Καλεσμένος στην εκπομπή "Καλύτερα αργά" βρέθηκε το βράδυ της Παρασκευής ο Ζερόμ Καλούτα, σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης με την Αθηναΐδα Νέγκα. Ο γνωστός καλλιτέχνης μίλησε, μεταξύ άλλων, για την εμπειρία της Eurovision και τα αρνητικά σχόλια που δέχθηκε μαζί με τον Θανάση Αλευρά.
"Για εμάς δεν χάσαμε"
Ο Ζερόμ Καλούτα ξεκαθάρισε πως, παρά την κριτική που ακολούθησε, ο ίδιος δεν αισθάνεται ότι έχασε κάτι από αυτή την εμπειρία.
"Για εμάς δεν χάσαμε. Κερδίσαμε, γιατί η εμπειρία ήταν υπέρτατη", ανέφερε χαρακτηριστικά.
Όπως εξήγησε, βλέπει τη Eurovision ως μια μεγάλη γιορτή, ένα μεγάλο πάρτι που πραγματοποιείται κάθε χρόνο, με συγκεκριμένους κανόνες, διοργανωτές και κοινό.
"Θεωρώ ότι η Eurovision είναι μια μεγάλη γιορτή. Ένα μεγάλο πάρτι, που γίνεται κάθε χρόνο, με συγκεκριμένους διοργανωτές και συγκεκριμένους καλεσμένους", είπε.
Ο ίδιος περιέγραψε με τον δικό του τρόπο το πώς βίωσε την παρουσία του στον σχολιασμό, λέγοντας πως εκείνη τη χρονιά κάποιοι σκέφτηκαν διαφορετικά και κάλεσαν πρόσωπα που δεν ανήκαν στον συνηθισμένο κύκλο της Eurovision.
"Δεν θα το παίξουμε γνώστες ενώ δεν είμαστε"
Ο Ζερόμ Καλούτα αναφέρθηκε και στην προετοιμασία που έκαναν με τον Θανάση Αλευρά, τονίζοντας πως μελέτησαν, έψαξαν και πήραν συνειδητά κάποιες αποφάσεις για το ύφος που θα ακολουθούσαν.
"Μια από αυτές ήταν ότι δεν θα το παίξουμε γνώστες ενώ δεν είμαστε. Δεν είμαστε ούτε ο Καπουτζίδης, ούτε ο Κωστάλας, ούτε κανένας άλλος", ανέφερε.
Όπως είπε, η επιλογή τους ήταν να σχολιάσουν τον διαγωνισμό πιο απλά, σαν να βρίσκονται με φίλους σε έναν καναπέ.
"Πάμε σαν να είμαστε με τους φίλους μας, σαν να είμαστε σε έναν καναπέ και να σχολιάζουμε μαζί τους, να είμαστε ίσοι προς ίσους", σημείωσε.
Ο καναπές αυτός, όπως παραδέχθηκε, σχολιάστηκε πολύ έντονα.
"Ο καναπές, το τι μπινελίκι έφαγε αυτός ο καναπές! Μας σχολιάσανε γι’ αυτό, εντάξει, συνέβη. Τελείωσε, πέρασε η χρονιά", είπε.
Στη συνέχεια, ο Ζερόμ Καλούτα αναφέρθηκε στην επόμενη χρονιά, όταν άκουσε μια παρουσιάστρια να λέει σε σχολιαστή πως κάθε φορά που τον βλέπει είναι σαν να βρίσκεται στον καναπέ μαζί της.
"Κάνω, τι; Άρα λέω, το πρόβλημα δεν ήταν η προσέγγιση, δεν ήταν ο καναπές. Μάλλον ήταν ότι κάποιοι δεν ήθελαν να είμαστε εμείς στον καναπέ τους", ανέφερε.
Κλείνοντας, ο ίδιος τόνισε πως εκείνη τη στιγμή κατάλαβε ότι η ένσταση ίσως δεν αφορούσε τόσο τον τρόπο προσέγγισης, όσο τα πρόσωπα που είχαν βρεθεί σε αυτή τη θέση.
"Εν πάση περιπτώσει, να ’ναι καλά όλοι τους, αλλά εκεί μου ξεκαθάρισε. Ότι μπορεί εμείς να πήγαμε κάπου όπου καλούνε άλλους", κατέληξε.