Ο Παναγιώτης Γιαννάκης βρέθηκε καλεσμένος στο "Game On" και μίλησε στο vidcast της Ντορέττας Παπαδημητρίου στο πώς το αυτοάνοσο νόσημα έπαιξε ρόλο στην ολοκλήρωση της αθλητικής του καριέρας αλλά και στους πόνους που αισθανόταν.
Το αυτοάνοσο νόσημα
Αρχικά, ο Παναγιώτης Γιαννάκης δήλωσε πως "Είχα τη χαρά να πάρω Ευρωπαϊκά και ως παίκτης και ως προπονητής. Όταν σταμάτησα ως παίκτης ήμουν πολύ κουρασμένος. Δε θα το ξεχάσω αυτό. Είχα πρόταση να πάω σε μεγάλη ομάδα στο εξωτερικό και είπα ότι έχω κουραστεί Νομίζω πως όπως έχει κυλήσει η ζωή μου και έχω ένα αυτοάνοσο, εκείνη την περίοδο ο χαμηλός αιματοκρίτης που είχα τα τελευταία δυο χρόνια που έπαιζα μπάσκετ, πιθανότατα οφειλόταν σε αυτό. Δεν είχαμε μπορέσει να το ανακαλύψουμε τότε. Μπορεί και αυτό να προσέδωσε ακόμα μεγαλύτερη κούραση. Έχω νόσο του Κρον".
Οι έντονοι πόνοι
Αναφορικά με τη φωτογραφία από το Μουντομπάσκετ του 2006 που οι παίκτες της Εθνικής μπάσκετ πανηγυρίζουν, πετώντας τον ίδιο στον αέρα, ο Παναγιώτης Γιαννάκης σημείωσε: "Πονούσα αφόρητα. Δεν ήξερε κανένας τίποτα, ούτε εγώ. Πονούσα αφόρητα και κατά τη διάρκεια όλου του τουρνουά δεν μπορούσα να φάω τίποτα, παρά μόνο ψητό κρέας. Δεν μπορούσα να καταπιώ, πονούσα. Και πονούσε όλο μου το σώμα. Ήταν απίστευτος πόνος. Θυμάμαι γύρισα στο σπίτι και έλεγα της Ευγενίας 'Μη με ακουμπά'. Πονούσα. Έμενα σε μια θέση για να κοιμηθώ".
Συμπλήρωσε, μάλιστα, ότι "Σε αυτήν την ένταση μπορεί να κράτησε 5-6 μήνες. Πήγα μετά σε έναν γιατρό, ο οποίος είδε στα μάτια μου πρόβλημα. Μου είπα να κάνω κάτι εξετάσεις και μετά βρήκα μια άλλη γιατρό, τη Χερουβείμ, που έχασε και αυτή τη ζωή της άδικα. Με βοήθησε πάρα πολύ. ήταν και ρευματολόγος και με βοήθησε πολύ και με τη θεραπεία που μου βρήκε. Μόλις μου έκανε την πρώτη θεραπεία, ενδοφλέβιο φάρμακο, κοιμήθηκα μπορεί και τρεις μέρες. Το προηγούμενο διάστημα δεν μπορούσα να κοιμηθώ".