Γιώργος Γιαννιάς: "Δεν περνάει εύκολα ούτε πρόκειται να το ξεπεράσω"

Όσα δήλωσε ο Γιώργος Γιαννιάς για την απώλεια των γονιών του

ΓΡΑΦΕΙ: YUPIII TEAM

Ο Γιώργος Γιαννιάς φιλοξενήθηκε στο "STATUS" και -μεταξύ άλλων- μίλησε στον Κωνσταντίνο Καμμέα σχετικά με την απώλεια της μητέρας του, που συνέβη λίγους μήνες μετά τον θάνατο του πατέρα του.

Η εξομολόγηση του τραγουδιστή

Ο γνωστός τραγουδιστής δήλωσε ότι "Η απώλεια των γονιών, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, δεν διαχειρίζεται εύκολα. Ειδικά εγώ ήμουν ασφυκτικά δεμένος με την οικογένεια μου και είμαστε ακόμα με τα αδέλφια μου. Ήμασταν όλοι πολύ πολύ κοντά, σχεδόν παθολογικά και από 40 χρονών, που αρρώστησε ο πατέρας μου, είχα πάντα το άγχος ότι θα χάσω τους γονείς μου. Δεν το ήθελα και προσευχόμουν κάθε μέρα, ήταν ο μεγαλύτερος μου φόβος. Έφτασε ο μπαμπάς 77 χρονών, παρ’ όλα τα προβλήματα που είχε το πάλεψε πολύ δυνατά και ζήσαμε πάρα πολύ ωραία χρόνια. Γεμάτα χρόνια, τον ευχαριστηθήκαμε όλοι"

Στο ίδιο πλαίσιο, ο Γιώργος Γιαννιάς υπογράμμισε ότι "Τον θάνατο της μητέρας μου δεν τον περίμενα γιατί δυο μήνες μετά πήγε να κάνει μια εγχείρηση στη μέση της, για να νιώσει λίγο καλύτερα, κόλλησε ένα μικρόβιο και "έφυγε” και αυτή. Γενικά, αυτός ο χαμός για μένα είναι πάρα πολύ βαρύς. Δεν περνάει εύκολα ούτε πρόκειται να το ξεπεράσω, απλά προσπαθώ να κρατηθώ για την οικογένεια που έχω φτιάξει"

Η συγκινητική ανάρτηση του Γιώργου Γιαννιά για τον θάνατο της μητέρας του

Ο Γιώργος Γιαννιάς είχε βυθιστεί στο πένθος από τους πρώτους μήνες του 2024, μετά τον θάνατο της μητέρας του.

Στις 2 Μαρτίου , ο Γιώργος Γιαννιάς πραγματοποίησε μια ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram, με την οποία θέλησε να μοιραστεί τον αποχαιρετισμό του προς την αγαπημένη του μητέρα. Μάλιστα, ο Γιώργος Γιαννιάς ανέβασε μια φωτογραφία που τους απεικονίζει μαζί και συνόδευσε τη φωτογραφία αυτή με την εξής λεζάντα:

"Καίγομαι και σιγολιώνω μανούλα μου. Αγάπη μου ανεπανάληπτη και απίθανη. Καμία και κανείς δε θα γεμίσει το κενό σου, κενό θα μείνει. Αιώνας τα δευτερόλεπτα χωρίς εσένα και τη γλυκιά σου φωνή. Ζωή μου και καλέ μου άνθρωπε με ψυχή παιδιού, χωρίς ίχνος πονηριάς. Εύχομαι να αξιωθώ να μεγαλώσω τα δικά μου παιδιά όπως μας έμαθες εσύ! Σ’ ΑΓΑΠΩ"