ανθρώπους που βλέπω ότι πραγματικά γουστάρουν αυτό που κάνουν: τέρμα τα γκάζια. Να πάρει τα όνειρά της, να τα ξεζουμίσει και να συνεχίσει να διεκδικεί όσα θέλει. Γιατί υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στο να είσαι "ορκισμένος" να πετύχεις και στο να μοιάζεις "ευλογημένος" γι' αυτό: το πρώτο σημαίνει ότι το θέλεις πολύ, το δεύτερο ότι μοιάζεις φτιαγμένος για αυτό.
Η Αθηνά, πάντως, έχει έναν πολύ πιο προσωπικό ορισμό της επιτυχίας.
"Στο τέλος της ημέρας εμένα με νοιάζει να είμαι καλά όταν γυρνάω στο σπίτι μου. Είναι για μένα τόσο σημαντικό. Αυτό είναι το μεγαλύτερο παράσημο: ότι γυρνάω καλά στο σπίτι μου και έχω κάνει στη δουλειά μου ό,τι καλύτερο μπορώ, χωρίς να κοιτάω να βγάλω το super duper αποκλειστικό. Απλά δουλεύοντας αργά και σταθερά και μαθαίνοντας non stop".
Και ίσως τελικά αυτή να είναι και η καλύτερη απάντηση σε όλα όσα συζητήσαμε.