Η Δάφνη Καραβοκύρη βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή "STATUS" του AstraTv με την παρουσιάστρια του "Real View" να μιλά ανοιχτά για τη μάχη της με τις διατροφικές διαταραχές αλλά και για την απουσία της μητέρα της από τη ζωή της
Η μάχη με της διατροφικές διαταραχές
"Αντιλήφθηκα ότι έχω νευρική ανορεξία όταν μου κόπηκε η περίοδος, μου έπεφταν τα μαλλιά, ξεφλούδιζε το δέρμα μου, δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Η αφαγία δημιουργούσε τρομερή υπερένταση, το σώμα μπαίνει σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, είσαι μονίμως σε μια εγρήγορση. Η νευρική ανορεξία πάει και βρίσκει το σπίτι της στα κενά σου και τα όσα σε έχουν πληγώσει" δήλωσε αρχικά η δημοσιογράφος και συμπλήρωσε:
"Επειδή μέσα στο σπίτι μου η κατάσταση ήταν πολύ άσχημη μεταξύ των γονιών μου, υπήρχαν τρομερές εντάσεις και τα πράγματα δεν ήταν καλά. Εγώ τι ήθελα; Αγάπη. Επειδή δεν ήξερα να το πω γιατί ήμουν 14-15 ετών, είπα: 'Τέλεια! Πως θα τραβήξω την προσοχη;' Αυτό όχι συνειδητά τότε, τώρα τα λέω αυτά. Τότε είπα: 'Ο μπαμπάς μου ασχολείται με μοντέλα. Γιατί τους αρέσουν; Γιατί είναι αδύνατα και όμορφα. Όμορφή... Καλή είμαι, άρα ας χάσω κιλά'. Ήμουν ένα υγιές παιδάκι που έτεινε προς μια θηλυκή πλευρά. Δεν ήμουν το κοριτσάκι που κάνει στίβο και είναι στεγνό, ήμουν ζουμερή με καμπύλες και στήθος".
Επιπλέον, η Δάφνη Καραβοκύρη ανέφερε πως "Έφτασα 39 κιλά και νοσηλεύτηκα. Πώς δεν κινδύνευσε η ζωή μου; Ήμουν ένα στάδιο πριν κάνει shut down ο οργανισμός. Ήμουν σκελετός και έχω μόν μία φωτογραφία από εκείνη την περίοδο, γιατί πάντα με έβλεπα με παραπάνω κιλά [...] Νοσηλεύτηκα, ο μπαμπάς μου γυρνούσε κάθε μέρα την ώρα του φαγητού και τρώγαμε μαζί στην κουζίνα. Έγινε μοχλός πίεσης. Στη συνέχεια με πήγε σε ψυχολόγο. Στα 15 μου ξεκίνησα ψυχοθεραπεία. Όλα είναι θέματα του μυαλού. Τη νευρική ανορεξία την παντρεύεσαι κατά κάποιον τρόπο ή χωρίζεις πολύ αργότερα με συνεχή ψυχοθεραπεία, την οποία κάνω".
Η εξομολόγηση για την μητέρα της
Στη συνέχεια, η Δάφνη Καραβοκύρη είπε πως "Θα μοιραστώ κάτι πολύ προσωπικό δικό μου, το οποίο δεν το έχω πει ποτέ. Αλλά θεωρώ ότι αν το ακούσει έστω και ένας και βοηθηθεί είναι σπουδαίο. Εγώ μεγάλωσα χωρίς την μητέρα μου, μεγάλωσα με τον μπαμπά μου. Τη μαμά μου τη βρήκα πρόσφατα, τα τελευταία 3 χρόνια, στα 35 μου από τα 14. Απομακρύνθηκε στην τρυφερότερη ηλικία. Η γυναίκα αντιμετώπιζε πολλά θέματα υγείας. Είναι διαγνωσμένη με διπολική διαταραχή, έχει περάσει τρεις καρκίνους, είναι ένας ταλαιπωρημένος άνθρωπος τον οποίο δεν μπορείς να συναισθανθείς όταν είσαι μικρός, ούτε να στηρίξεις, ούτε να βοηθήσεις".
"Όλα αυτά τα χρόνια, η επιλογή των συντρόφων μου γίνονταν με βάση τα γονεϊκά πρότυπα που είχα γνώριμα. Την απουσία μιας μαμάς. Το τρυφερό και φροντιστικό κομμάτι, δεν το είχα. Επέλεγα τους συντρόφους μου με αυτό να υπερθεματίζεται, άρα να βλέπω άλλα πράγματα, με τα οποία δεν είχα καμία σχέση. Είχα πολύ μεγάλη ανάγκη από αγάπη και φροντίδα. Ήταν μοτίβο. Πάντα τα κριτήρια ήταν αγάπη και φροντίδα, γιατί δεν τα πήρα από τη μαμά μου... Όταν ξαναβρεθήκαμε, δεν ήταν μια στιγμή. Υπήρξε μια οικογενειακή υποχρέωση που μας έφερε κοντά και ένωσα καλύτερα να την πλησιάσω. Με πλησίασε και εκείνη. Την αγάπησα παράφορα, στεναχωριέμαι πάρα πολύ που έλειπε τόσα χρόνια από τη ζωή μου" σημείωσε καταληκτικά.