Κώστας Μπερικόπουλος: "Είναι εξαιρέσεις που τις έχω θάψει πολύ βαθιά μέσα μου και δεν θέλω να τις ξεθάψω"

Όσα ανέφερε ο Κώστας Μπερικόπουλος για τις επαγγελματικές συνεργασίες του

ΓΡΑΦΕΙ: YUPIII TEAM

Μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη στη δημοσιογράφο Κορύνα Μανταγαρη και το ένθετο Real life, παραχώρησε ο Κώστας Μπερικόπουλος, με τον γνωστό ηθοποιό να μιλά για τη θεατρική του διαδρομή και τη συνεργασία του με σπουδαίους ηθοποιούς της χώρας.

Οι δυνατές συνεργασίες

Με αφορμή τα 41 χρόνια εργασίας του στο θέατρο, ο γνωστός ηθοποιός ρωτήθηκε για το ποιες συνεργασίες ξεχωρίζει, με τον Κώστα Μπερικόπουλο να αναφέρει πως "Με το που τελείωσα τη σχολή, είχα την τύχη να συνεργαστώ με πολύ σημαντικούς ανθρώπους. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω εύκολα κάποιον, αλλά θα μοιραστώ μαζί σας στιγμές που ένιωσα ότι "προχώρησαν” τον Κώστα. Δεν έχω να θυμάμαι αρνητικά πράγματα από ανθρώπους. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, τις οποίες έχω θάψει πολύ βαθιά μέσα μου και δεν θέλω να τις ξεθάψω και είναι, άλλωστε, λιγότερες από τα δάχτυλα του ενός χεριού. Όλες οι υπόλοιπες συνεργασίες μου με πήγαν μπροστά μέσα από τη γνωριμία και την τριβή μαζί τους. Ένας σταθμός, όπου ένιωσα ότι εξελίχθηκα, ήταν όταν, ως νέος ηθοποιός, κατέβηκα από ΚΘΒΕ στην Αθήνα, για να πάω στο θέατρο "Εμπρός”.

Συμπλήρωσε, μάλιστα, ότι "Ήταν η πρώτη παραγωγή που έκανε ο Τάσος Μπαντής, τον "Σωσμένο”, με τον Δημήτρη Καταλειφό και τη Ράνια Οικονομίδου. Εκεί ένιωσα ότι κάτι συνέβη μέσα μου, σαν να προχώρησα ένα βήμα παραπέρα. Επίσης, πολύ μεγάλο σχολείο ήταν για εμένα τα χρόνια της συνεργασίας μου με την Ξένια Καλογεροπούλου, σε σκηνοθεσίες του Θωμά Μοσχόπουλο".

Η εξομολόγηση του Κώστα Μπερικόπουλου: "Είναι η ασθένεια έτσι, δεν είναι αυτή η μητέρα μου"

Η Νάνσυ Ζαμπέτογλου και ο Θανάσης Αναγνωστόπουλος υποδέχτηκαν στο "Στούντιο 4" τον Κώστα Μπερικόπουλο το απόγευμα της 19ης Φεβρουαρίου 2025.

Ο γνωστός ηθοποιός που συμμετείχε στο "Maestro"μίλησε μεταξύ άλλων για τα παιδικά του χρόνια και για τους γονείς του: "Είχα πολύ ωραία παιδικά χρόνια. Οι γονείς μου ήταν άνθρωποι που πάλεψαν πάρα πολύ στη ζωή τους, ο πατέρας μου δούλευε, η μητέρα στο σπίτι. Νιώθω ότι δεν μου έχει λείψει τίποτα, νιώθω ότι έχω μεγαλώσει σαν βασιλόπουλο. Ξέρετε πώς; Όχι γιατί είχαμε πλούτη, αλλά είχαμε αγάπη. Έχασα τον πατέρα μου όταν ήταν 50 ετών, όπως και την αδελφή μου".

Στη συνέχεια, ο Κώστας Μπερικόπουλος μίλησε για τη μητέρα του που έχει άνοια: "Περάσαμε δύσκολα όταν έφυγαν γιατί η μητέρα μου που είναι στη ζωή, δεν είναι από τους ανθρώπους που θα ξαναέφτιαχναν τη ζωή της κι αυτό τη δυσκόλεψε αρκετά. Δυστυχώς η μητέρα μου έχει άνοια και τη φροντίζω όσο περνάει από το χέρι μου. Κάθε πρωί πηγαίνω στο σπίτι της, όχι από υποχρέωση, αλλά από ανάγκη. Αυτή η συναισθηματική επαφή τη βοηθάει πολύ. Η εμπειρία αυτή είναι πολύ δύσκολη κι αυτό που με βοηθάει πολύ είναι ότι είναι η ασθένεια έτσι, δεν είναι αυτή η μητέρα μου. Βιώνω την ανημπόρια και με τρομάζει στη ζωή μου".