Στη Νίκη Λυμπεράκη και την εκπομπή "Πάμε μία βόλτα;" παραχώρησε συνέντευξη ο Σωτήρης Τσαφούλιας, με τον γνωστό σκηνοθέτη να μιλά -μεταξύ άλλων- για τον πατέρα του και το επάγγελμα του ναυτικού. Όπως εξομολογήθηκε ο σκηνοθέτης, ο αποχωρισμός ήταν πάντα δύσκολος και για τις δύο πλευρές.
Το επάγγελμα του ναυτικού
Αρχικά ο Σωτήρης Τσαφούλιας ανέφερε πως "Όταν είπα στον πατέρα μου "θα γίνω σκηνοθέτης”, μου είπε "ούτε να το σκέφτεσαι”. Καλά, κάποια στιγμή του είχα πει ότι "σκέφτομαι να γίνω καπετάνιος” και μου είπε "ούτε να το σκέφτεσαι”. Γενικά, δεν νομίζω πως υπάρχει ναυτικός που θα ήθελε το παιδί του να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο. Είναι ένα επάγγελμα -επειδή το έχω ζήσει ως γιος και εγγονός καπετανέων- που δεν πληρώνεται. Μπορεί να ακούγεται ότι οι μισθοί των ναυτικών είναι μεγάλοι, που είναι, αλλά η ζωή που χάνουν δεν πληρώνεται. Είναι ο αποχωρισμός, ότι αυτοί οι άνθρωποι αφήνουν πίσω μια κατάσταση συγκεκριμένοι και όταν γυρνούν αυτή έχει αλλάξει".
Η στιγμή που δεν τον αναγνώρισε
Στο ίδιο πλαίσιο συζήτησης, ο γνωστός σκηνοθέτης υπογράμμισε πως "Κάποτε είχε κάνει ένα ταξίδι τριών χρόνων. Θυμάμαι μια φορά ότι είχαμε πάει με μεγάλη λαχτάρα στο αεροδρόμιο να τον πάρουμε, με την μητέρα και την αδελφή μου και, με το που τον είδα, απομακρύνθηκα για λίγο από κοντά τους και πέρασε από δίπλα μου και έφυγε, δεν με γνώρισε. Πήγε αγκάλιασε τη μητέρα μου και μετά γύρισε και είδε ότι είμαι εγώ. Με άφησε δηλαδή 13 χρονών και με βρήκε 16 στα 17. Είναι πολύ άγριο πράγμα αυτό"