Δήμητρα Κολλά: "Μου έχει τύχει να με βρίζει κάποιος στον δρόμο. Γύρισα και του είπα..."

Όσα ανέφερε η Δήμητρα Κολλά για τον τρόπο που αντιμετωπίζει την αναγνωρισιμότητα

ΓΡΑΦΕΙ: YUPIII TEAM

Η Δήμητρα Κολλά παραχώρησε μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη στον δημοσιογράφο Ανδρέα Θεοδώρου και το περιοδικό Λοιπόν, μιλώντας για το πώς αντιμετωπίζει την αναγνωρισιμότητα, το σχόλιο που είχε δεχτεί όταν απείχε από την τηλεόραση αλλά και τους λόγους που επιλέγει να απαντά πάντα με ευγένεια.

Η αναγνωρισιμότητα στη ζωή της

Σε ερώτηση για το αν απολαμβάνει την αναγνωρισιμότητα, η γνωστή ηθοποιός ανέφερε ότι "Μόνο μια φορά αισθάνθηκα λίγο άβολα, αλλά δεν θυμάμαι καν σε ποια περίσταση. Νομίζω ότι έκανα κάτι πολύ σωστό στα πρώτα μου βήματα. Όταν ήρθε η πρώτη αναγνωρισιμότητα με το "Λίτσα.com”, περπατούσα με τις φίλες μου και την αδελφή μου και μου έλεγαν: "Σε κοιτάνε”. Τους ζήτησα να μη μου το λένε, γιατί δεν ήθελα να είμαι η Δήμητρα που περπατάει ήσυχα στο δρόμο".

Συμπλήρωσε, μάλιστα, πως "Θα χαμογελάσω σε όποιον μου χαμογελάσει, αλλά θέλω να παραμένω γειωμένη και να μην αναζητώ τα βλέμματα. Αυτό είναι παγίδα. Αν στα πρώτα σου βήματα αρχίσεις να κυνηγάς την αναγνωρισιμότητα, όταν κάποια στιγμή χαθεί, μπορεί να χαθείς κι εσύ μαζί της. Μπορεί να περάσεις κρίση προσωπικότητας".

Η αποχή από την τηλεόραση και η ευγένεια ως στάση ζωής

Επιπλέον, η Δήμητρα Κολλά ρωτήθηκε για το αν αυτό το αισθάνθηκε την περίοδο που απείχε από την τηλεόραση. Η ίδια δήλωσε ότι "Απείχα 15 χρόνια. Κάποια στιγμή, ενώ βρισκόμουν στο ταμείο του θεάτρου Vault, ήρθε ένας άνθρωπος και μου είπε: "Α, είχαμε πολύ καιρό να σε δούμε. Τα παράτησες, ε; Δουλεύεις ταμείο τώρα”. Κι όμως, εγώ έκανα θέατρο. Εκεί κατάλαβα πόση δύναμη έχει η εικόνα και η τηλεόραση. Απλώς χαμογέλασα. Τι να κάνω; Να τον μαλώσω επειδή δεν ήξερε; Του είπα να έρθει να με δει στην παράσταση όπου παίζω. Προσπαθώ να αντιμετωπίζω τα πάντα με χαμόγελο, εκτός αν ο άλλος είναι αγενής. Πιστεύω πως ό,τι δίνεις, παίρνεις. Προσπαθώ να βάζω τον άλλο στη θέση του μέσα από την ευγένεια. Μου έχει τύχει να με βρίζει κάποιος στον δρόμο ενώ οδηγούσα. Γύρισα και του είπα: "Είστε ανάγωγος. Μπορώ να αντιληφθώ την απογοήτευση των γονιών σας”. Και έφυγα"