Στα "Bedtime Stories" της Πέννυς Καβέτσου βρέθηκε καλεσμένος ο Περικλής Κονδυλάτος, ο οποίος μίλησε ανοιχτά για τα τραύματα που έχει από τα παιδικά του χρόνια, τη σχέση των γονιών του αλλά και το γεγονός ότι ο ίδιος και η αδερφή του κλήθηκαν αρκετές φορές ως παιδιά να αναλάβουν τον ρόλο ου ενήλικα.
Σε ερώτηση για το αν έχει παιδικά τραύματα, ο Περικλής Κονδυλάτος ανέφερε: "Πιστεύεις ότι κάποιος που έχει μεγαλώσει στην Ελλάδα την δεκαετία του '80 και του '90, ότι γίνεται να μην έχει τραύματα; Είναι πράγματα τα οποία, ξέρεις, προσπαθώντας να αφήσω πίσω συνειδητοποιώντας ότι δεν υπάρχουν όλα αυτά στην μνήμη μου, δεν πάμε πουθενά".
Οι σχέση των γονιών του
Μιλώντας για τους γονείς του, ο γνωστός σχεδιαστής κοσμημάτων, υπογράμμισε ότι "Οι γονείς μου είχαν πάρα πολύ συγκρουσιακή σχέση. Νομίζω ότι ήταν πάρα πολύ παθιασμένοι και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να βλέπουμε εγώ και η αδερφή μου τις βόμβες από τα δύο αντίθετα στρατόπεδα. Και γενικότερα θεωρώ ότι είχα μια πολύ ιδιόρρυθμη παιδική ηλικία υπό την έννοια ότι λόγω της δουλειάς του πατέρα μου ζούσαμε και εμείς μέσα στο ξενοδοχείο. Είχε ξενοδοχείο ο πατέρας μου. Το να μεγαλώνεις μέσα σε ένα ξενοδοχείο είναι πάρα πολύ περίεργο και το καταλαβαίνω τώρα".
Συμπλήρωσε, μέλιστα, πως "Γνώρισα, πριν ένα χρόνο, έναν κύριο (από το Λίβανο) που έχει ανοίξει διάφορα ξενοδοχεία στην Αθήνα. Όταν τον είδα αυτόν τον άνθρωπο, κοιταχτήκαμε κάπως περίεργα. Αισθάνθηκα ένα connection. Δεν ήξερα όμως γιατί. Και κάποια στιγμή πιάσαμε την κουβέντα και του είπα "είμαι του κλάδου”. Και μου λέει "Κι εσύ..;” Του λέω "εγώ έχω μεγαλώσει σε ξενοδοχείο μέσα” και μου λέει "κι εγώ”. Με κοίταξε.. Και όταν τελείωσε το φαγητό που είχαμε βγει, στο τέλος αγκαλιαστήκαμε πολύ πιο σφιχτά".
Η αντιστροφή των ρόλων
Στη συνέχεια, ο πρώην διαγωνιζόμενος του Survivor συμπλήρωσε πως "Είσαι με πάρα πολύ κόσμο και είσαι και πολύ μόνος μέσα στο ξενοδοχείο. Αν με ρωτούσες τώρα, θα σου έλεγα ότι είναι παράλογο ένας άνθρωπος να μένει μέσα στο ξενοδοχείο και ειδικά ένα παιδί να είναι εκτεθειμένος σε τόσο μεγάλο κίνδυνο με τόσους ξένους. Είχα ακούσει κάποτε κάτι πάρα πολύ ωραίο, το οποίο το είχε πει η Louise Hay. Αυτή η γυναίκα ασχολήθηκε πάρα πολύ με το life coaching, έκανε διαλέξεις με το πως να ξεπεράσουν οι ενήλικες τα παιδικά τραύματα. Είναι γνωστή. Είχε πει, "όταν ήμουν μικρή ήθελα να δω τη Χιονάτη και τους επτά νάνους, και με πήγε ο πατέρας μου να δω τον Φρακενστάιν". Και νομίζω ότι αυτό χαρακτηρίζει τη ζωή μου".
Συμπλήρωσε, μάλιστα ότι "Για αυτό έχω πολλή αγάπη για οτιδήποτε είναι παιδικό. Αισθάνομαι ότι με την αδερφή μου γονεοποιηθήκαμε. Τον ξέρεις αυτόν τον όρο; Αναγκαστήκαμε, δηλαδή να γίνουμε οι γονείς των γονιών μας και χωρίς να το καταλαβαίνεις, πρέπει να βάλεις στην άκρη το παιδί για να συμβεί αυτό. Γιατί όταν οι γονείς σου σου συμπεριφέρονται σαν να είσαι ίσος ηλικιακά και σαν ρόλο και μερικές φορές όταν αντιστρέφουν τους ρόλους σα να σου λένε 'Εγώ είμαι το παιδί και εσύ ο ενήλικας και θα πάρεις τις ευθύνες επάνω σου', αυτό το πράγμα είναι... Δε θέλω να πω βαριά λέξη. Κάτι δομικό σου λείπει μέσα σου".
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις από την εγχώρια και διεθνή showbiz στο yupiii.gr
