Ο Γιώργος Κακοσαίος βρέθηκε στη "ΝΥΧΤΑ Εκτός Ρυθμού" και μίλησε στον Θοδωρή Μαραντίνη αναφορικά τη σχέση του με την μητέρα του, Μαρία Παπαδοπούλου, αλλά και τη συμβουλή που έχει δεχτεί από τον πατέρα του, σχετικά με τα επαγγελματικά του.
Η αγάπη για την μητέρα του
Ο γνωστός τραγουδιστής ανέφερε αρχικά πως "Μάνα είναι μόνο μία, εννοείται. Η κολώνα του σπιτιού. Έχει φάει πάρα πολύ χρόνο για εμένα και σκέψου έχει άλλα τέσσερα παιδιά. Θυμάμαι τότε που πήγαινα στις προπονήσεις στο ποδόσφαιρο, όλη μέρα καθόταν και περίμενε στο αμάξι κι εγώ έπαιζα μπάλα. Κάθε μέρα. Τι να πω, πραγματικά... Ένα χειροκρότημα για τη μαμά".
Η συμβουλή του Γιάννη Πλούταρχου
Όσον αφορά το τι έχει κρατήσει από τις μεγάλες συνεργασίες του, ο Γιώργος Κακοσαίος υπογράμμισε: "Κυρίως έμμεσα, πάντα από όλους έπαιρνα και κάτι. Δεν μπορώ να σου εξηγήσω ακριβώς τι είναι αυτό. Ας πούμε από τη Νατάσα (σ.σ. Θεοδωρίδου) έπαιρνα τον επαγγελματισμό της, που προσέχει τη φωνή της σαν να είναι χρυσός. Δεν πίνει, δεν καπνίζει, κάνει αφωνίες. Έπαιρνα αυτό, το πόσο ζεστή είναι με τον κόσμο. Ο πατέρας μου μού έχει δώσει αμέτρητες συμβουλές. Η πιο σημαντική είναι 'Κοίτα τι κάνεις εσύ και μην κοιτάς τι κάνουν οι άλλοι'. Τέλος!"
Γιώργος Κακοσαίος: "Είχα πάει σε γιατρούς και δεν μου έβρισκαν τίποτα - Ήταν άσχημη περίοδος για εμένα"
Καλεσμένος στο "After Dark" βρέθηκε ο Γιώργος Κακοσαίος, με τον Θέμη Γεωργαντά να τον οδηγεί στο τηλεοπτικό του εξομολογητήριο και τον γνωστό τραγουδιστή να μιλά για το ζήτημα που αντιμετώπισε με τη φωνή του, για το οποίο ξέσπασε σε κλάματα.
Το θέμα με τη φωνή του
Πιο συγκεκριμένα, ο Γιώργος Κακοσαίος εξομολογήθηκε πως "Είχα ένα θέμα με τη φωνή μου το περασμένο καλοκαίρι. Είχε ξεκινήσει από τον χειμώνα και το καλοκαίρι έγινε ακόμα χειρότερο. Δεν ξέρω αν έχεις ακουστά τα 'κοκοράκι'. Δεν ήξερα από τι είναι. Είχα πάει σε γιατρούς και δεν μου έβρισκαν τίποτα. Ήταν ψυχολογικό, γιατί έχουν εξαφανιστεί πλέον. Το περασμένο καλοκαίρι δεν άντεξα κάποια στιγμή, γυρνάω από το πρώτο μου πρόγραμμα στο Fantasia που ήμουν με τον Πάνο Κιάμο, μπαίνω στο καμαρίνι και κλείνομαι στην τουαλέτα. Δεν Ήθελα να δω κανένα και τίποτα και βάζω τα κλάματα. Αυτό το θυμάμαι ακόμα και τώρα".
Στο ίδιο πλαίσιο συμπλήρωσε ότι "Ήταν άσχημη περίοδος για εμένα. Με το κλάμα δεν λύθηκε το πρόβλημά μου. Ήταν με άλλες ενέργειες που έκανα. Προσευχές στον Θεό, στην Παναγίτσα. Σιγά-σιγά προσπάθησα να αλλάξω mood. Σίγουρα ήταν το άγχος μου. Όταν ξεκίνησα το μαγαζί, στο Lux, σιγά-σιγά άρχισαν να εξαφανίζονται τα 'κοκοράκια'. Όταν ένιωσα καλά".