Follow us

Η Δέσποινα Βανδή θυμάται τα πιο μοναχικά Χριστούγεννα της ζωής της και μιλάει για όλα!

Οι δύσκολες ισορροπίες, η τηλεόραση, ο φόβος της έκθεσης & η Άννα Βίσση

Ηλίας Δήμος
ΓΡΑΦΕΙ: ΗΛΙΑΣ ΔΗΜΟΣ
Δέσποινα Βανδή

Μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη έδωσε η Δέσποινα Βανδή και αποκάλυψε άγνωστες πτυχές της ζωής της.

Η διάσημη τραγουδίστρια άνοιξε τα χαρτιά της στην Κάλλια Καστάνη και το περιοδικό ΟΚ! και θυμήθηκε τα πιο μοναχικά Χριστούγεννα της ζωής της, μίλησε για τις δύσκολες ισορροπίες, τον Ντέμη Νικολαΐδη, την τηλεόραση και τον φόβο της έκθεσης αλλά και την ιστορική συνάντηση με την Άννα Βίσση στη σκηνή του J2US.

"Τα πρώτα μου Χριστούγεννα στην Αθήνα τα πέρασα σ΄ ένα μικρό διαμέρισμα με ένα κρεβάτι, έναν καναπέ διθέσιο, ένα τραπέζι και τον σκύλο μου. Ήταν, ίσως τα πιο μοναχικά Χριστούγεννα της ζωής μου. Και αυτό που τα κάνει πιο θλιβερά είναι το ότι αγαπώ πάρα πολύ τα Χριστούγεννα – ειδικά το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων το περιμένω όλο το χρόνο, σαν μικρό παιδί. Σκέψου λοιπόν πώς μου φαινόταν να είμαι σε μια μεγάλη, άγνωστη πόλη, χωρίς οικογένεια, χωρίς φίλους, θαλπωρή, ζεστό φαγητό. Δεν θυμάμαι καν αν είχα κουζίνα τότε, στο σπίτι…” δήλωσε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: "Όλα φαίνονταν μαγικά – μην ξεχνάς πως ο κόσμος, τότε, δεν ταξίδευε πολύ. Δεν υπήρχε το Internet, τα social media, τίποτα. Θυμάμαι πως τον πρώτο καιρό, περπατούσαμε με την Ελένη Πέτα στη Γλυφάδα, χαζεύοντας τις καινούργιες μονοκατοικίες που μας φαίνονταν σαν ανάκτορα. Άλλα χρόνια, ωραία. Αθώα…".

Τα χρόνια της μεγάλης επιτυχίας και ο ρόλος του Ντέμη στη ζωή της

"Για πολλά χρόνια – τα χρόνια της μεγάλης επιτυχίας – δεν απολάμβανα τα πράγματα όπως θα έπρεπε να τα απολαύσω. Έτρεχαν όλα γύρω μου, με ιλιγγιώδη ταχύτητα, κι εγώ έτρεχα να τα προλάβω. Μοιραία, ασχολούμουν με τα σωστά αλλά και με πολλά λάθος πράγματα, π.χ. με την εξωτερική μου εμφάνιση, με ό,τι γραφόταν στον Τύπο για μένα. Με φήμες που με στενοχωρούσαν πολύ και δεν μπορούσα να αλλάξω. Ήταν ένα αίσθημα πιεστικό – με πίκραινε το ότι κάποιοι με παρουσίαζαν σαν τέρας. Αλλά όταν ήρθε ο Ντέμης – και μετά, φυσικά, η Μελίνα και ο Γιώργος- στη ζωή μου όλα, αυτά άλλαξαν…" Της θυμίζω μια δήλωση δική της, παλιά , εκείνο το περίφημο "γυναίκα αισθάνθηκα στα 29, όταν γνώρισα τον Ντέμη". Το πιστεύει ακόμα. "Η συγκυρία της γνωριμίας μας ήταν ιδανική: ο Ντέμης ήταν τότε ένας αθλητής – σύμβολο για το ποδόσφαιρο, είχε ήδη κάνει μια μεγάλη διαδρομή και γνώριζε πώς να σηκώνει το βάρος της διασημότητάς του Εγώ βασανιζόμουν ακόμα. Εκείνος με βοήθησε να ισορροπήσω".

Το τηλεοπτικό ντεμπούτο και ο φόβος της έκθεσης

"Τυπικά, το τηλεοπτικό μου ντεμπούτο έγινε στους "Δύο ξένους" και το χάρηκα πολύ – άλλωστε τη σειρά την έβλεπα, τη λάτρευα. Το έκανα χωρίς πολλή σκέψη. Δεν μπορούσα να φανταστώ πού θα με οδηγούσε. Χρόνια αργότερα, όταν ήρθε η πρόταση από τον Τζώνη Καλημέρη για την παρουσίαση του ελληνικού τελικού της Eurovision, προβληματίστηκα περισσότερο. Με φόβιζε η πιθανότητα να εκτεθώ, το έκανα μόνο επειδή υπήρχε το "δίχτυ ασφαλείας" που λεγόταν "Γιώργος Καπουτζίδης". Έτσι γνώρισα τον Γιώργο, και "δέσαμε" αμέσως. Μαζί με την τηλεόραση, κέρδισα κι έναν καινούργιο, σημαντικό φίλο…".

Οι σχέσεις της ζωής της και η συνάντηση με την "αιώνια αντίπαλο" Άννα Βίσση

"Οι φιλίες ή μάλλον οι σχέσεις, γενικότερα, θεωρώ πως είναι το κεντρικό "θέμα" της ζωής μας. Το αν είμαστε καλά ή όχι έχει καθαρά να κάνει με τις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Αν μπορέσεις να διαχειριστείς σωστά αυτό το κομμάτι, αν καταφέρεις να δεις πώς θα προχωρήσεις και πώς θα εξελιχτείς μέσα από τις σημαντικές σχέσεις της ζωής σου, θα είσαι κερδισμένος. Από εκεί και πέρα οι σχέσεις αλλάζουν, δημιουργούνται και χάνονται, μες στους κύκλους της ζωής μας. Είναι φυσικό, διότι και οι άνθρωποι αλλάζουν. Ή, τουλάχιστον, θα έπρεπε να το κάνουν…" δήλωσε ενώ για τον "κύκλο" Άννα Βίσση που έκλεισε στο πλατό του J2US, το βράδυ του περασμένου Σαββάτου είπε: "Ήταν μια μαγική βραδιά. Αισθανόμουν την αγωνία όλων όσων ήταν γύρω μου, ωστόσο, για έναν περίεργο λόγο, εγώ δεν είχα καμία. Είχαμε ήδη συναντηθεί με την Άννα και όλο αυτό είχε φύγει. Η Άννα είναι μια ερμηνεύτρια που εκτιμούσα πάντα και χάρηκα πάρα πολύ που τη γνώρισα. Μπορεί να αργήσαμε να συναντήσουμε η μία την άλλη, αλλά όταν, τελικά, έγινε αυτό, ήταν μια σημαντική στιγμή. "Κολλήσαμε" από το πρώτο λεπτό. Κατευθείαν. Σαν να γνωριζόμασταν χρόνια…".

Διαβάστε Ακόμα