Καλεσμένη στην εκπομπή "Ζω καλά" το Σάββατο 30 Μαΐου βρέθηκε η Έρρικα Πρεζεράκου, σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης, όπου μίλησε με απόλυτη ειλικρίνεια για τη δύσκολη περίοδο της ζωής της, τη σχέση της με τον φόβο αλλά και τον τρόπο με τον οποίο κατάφερε να διαχειριστεί την αγοραφοβία που τη συνόδευε για χρόνια.
Η αγοραφοβία
Η Αντιπεριφερειάρχης Παιδείας στην Περιφέρεια Αττικής αναφέρθηκε αρχικά στην περίοδο μετά τον πρωταθλητισμό, όταν άρχισε να αντιλαμβάνεται αλλαγές στη σχέση της με τους ανθρώπους και την καθημερινότητα.
"Όταν σταμάτησα τον πρωταθλητισμό σε μεγάλη ηλικία πια, συνειδητοποίησα ότι είχα έναν φόβο με τους ανθρώπους. Ειδικά όταν δεν είχα κάποιο σκοπό ή στόχο όταν τους συναντούσα. Ένιωθα έτσι πολύ περίεργα μέσα μου και η τάση μου ήταν να αποφεύγω. Αυτό συνεχίστηκε για πολλά χρόνια. Τα τελευταία δύο χρόνια κατάφερα να τα κάνω replace αυτά. Όλα! Να τα αντικαταστήσω δηλαδή σαν διαδικασίες. Για πολλά χρόνια με παρατηρούσα, γιατί είχα δημιουργήσει τόσο ωραίους, έξυπνους μηχανισμούς για να αποφεύγω", παραδέχτηκε αρχικά η Έρρικα Πρεζεράκου.
Στη συνέχεια, μιλώντας για όσα έμαθε από τον αθλητισμό, εξήγησε τη φιλοσοφία που τη βοήθησε να αντιμετωπίσει τον φόβο και τις δυσκολίες της ζωής της.
"Στο επί κοντώ είχαμε μάθει κάτι που ήταν πάρα πολύ ενδιαφέρον και έτσι το προτείνω και σε όλους τους ανθρώπους. Έλεγε ο προπονητής ότι, όταν σπάσει ένα κοντάρι, πήγαινες να κάνεις το άλμα και σπάσει το κοντάρι, πρέπει την ίδια στιγμή να πάρεις ένα κοντάρι, να πας να τρέξεις και να κάνεις ένα άλμα. Να μπεις μέσα στον φόβο δηλαδή".
"Όταν είχα πάθει αυτό το ατύχημα, πήγα και έμεινα στο Σούνιο για δύο χρόνια"
Αναφερόμενη σε μια ιδιαίτερα δύσκολη προσωπική εμπειρία μετά από ατύχημα, η Έρρικα Πρεζεράκου περιέγραψε πώς επέλεξε να αλλάξει τρόπο ζωής και σκέψης, εστιάζοντας στη θεραπευτική δύναμη της δράσης και της επαφής με τη φύση.
"Οπότε και εγώ, όταν είχα πάθει αυτό το ατύχημα, πήγα και έμεινα στο Σούνιο για δύο χρόνια. Οπότε έγινα χειμερινή κολυμβήτρια. Κολύμπαγα πρωί, μεσημέρι, βράδυ, ήμουν μέσα συνέχεια, να στρέψω την προσοχή μου σε αυτό που μπορώ να κάνω ή και στο να καταλάβω ότι δεν είναι κάτι όλο αυτό που συμβαίνει. Είναι τραύματα που μας κάνουν trigger στον εγκέφαλο, οπότε πρέπει να αλλάξουμε τις νευροσυνάψεις μας, να κάνουμε νέες νευροσυνάψεις πιο θετικές. Κατάλαβα πως δεν ζω πραγματικά, υπήρχα μέσα σε μία ασφάλεια που είχα δημιουργήσει. Θυμάμαι πως μετά από μία βάπτιση έκλαιγα στο μπάνιο και έλεγα "δεν αντέχω άλλο”".
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις από την εγχώρια και διεθνή showbiz στο yupiii.gr
