Follow us

Τάμτα: Η ηλικία της και η προσωπική της ζωή

Η Τάμτα μίλησε στο «Down Town» Κύπρου για την κόρη της, Άννυ, τη σχέση και τις δυσκολίες που πέρασαν, την πορεία της στον χώρο του τραγουδιού, τους άντρες και τους έρωτες που έζησε.

Τάμτα R

Κάνοντας έναν απολογισμό στα 12 χρόνια που είσαι ενεργά, ως αναγνωρισμένο όνομα στον χώρο, θεωρείς ότι η πορεία σου ήταν εύκολη;
12 χρόνια είναι πραγματικά πολλά… Δεν θα με ακούσεις να λέω εύκολα κάτι για εμένα, αλλά είναι ένα από τα πράγματα που είμαι περήφανη… Εννοώ τη διάρκεια, σε έναν δύσκολο χώρο και ενώ έχω επιλέξει ένα εξίσου δύσκολο ρεπερτόριο, την ποπ μουσική. Τίποτα δεν είναι εύκολο - ειδικά στις μέρες μας. Ωστόσο, πρέπει να παραδεχτώ πως υπήρξα πολύ τυχερή. Είναι άλλοι άνθρωποι που προσπαθούν μια ζωή και, τελικά, δεν καταφέρνουν κάτι, όχι επειδή δεν το αξίζουν ή είναι ατάλαντοι, αλλά επειδή δεν προέκυψε. Δούλεψα και δουλεύω πολύ σκληρά γι’ αυτό που αγαπάω τόσο πολύ, αλλά ευνοήθηκα και από την τύχη. Δεν είναι τύχη να περπατάς στο δρόμο και να σου χαμογελάει τόσος κόσμος όταν σε αναγνωρίζει; Δυστυχώς, η Ελλάδα δεν στηρίζει τόσο την ποπ κι ένας καλλιτέχνης, για να επιβιώσει πρέπει να εμφανιστεί στα μπουζούκια.

Λίγο υπερβολικό δεν είναι αυτό; Μπορεί κανείς να κάνει live εμφανίσεις και σε μουσικές σκηνές…
Ελάχιστες μουσικές σκηνές υποστηρίζουν ποπ ρεπερτόριο. Συνήθως, είναι χώροι όπου εμφανίζονται «έντεχνοι» καλλιτέχνες. Όπως και να έχει, οι επιλογές έχουν να κάνουν και με τις υποχρεώσεις που έχει ο καθένας. Γιατί, αν είσαι μόνος σου έχεις μεγαλύτερο περιθώριο επιλογών. Όταν όμως έχεις υποχρεώσεις, παιδιά και όλα τα καθημερινά έξοδα, δεν επιβιώνεις. Πρέπει να δουλέψεις πολύ σκληρά σε αυτό τον χώρο και για να καταξιωθείς, αλλά και να εξελιχθείς. Κι αυτό, αν δεν σου αρέσει τόσο αυτή η δουλειά, μπορεί να είναι ψυχοφθόρο για σένα. Γι’ αυτό λέω ότι είμαι τυχερή, γιατί νιώθω ότι η δουλειά μου με διάλεξε.

Η συνεχόμενη αλλαγή του look σου δεν σε έχει κουράσει;
Αν σου πω ότι έχω να αλλάξω look εδώ και τρία χρόνια, τι θα πεις; (γελάει). Απλώς ο κόσμος έχει μείνει στο ότι αλλάζω συνέχεια την εικόνα μου και κρατά τις ιδιαίτερες εμφανίσεις μου προσπερνώντας ότι εδώ και τρία χρόνια είμαι σχεδόν ξανθιά και προσπαθώ να μακρύνω τα μαλλιά μου. Θέλω να τα ξεκουράσω λίγο, γιατί τόσα χρόνια τα έκαψα με τις βαφές, τις τρέσες, τις κόλλες και όλα αυτά. Το ιδανικό θα ήταν να τα κόψω πάρα πολύ κοντά με τη μηχανή -να σαν εσένα- αλλά δεν γίνεται. Πάντως θέλω η επόμενή μου αλλαγή να είναι κάτι άλλο. Δεν το έχω σκεφτεί ακόμα.

