Η Δανάη Μιχαλάκη παραχώρησε συνέντευξη στο περιοδικό "Vita" και στη Φαίη Βακρινού. Μεταξύ άλλων, η γνωστή ηθοποιός μίλησε για την κόρη της, για τη μητρότητα, για τον Γιώργο Παπαγεωργίου και τη σχέση τους.
ΟΣΑ ΕΙΠΕ Η ΔΑΝΑΗ ΜΙΧΑΛΑΚΗ
Μεγάλωσες στη Σύρο και έχεις πει πως θα ήθελες και το παιδί σου να μεγαλώσει πιο κοντά σε αυτό που έζησες η ίδια εκεί, με περισσότερη ηρεμία και ασφάλεια. Τι είναι αυτό που σε προβληματίζει; Ποιο είναι το μεγαλύτερο στοίχημα του να μεγαλώνει σήμερα ένα παιδί σε μια μεγάλη πόλη;
Η Σύρος και η Αθήνα είναι σαν να λέμε άσπρο και μαύρο. Στο άσπρο, σίγουρα είναι πιο εύκολο να μεγαλώσεις ένα παιδί. Η Σύρος είναι μια μικρή κοινωνία, όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους. Στην Αθήνα, εάν συμβεί κάτι, δεν θα πει κανείς: "Α, είναι η Έλλη, η κόρη του Γιώργου και της Δανάης”. Δεν υπάρχει σε μια μεγάλη πόλη αυτή η οικειότητα, η μεγαλύτερη θα έλεγα ασφάλεια – γιατί κατά τη γνώμη μου πουθενά δεν μπορείς να νιώσεις ασφάλεια εκατό τοις εκατό.
Η μητρότητα μας κάνει πιο "γενναίες" ή γεννά φόβους που δεν είχαμε πριν;
Και τα δύο. Λόγω ενστίκτου, κάνεις πράγματα που ούτε η ίδια πίστευες ότι μπορείς και από την άλλη, θέλοντας και μη, γεννιούνται κάποιοι φόβοι που ίσως φανταζόσουν ότι δεν θα σε απασχολούσαν ποτέ. Εγώ νιώθω ότι έχω μια ισορροπία, δεν έχω πολλούς φόβους. Το σίγουρο είναι ότι οι μαμάδες είμαστε πολύ δυνατές και μπορούμε να κάνουμε τα πάντα.
Τι ανακάλυψες για σένα;
Ανακάλυψα ακριβώς αυτό, ότι δεν υπάρχει κάτι που δεν θα έκανα για τη μικρή, ότι έχω μέσα μου μια απίστευτη δύναμη. Αυτή η δύναμη σημαίνει πολλά: σημαίνει αντοχή, σημαίνει θέληση. Θέληση να είμαι καλά, να είμαι δημιουργική, να είμαι εγώ ένας καλύτερος άνθρωπος ώστε να γίνω το καλύτερο παράδειγμα για εκείνη.
Νιώθεις τυχερή που ο σύντροφός σου, Γιώργος Παπαγεωργίου, καταλαβαίνει τις απαιτήσεις της δουλειάς ή πιστεύεις ότι αυτό έχει και τις δυσκολίες του;
Έχω δίπλα μου έναν άνθρωπο που εμπιστεύομαι και θαυμάζω. Μου αρέσει πολύ που είμαστε στο ίδιο επάγγελμα και έχουμε κοινά ενδιαφέροντα, γιατί υπάρχει κατανόηση, συνεννόηση και στήριξη σε όλα – στα ωράρια, στην κούραση, στο στρες…
Όταν κλείνει η πόρτα, συνεχίζετε να μιλάτε για το θέατρο;
Όταν επιστρέφουμε σπίτι από τη δουλειά, θα πούμε τα νέα μας, αλλά, όχι, δεν μιλάμε όλη την ώρα για τα επαγγελματικά μας. Υπάρχουν άλλωστε τόσα άλλα πράγματα να πούμε.