Από την πρώτη στιγμή που ο Σταύρος Ιωαννίδης βρέθηκε σε εμπόλεμη ζώνη, αντιλήφθηκε ότι ο πόλεμος δεν είναι αριθμοί ούτε στατιστικά. Κάθε ρεπορτάζ, κάθε σημείωμα είναι ένα κομμάτι μιας πραγματικότητας που λίγοι έχουν το θάρρος να αντιμετωπίσουν.
Μέσα σε αυτό το χάος, βλέπει τον κόσμο όπως είναι, χωρίς φίλτρα και λογοκρισία, Αντιμέτωπος με την απώλεια, την ένταση, και τον φόβο, ο Σταύρος Ιωαννίδης συνεχίζει να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: να καταγράφει την ιστορία όπως συμβαίνει. Και την μοιράζεται μαζί μας.
Πού βρισκόσουν την πρώτη φορά που άκουσες ένα πυροβολισμό ή μια έκρηξη και πώς ένιωσες στη συνέχεια;
Η πρώτη "επαφή" με τους ήχους και τις εικόνες του πολέμου έγινε στη Μαριούπολη της Ουκρανίας στις 24 Φεβρουαρίου 2022. Στις 5:01 το πρωί, όταν ξεκίνησε η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχα προβάρει ούτε το αλεξίσφαιρο. Πήγα στο παράθυρο να δω τι συμβαίνει όσο ετοιμαζόμασταν για το έκτακτο δελτίο στον ΣΚΑΪ. Μέσα στο απόλυτο σκοτάδι (είχε πέσει το ρεύμα) έβλεπα από απόσταση μερικών χιλιομέτρων τις λάμψεις από τα Grad των αυτονομιστών του Ντονμπάς να ρίχνουν προς την πρώτη γραμμή άμυνας των Ουκρανών στα ανατολικά της πόλης.
Λίγο μετά, προστέθηκαν οι κρότοι των πυροβόλων, οι εκρήξεις από τους βομβαρδισμούς των αεροσκαφών και οι σειρήνες του αεροπορικού βομβαρδισμού. Είναι ένα σοκ στην αρχή. Αλλά θέλει ψυχραιμία. Καθαρό μυαλό για να διαχειριστείς την κατάσταση. Πρέπει να παραμείνεις λειτουργικός ό,τι κι αν συμβαίνει γύρω σου. Αν το χάσεις, μπορεί να εκτεθείς σε μεγάλο κίνδυνο.
Βίωσες τον πόλεμο της Ουκρανίας στη Μαριούπολη. Ποιο είναι το πιο χαρακτηριστικό που θυμάσαι και σου έχει μείνει στη μνήμη;
Νομίζω πως η πιο χαρακτηριστική στιγμή ήταν όταν βρεθήκαμε απέναντι από τις κάνες των ρωσικών αρμάτων μάχης και τα τυφέκια των Ρώσων στρατιωτών. Εγκαταλείψαμε τη Μαριούπολη μετά από μία εβδομάδα πολιορκίας από τις ρωσικές δυνάμεις και ενώ είχαν τελειώσει οι προμήθειες, το νερό και καύσιμα μας.
Φτιάξαμε ένα πρόχειρο κομβόι και με όση βενζίνη είχε μείνει στα ρεζερβουάρ των αυτοκινήτων, προσπαθήσαμε να φτάσουμε μέχρι τη Ζαπορίζια. Λίγο έξω από τη Μαριούπολη, μέσα στην ομίχλη, πέσαμε κυριολεκτικά πάνω στη ρωσική εμπροσθοφυλακή. Σταματήσαμε περίπου 100 μέτρα πριν το πρώτο ρωσικό άρμα μάχης. Είδαμε τις κάνες τους να στρέφουν πάνω στα αυτοκίνητα και τους στρατιώτες να γονατίζουν παίρνοντας θέση βολής.
Για αρκετή ώρα δεν κουνιόταν κανείς. Ο χρόνος είχε παγώσει. Η παραμικρή κίνηση από πλευράς μας θα μπορούσε να θεωρηθεί απειλητική και όλοι φανταζόμαστε τη συνέχεια. Εντέλει, μετά από πολλές διαπραγματεύσεις, ελέγχους και απειλές, πείστηκαν πως είμαστε ξένοι δημοσιογράφοι και μας άφησαν να συνεχίσουμε τον δρόμο μας.
Είδαμε όλοι το βίντεο της μετάδοσής σου από το Ισραήλ με τον πύραυλο μέσα στο Τελ Αβίβ. Πόσο σοβαρά είναι τα πράγματα αυτή την στιγμή που μιλάμε;
Δυστυχώς τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά και είναι έτσι ήδη από τον Οκτώβριο του 2023. Η σκηνή που καταγράψαμε με τον βαλλιστικό πύραυλο να χτυπάει στην καρδιά του Τελ Αβίβ, ήταν ίσως η πρώτη για αυτή την πολεμική αναμέτρηση, αλλά όσα χρόνια καλύπτουμε αυτόν τον πόλεμο έχουμε γίνει μάρτυρες αντίστοιχων περιστατικών.
Η ένταση της στιγμής, ωστόσο, ήταν μεγάλη. Είχε σημάνει ο συναγερμός και μεταδίδαμε στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ την προσπάθεια της αεράμυνας να αναχαιτίσει τις επιθέσεις. Είδαμε τα interceptors του Iron Dome να αποτυγχάνουν και τον πύραυλο να πέφτει με τρομακτική ορμή στο έδαφος, προκαλώντας μεγάλη έκρηξη. Λίγο αργότερα μάθαμε πως από την επίθεση έχασε τη ζωή της μια γυναίκα 40 ετών.
Διάβασε ολόκληρη τη συνέντευξη στο Esquire.com.gr
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις από την εγχώρια και διεθνή showbiz στο yupiii.gr
