Ο Νίκος Καλογερόπουλος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 74 ετών, αφήνοντας πίσω του μια ξεχωριστή καλλιτεχνική διαδρομή που συνδέθηκε με σημαντικές στιγμές του ελληνικού κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου.
Ο ηθοποιός έδινε τα τελευταία χρόνια μάχη με τον καρκίνο και, σύμφωνα με τις πληροφορίες, άφησε την τελευταία του πνοή σε δημόσιο νοσοκομείο. Με την ιδιαίτερη παρουσία του μπροστά στην κάμερα, αλλά και τη δραστηριότητά του πίσω από αυτή, κατάφερε να αφήσει το προσωπικό του στίγμα στην ελληνική καλλιτεχνική σκηνή.
Από τα Φιλιατρά στην υποκριτική
Γεννημένος την 1η Αυγούστου 1952 στα Φιλιατρά της Μεσσηνίας, ο Νίκος Καλογερόπουλος ήρθε σε επαφή με την υποκριτική μέσα από τις σπουδές του στις σχολές θεάτρου Κωστή Μιχαηλίδη, Βεάκη και Αθηνών.
Τα πρώτα του βήματα περιλάμβαναν τόσο το θέατρο όσο και την τηλεόραση. Ανάμεσα στις πρώτες τηλεοπτικές του δουλειές ήταν η μεταφορά του "Χριστός ξανασταυρώνεται", ενώ ακολούθησαν συμμετοχές σε σειρές όπως "Ο φωτογράφος του χωριού", "Οι παραστρατημένοι" και "Μεθυσμένη Πολιτεία".
Σταδιακά, ο κινηματογράφος έγινε ένας από τους βασικούς σταθμούς της πορείας του.
Οι ρόλοι που τον έκαναν να ξεχωρίσει
Το 1981 συμμετείχε στο "Μάθε παιδί μου γράμματα" του Θόδωρου Μαραγκού, κερδίζοντας διάκριση στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Δύο χρόνια αργότερα ακολούθησε η συμμετοχή του στο "Ρεμπέτικο" του Κώστα Φέρρη, μία ακόμη δουλειά που του χάρισε διάκριση στο ίδιο Φεστιβάλ.
Καθοριστική στιγμή στην καριέρα του ήταν, το 1984, η "Λούφα και Παραλλαγή" του Νίκου Περάκη. Ο ρόλος του στρατιώτη Γιάννη Παπαδόπουλου τον έκανε ιδιαίτερα αγαπητό στο κοινό και του απέφερε το βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Παράλληλα με τον κινηματογράφο, συνέχισε να εμφανίζεται σε τηλεοπτικές παραγωγές, με το "Κάμπινγκ" να αποτελεί μία από τις χαρακτηριστικές δουλειές της πορείας του στη μικρή οθόνη.
Η δημιουργική πλευρά του
Ο Νίκος Καλογερόπουλος δεν περιορίστηκε στην υποκριτική. Ασχολήθηκε με τη σκηνοθεσία και το σενάριο, ενώ παράλληλα εξέφρασε τη δημιουργικότητά του μέσα από την ποίηση και το τραγούδι.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του συνδέθηκαν ιδιαίτερα με τη Μεσσηνία. Στην Κυπαρισσία δημιούργησε το "Τρενοτεχνείο", έναν χώρο πολιτισμού που φιλοξένησε παραστάσεις, εκδηλώσεις και μουσικές δράσεις.
Ο ίδιος είχε αφιερώσει σημαντικό κομμάτι της δημιουργικής του ενέργειας στο εγχείρημα, το οποίο αποτέλεσε έναν ακόμη τρόπο να παραμείνει ενεργός καλλιτεχνικά και να φέρει τον πολιτισμό πιο κοντά στον τόπο του.
Ο Νίκος Καλογερόπουλος αφήνει πίσω του μια πορεία πολλών δεκαετιών, με ρόλους και έργα που έχουν παραμείνει στη συλλογική μνήμη και μια παρουσία που ξεχώρισε για την ιδιαίτερη ερμηνευτική του ταυτότητα.