Η Μίρκα Παπακωνσταντίνου παραχώρησε μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη στον Νίκο Χατζηνικολάου και το "Ενώπιος Ενωπίω", με τη γνωστή πρωταγωνίστρια να μιλά για τη διαδρομή της στην υποκριτική, τους ρόλους που τη σημάδεψαν σε θέατρο, κινηματογράφο και τηλεόραση αλλά και για το περιστατικό με την Αντιγόνη Βαλάκου
Η υποκριτική στη ζωή της
Στην αρχική ερώτηση του Νίκου Χατζηνικολάου, για το αν ένας ηθοποιός χαρακτηρίζεται κυρίως ως κωμικός ή δραματικός, η Μίρκα Παπακωνσταντίνου σημείωσε: "Πιστεύω ότι το θέατρο είναι ένα νόμισμα που από τη μια μεριά έχει το ένα και από την άλλη το άλλο. Όλοι οι ηθοποιοί έχουν πει κάποιες φορές ότι πρέπει να παίξεις καλά κωμωδία για να παίξεις δράμα. Δεν το πιστεύω. Νομίζω ότι τώρα τελευταία δεν υπάρχει αυτή η διάκριση".
Όσον αφορά το πώς δέχτηκαν την επαγγελματική της απόφαση, οι γονείς της, δήλωσε πως "Παρόλο που ήταν άλλης εποχής και νοοτροπίας, ο πατέρας μου είχε βαθύ χιούμορ. Όταν είπα ότι θα πάω στη δραματική σχολή, έπαιζαν χαρτιά με τη μητέρα μου και δεν μου έδωσαν σημασία. Το επανέλαβα και μου είπε ο πατέρας μου: 'Και τι θα λες; Λόγια;' Αυτή ήταν η αντίδραση. Είχα μια λατρεία στη μητέρα μου, μέχρι που με ξεχώριζε αισθητά και πολύ έντονα από την αδερφή μου. Μέχρι και εγώ το καταλάβαινα. Μου είχε μια τρομακτική αδυναμία αλλά παρόλα αυτά έτυχε κάπου να κάνω την υπηρέτρια και η Άννα Παναγιωτοπούλου την κυρία. Μου είπε: 'Το ρούχα ήταν αυτά;' Είπα πως έκανα την υπηρέτρια και μου είπε πως δεν την ενδιαφέρει ο ρόλος".
Το ραδιόφωνο που οδήγησε στην υποκριτική
Στη συνέχεια, η γνωστή ηθοποιός ανέφερε ότι "Δεν υπήρχε το μικρόβιο της υποκριτικής ούτε στην οικογένεια. Ήρθε από το ραδιόφωνο. Λάτρευα το Θέατρο της Δευτέρα και της Τετάρτης. Είχα το τρανζιστοράκι. Χατζηαργύρη, Βαλάκου... Ήταν καταστροφικές οι πρώτες μου εμπειρίες Με είχε πάρει ο Θεοδοσιάδης που ήταν δάσκαλος στη σχολή, για το πρώτο ραδιοφωνικό. Έκανα ένα παιδάκι. Είχαν ένα μικρό τελάρο με χαλίκια στην τεράστια αίθουσα που γίνονταν οι εγγραφές. Πρωταγωνιστούσε στο ραδιοφωνικό η Βαλάκου και ο Τζόγιας και εγώ έπρεπε να τρέχω σε αυτό το τελάρο, στο χάος και έλεγα 'Μητέρα, μητέρα'. Συνειδητοποιώ την κατάσταση. Μια μουλάρα, πάνω σε ένα τελάρο να τρέχει και να λέει 'Μητέρα'. Με πιάνει νευρικό γέλιο. Γυρίζει η Βαλάκου και λέει 'Που το βρήκατε αυτό;' Το 'αυτό' ήμουν εγώ".
Συμπλήρωσε, μάλιστα, πως "Εγώ τρελαίνομαι με το ραδιόφωνο! Αυτό που ακούς. Το άκουγα όταν ήμουνα μικρή, με το τρανζιστοράκι. Τρελαινόμουνα! Το ραδιόφωνο σε κάνει να φαντάζεσαι… και η φαντασία είναι υπέροχο πράγμα. Η τηλεόραση είναι πιο σκληρή"
Οι ρόλοι και η παρακαταθήκη της
Επιπλέον, η Μίρκα Παπακωνσταντίνου σημείωσε πως "Ποτέ δεν είχα συγκεκριμένους ρόλους στο μυαλό μου. Όσο μεγαλώνω με νοιάζει πιο πολύ η σκηνική σχέση κι ας μην είναι πάρα πολύ μεγάλος ο ρόλος. Η χημεία είναι κάτι πολύ σημαντικό. Λέγαμε για τον Βεάκη, ο οποίος είναι καταπληκτικός. Σε κάποια στιγμή βγήκε και έδωσε ένα γράμμα και έλεγαν 'πω πω πώς το έδωσες το γράμμα;' Πώς να το δώσει; Έτσι το δίνεις. Αλλά επειδή υπήρχε το πριν... 'Κουβαλούσε' όλο αυτό. Περισσότερο είναι το τι φέρεις. Δεν είναι θέμα διάρκειας και δεν είναι ηττοπαθής ή μετριόφρον η στάση και η θέση μου. Δεν είναι θέμα διάρκειας και μεγάλου ρόλου. Τον μεγάλο ρόλο τον κάνεις εσύ και με τα χρόνια δεν πειράζει να είναι και μικρότερος".
"Δεν έχω ίχνος ενστίκτου στους ρόλους μου. Έπαιξα σε πολύ ωραίες ταινίες από τύχη. Το θέατρο αφήνει τη φήμη. Κάποια στιγμή του θεάτρου, η οποία είναι ανεπανάληπτη, μια χρυσή κλωστή ξεκινάει από εσένα στον θεατή και από τον θεατή σε εσένα Βέβαια αυτό το νιώθεις εσύ. Σε εμένα μένει Έχω κάποιες χρυσές κλωστές, δεν είναι πολλές. Είναι ανεπανάληπτες όμως. Αλλά αυτό αφορά την παρακαταθήκη τη δική μου, δεν ξέρω πόσο μένει" υπογράμμισε στη συνέχεια η Μίρκα Παπακωνσταντίνου.