Ο Σταύρος Ιωαννίδης παραχώρησε μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη στον δημοσιογράφο Γιώργο Σκρομπόλα και το zappit, αναφερόμενος στην εμπειρία του ως πολεμικός ανταποκριτής του ΣΚΑΪ, στη στιγμή που μετέδωσε σε ζωντανή σύνδεση την πτώση πυραύλου στο Ισραήλ αλλά και στη φορά που κινδύνευσε η ζωή του.
Η στιγμή που έπεσε πύραυλος σε ζωντανή μετάδοση
Αναφορικά με τη μετάδοση που έκανε για τον ΣΚΑΪ, τη στιγμή που έπεσε πύραυλος στο Τελ Αβίβ, ο γνωστός δημοσιογράφος ανέφερε ότι "Εκείνη την ώρα προσπαθείς να κρατήσεις κάπως την ψυχραιμία σου. Εγώ αυτό κάνω. Είναι μία κατάσταση που δεν έχεις πολλά περιθώρια να σκεφτείς τι ακριβώς συμβαίνει και πόσο εκτεθειμένος είσαι σε έναν κίνδυνο, όταν βλέπεις εκείνη την ώρα να πέφτουν πύραυλοι μέσα σε μια πόλη. Θέλει πάρα πολύ καθαρό μυαλό".
Επιπλέον ο Σταύρος Ιωαννίδης ανέφερε ότι "Δεν προλαβαίνεις να φοβηθείς, γιατί εξελίσσεται όλο αυτό μπροστά στα μάτια σου. Εγώ νιώθω ένα δέος όταν τα βλέπω όλα αυτά. Μπορεί να είναι πόλεμος, μπορεί να έχει όλη αυτή τη μαυρίλα και την ασχήμια του πολέμου, αλλά εμένα μου προκαλεί και ένα δέος μέσα σε όλα τα άλλα συναισθήματα. Οπότε δεν πρόλαβα να νιώσω φόβο. Προσπαθώ να το διαχειρίζομαι πάντα. Και εκείνη τη στιγμή έβλεπα έναν τεράστιο πύραυλο να πέφτει πάνω μας... Πέρασαν πάρα πολλές ώρες για να δεχτώ τηλεφώνημα, γιατί ήμασταν στον αέρα σχεδόν 48 ώρες. Μάλλον, η πρώτη φορά που έκλεισα το κινητό μου τηλέφωνο –στο οποίο είχα την επιστροφή– ήταν το βράδυ της Κυριακής. Αυτό έγινε αργά το απόγευμα του Σαββάτου".
Η στιγμή που κινδύνευσε η ζωή του
Αναφορικά με το αν έχει κινδυνεύσει σε κάποια από τις αποστολές, ο γνωστός δημοσιογράφος απάντησε: "Ναι. Αρκετές φορές. Για παράδειγμα στη Μαριούπολη, φεύγοντας, όταν ψάχναμε να βρούμε έναν δρόμο που να μην έχει βομβαρδιστεί, για να μπορέσουμε να φύγουμε προς τη Ζαπορίζια και έπρεπε να περάσουμε μέσα από τις γραμμές των αμυνόμενων Ουκρανών και των επιτιθέμενων Ρώσων, υπήρχε μια στιγμή ας πούμε που βρεθήκαμε μπροστά σε έναν ουλαμό αρμάτων μάχης του ρωσικού στρατού, σε τεθωρακισμένα, και σε ένα τμήμα της ρωσικής εμπροσθοφυλακής, που ήταν ξαφνικά μες στην ομίχλη, πέντε αυτοκίνητα να κινούνται προς το μέρος τους".
Συμπλήρωσε, μάλιστα: "Μας ακινητοποίησαν από μακριά, σε μια απόσταση, και μας σημάδευαν 30 όπλα ας πούμε. Εκεί ήταν μια από τις περιπτώσεις που λες ότι, " Ok, μπορεί να ‘ναι μέχρι εδώ”. Απλώς εκεί, είχαμε χρόνο να το σκεφτούμε, το οποίο το κάνει ακόμη πιο βασανιστικό αυτό το πράγμα. Γιατί υπήρχε αυτή η οπτική επαφή, τους βλέπαμε, δηλαδή μας είχαν ακινητοποιημένους εκεί για πολλή ώρα. Αρχίσαμε και σκεφτόμασταν ότι ίσως να μην εξελιχθεί καλά αυτό".