Με ένα ιδιαίτερα συγκινητικό μήνυμα αποχαιρέτησε τον Χρήστο Πολίτη ο Γιώργος Πατούλης μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram. Ο πρώην περιφερειάρχης Αττικής αποκάλυψε μια άγνωστη για πολλούς πτυχή της προσωπικής τους σχέσης, κάνοντας λόγο όχι μόνο για έναν σπουδαίο άνθρωπο του πολιτισμού, αλλά και για έναν πολύ κοντινό συγγενή του.
Η ανάρτηση του Γιώργου Πατούλη
Στην ανάρτησή του, ο Γιώργος Πατούλης έγραψε:
"Έφυγε από τη ζωή ο Χρήστος Πολίτης και μαζί του φεύγει ένα κομμάτι προσωπικής μου ιστορίας, αφού εκτός από τη γνωστή του πορεία στον χώρο του πολιτισμού, ήταν και ξάδερφός μου, με καταγωγή από τα ίδια πάτρια εδάφη της Κρήτης.
Η απώλειά του με γεμίζει θλίψη.
Θα τον θυμάμαι για την αξιοπρέπεια, την ευαισθησία και το ήθος του, στοιχεία που χαρακτήριζαν και τη ζωή και το έργο του.
Η μνήμη του θα μείνει ζωντανή.
Στις στιγμές μας, στις κουβέντες μας, στη διαδρομή του".
Τα λόγια του αποτυπώνουν το βαθύ προσωπικό πένθος του, αλλά και τον σεβασμό που ένιωθε για τον Χρήστο Πολίτη ως άνθρωπο και καλλιτέχνη, αναδεικνύοντας την ανθρώπινη πλευρά μιας απώλειας που ξεπερνά τα όρια της δημόσιας ζωής.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η άγνωστη συγγένεια του Χρήστου Πολίτη με την οικογένεια Πατούλη. Το πραγματικό επίθετο του ηθοποιού, Πιατουλάκης, αποτελεί το παλαιότερο επίθετο της οικογένειας Πατούλη, γεγονός που εξηγεί τη στενή οικογενειακή τους σχέση και τις κοινές ρίζες από την Κρήτη.
Ποιος ήταν ο Χρήστος Πολίτης
Ο γνωστός ηθοποιός γεννήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 1942 στο Ηράκλειο και έλαβε το όνομα Χρήστος Πιατουλάκης, ωστόσο χρησιμοποίησε το όνομα Χρήστος Πολίτης.
Ο ίδιος αποφοίτησε το 1965 από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και πρωτοεμφανίστηκε στον θίασο Γιάννη Φέρτη - Ξένιας Καλογεροπούλου στο έργο "Δέκα μικροί νέγροι". Έπειτα διέγραψε σημαντική πορεία σε θέατρο, κινηματογράφο και τηλεόραση, με τον Χρήστο πολίτη να αποτελεί ιδρυτικό στέλεχος του Απλού Θεάτρου.
Για πρώτη φορά εμφανίστηκε στη μικρή οθόνη το 1973, στη σειρά "Τα δίχτυα του τρόμου", ενώ το στίγμα του άφησε με τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στη σειρά "Λάμψη" του Νίκου Φώσκολου, το 1991, στην οποία και παρέμεινε μέχρι στο φινάλε της, το καλοκαίρι του 2005.