Για τη σοβαρή περιπέτεια που περνά με την υγεία της μίλησε Ασημίνα Ιγγλέζου, στην εφημερίδα Espresso και τη Σπυριδούλα Τριάντου.
Η υπερμαραθωνοδρόμος που έγινε ευρύτερα γνωστή μέσα από τη συμμετοχή της στο Survivor, κατέκτησε την κορυφή του όρους Μακαλού, στα σύνορα Κίνας – Νεπάλ. Το αθλητικό αυτό επίτευγμα εξελίχθηκε σε μια μεγάλη περιπέτεια.
Πρόσφατα προσκύνησες την Παναγία της Τήνου για να εκπληρώσεις ένα τάμα. Αφορά το πρόσφατο ατύχημά σου στο όρος Μακαλού;
Ναι, πήγα στην Τήνο κυρίως για το τάμα που είχα κάνει, να πάνε όλα καλά με το χέρι μου. Και θα ξαναπάω μετά το χειρουργείο. Ήταν μια πραγματικά συγκλονιστική εμπειρία για μένα.
Η εκκλησία και το μοναστήρι με γέμισαν δύναμη και γαλήνη. Ένιωσα κάτι πολύ όμορφο. Είχα κάνει αυτό το τάμα και αισθανόμουν ότι έπρεπε να το εκπληρώσω. Κατάφερα να σώσω το αριστερό μου χέρι!
Πώς βιώνεις αυτό το καλοκαίρι, γνωρίζοντας ότι σε λίγες εβδομάδες θα υποβληθείς σε χειρουργείο;
Αυτή την περίοδο είμαι κυρίως στο σπίτι και περιμένω να περάσει ο καιρός μέχρι να φτάσει η στιγμή του χειρουργείου. Προσπαθώ, όμως, να μην το αφήνω να με επηρεάζει περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται. Αυτό που σκέφτομαι συνέχεια είναι η επιστροφή μου στο βουνό. Περιμένω να γίνει το χειρουργείο, να ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία και στη συνέχεια να επανέλθω σταδιακά σε αυτά που αγαπώ.
Περίπου τρεις μήνες μετά, και έπειτα από πολλές θεραπείες, έχω καταφέρει να σώσω τρία από τα επτά δάχτυλα που έπαθαν ζημιά. Τελικά, θα χρειαστεί να ακρωτηριαστούν τα ακροδάχτυλα τεσσάρων δαχτύλων. Το αριστερό μου χέρι έχει σωθεί πλήρως και πλέον η μεγαλύτερη μάχη αφορά το δεξί.
Περίγραψέ μας τι ακριβώς συνέβη.
Κατέβαινα το βουνό όσο πιο γρήγορα μπορούσα, όταν ξαφνικά ξέσπασε μια πολύ ισχυρή ανεμοθύελλα. Μέσα σε περίπου μία ώρα είχε πέσει τεράστια ποσότητα χιονιού, ενώ οι άνεμοι έφταναν τα 100 χιλιόμετρα την ώρα. Μέχρι εκείνη τη στιγμή όλα έδειχναν φυσιολογικά, όμως ο καιρός άλλαξε απότομα.
Εγώ βιαζόμουν να κατέβω από το μεγάλο υψόμετρο, γι’ αυτό δεν σταμάτησα για να αλλάξω γάντια, παρότι έπρεπε. Έλεγα στον εαυτό μου "δεν πειράζει, συνέχισε να κατεβαίνεις γρήγορα", γιατί καταλάβαινα ότι υπήρχε κίνδυνος χιονοστιβάδας. Εκείνη η απόφαση, όμως, είχε ως αποτέλεσμα να πάθω σοβαρά κρυοπαγήματα στα χέρια, τα οποία τελικά οδηγούν στον ακρωτηριασμό των ακροδαχτύλων μου.
Την ίδια ημέρα, πίσω μου, μια Αμερικανίδα ορειβάτισσα σκοτώθηκε από χιονοστιβάδα. Ήμασταν στο ίδιο σημείο του βουνού. Ήταν πιο έμπειρη από εμένα, γι’ αυτό πιστεύω ότι σε μεγάλο βαθμό ήταν θέμα τύχης και όχι ότι εγώ έκανα κάτι καλύτερα.