Follow us

Σταμάτης Φασουλής: «Μόνο στη δουλειά νομίζω ότι υπάρχω, χωρίς το θέατρο είμαι περιττός»

Για όλα μίλησε ο Σταμάτης Φασουλής στο The 2Night Show της Πέμπτης!

Ηλίας Δήμος
ΓΡΑΦΕΙ: ΗΛΙΑΣ ΔΗΜΟΣ
Σταμάτης Φασουλής

Χειμαρρώδης και με αφοπλιστική ειλικρίνεια, ο γνωστός σκηνοθέτης και ηθοποιός που αυτή τη σεζόν τον απολαμβάνουμε στην κριτική επιτροπή του J2US, αποκάλυψε άγνωστες πτυχές της ζωής του και μεταξύ άλλων παραδέχθηκε πως χωρίς το θέατρο αισθάνεται περιττός.

Ως παραγωγός ανέφερε πως έχει χάσει αρκετές φορές χρήματα, ενώ μιλώντας για τον όχι και τόσο επιτυχημένο «γάμο» του με την τηλεόραση, δήλωσε πως «ό,τι μου πρότειναν δεν μου άρεσε και ό,τι τους πρότεινα δεν τους άρεσε και έτσι δεν έγινε ο "γάμος" αυτός ποτέ. Αλλά να σου πω την αλήθεια δεν προλάβαινα κιόλας. Έφτασα σε ένα σημείο και "σπαταλήθηκα". Υπήρχε σεζόν που είχα τρεις με τέσσερις παραστάσεις, ποια τηλεόραση; Το παράκανα πολλές φορές και μη νομίζεις ότι το έκανα για τα λεφτά. Το έκανα γιατί νόμιζα ότι χωρίς το θέατρο είμαι περιττός. Δεν ξέρω γιατί μου έχει δημιουργηθεί αυτό. Ακόμα και τώρα, μόνο στη δουλειά νομίζω ότι υπάρχω. Αν κάτι με έσωσε στον εγκλεισμό, είναι το ότι κάθε Τρίτη έχω να πάω και να είμαι ανάμεσα σε καλλιτέχνες, με γεμίζει πάρα πολύ αυτό. Και νομίζω ότι κάπου είμαι χρήσιμος».

Τα «έβαλε» όμως και με τον παλιό καλό ελληνικό Κινηματογράφο, τονίζοντας πως οι καλές ταινίες είναι σύμφωνα με τον ίδιο περίπου 20 στο αριθμό, κάνοντας μάλιστα μια σύγκριση με την ελληνική τηλεόραση του σήμερα, όπου παρατηρεί αρκετές «παραφωνίες».

Στη θέα μάλιστα ενός μικρού καϊκιού δεν έκρυψε τη συγκίνησή του μιλώντας για τον πατέρα του, για τον οποίο ο ίδιος ήταν «αόρατος». «Ο πατέρας μου ήθελε να γίνω καπετάνιος, ήθελα να πάω στη Σχολή Δοκίμων. Ήθελε να με δει με στολή και με σπαθί. Δεν του είπα ποτέ ότι θέλω να γίνω ηθοποιός, του το είπε αργότερα η μητέρα μου. Το σπίτι που μέναμε ήταν δίπλα στο θέατρο Σμαρούλα και το μπαλκόνι έβλεπε στο θέατρο. Όταν πέθανε ήταν Κυριακή μεσημέρι και εγώ είχα δυο παραστάσεις. Έπαιζα και η μητέρα μου με άκουγε από το μπαλκόνι να παίζω και να γελάω. Είχα το πένθος μου, έπαιζα εντελώς μηχανικά και τα γέλια από κάτω ήταν ίδια! Και είπα ότι δεν αξίζει το θέατρο. Αν ο ψυχισμός δεν επηρεάζει καθόλου και η τεχνική υπερέχει αυτού, και μόνο με την τεχνική, έχεις τα ίδια αποτελέσματα, κάτι δεν πάει καλά» δήλωσε μεταξύ άλλων, ενώ παραδέχθηκε πως συμφιλιώθηκε με τον θάνατο του πατέρα του έναν χρόνο μετά. Όσο για τη μητέρα του ο ίδιος εξομολογήθηκε πως της χρωστάει ό,τι είναι σήμερα.


Δείτε πρώτοι όλες τις ειδήσεις του Yupiii.gr στο Google News

Διαβάστε Ακόμα