Όταν ξυπνάς το πρωί, νιώθεις καλά με την εικόνα σου;
Κάποιες μέρες ναι, κάποιες άλλες όχι. Να προχθές, ας πούμε, είδα δύο ρυτίδες γύρω από τα μάτια μου, αλλά ξέρω ότι είναι ρυτίδες έκφρασης. Μετά πήγα σε ένα ινστιτούτο για να φτιάξω τα νύχια μου και όλες οι κοπέλες εκεί μιλούσαν για τα μπότοξ και τις πλαστικές, οπότε αναρωτήθηκα «μήπως ήρθε κι εμένα η ώρα μου να κάνω κάτι;». Μετά που το ξανασκέφτηκα είπα «σιγά μην κάνω μπότοξ από τα 33 μου!». Έχω ρυτίδες, αλλά τις χαίρομαι, γιατί είναι ρυτίδες έκφρασης επειδή χαμογελάω συχνά. Κακό είναι; Πάντως, μεγαλώνοντας, μπορεί και να κάνω κάτι, δεν το αποκλείω ούτε είμαι κατά.

Προσέχεις τόσο πολύ τον εαυτό σου; Δεν ξεφεύγεις ποτέ;
Με προσέχω αρκετά. Ποτέ δεν έχω κάνει αυστηρή δίαιτα, ούτε πήρα χάπια, λιποδιαλύτες και τέτοια. Κάνω σωστή και προσεγμένη διατροφή και ως εκεί. Τώρα, αν βγω ένα βράδυ και μου έρθει να φάω ένα γλυκάκι, ε δεν θα το αναλύσω και πολύ. Θα το φάω και θα το χαρώ. Αλλά γυμνάζομαι κιόλας.

Ως προβεβλημένο πρόσωπο, άρα έχοντας μία σχετική επήρεια στο κοινό σου, νιώθεις ευθύνη απέναντί τους; Να είσαι «σωστό πρότυπο»;
Φυσικά, γι’ αυτό και δεν κάνω ακραία πράγματα, ούτε με τον εαυτό μου, ούτε στη ζωή μου. Αν έρθει ένα παιδί να βγάλουμε φωτογραφία, την οποία γνωρίζω ότι θα ανεβάσει μετά στα social media, θα κρύψω το πακέτο με τα τσιγάρα μου. Μπορεί να καπνίζω αλλά δεν θα τα μοστράρω φάτσα φόρα, να το βλέπουν όλοι και να λένε ίσως κάποιοι «αφού καπνίζει η Τάμτα, σιγά, θα το κάνω κι εγώ!». Νομίζω ότι όλοι οι καλλιτέχνες οφείλουμε να είμαστε προσεκτικοί με την εικόνα μας και με όσα προβάλλουμε. Έχουμε ευθύνη.

Η κόρη σου καπνίζει;
Τι ερώτηση είναι αυτή; Είσαι τρελός; Και να το κάνει, δεν θέλω να το ξέρω. Μη με ταράζεις τώρα!

Μα, είναι 19 χρόνων πια…
Φέτος πέρασε σε μία σχολή στην Πάτρα και μου φεύγει. Από τη μία στεναχωριέμαι αλλά, από την άλλη, χαίρομαι που ανεξαρτητοποιείται. Προσπαθώ να βρω τα θετικά τώρα που χωρίζουν οι δρόμοι μας, αλλά μετά συνειδητοποιώ το πόσο θα μου λείπει καθημερινά και πέφτω. Όλο λέω «ευτυχώς που φεύγει και δεν θα γυρνάω σπίτι να βλέπω ότι μου πήρε τα ρούχα και τα φόρεσε!». Γιατί, να ξέρεις, γίνομαι έξαλλη όταν μου «κλέβει» τα ρούχα, χωρίς να με ρωτήσει για να βγει - την παίρνω τηλέφωνο και γίνεται ο χαμός (γελάει). Αλλά μετά λέω «ας ήταν εδώ και ας τα φορούσε! Κι’ ας μαλώναμε!». Ακόμα και με τις εξόδους της έχω άγχος. Κοπέλα είναι, 19 χρονών πια, φυσιολογικό να βγει έξω, κι όμως κάθε φορά ανησυχώ και αναρωτιέμαι αν πρέπει να της στείλω μήνυμα αν είναι καλά ή όχι.

Της στέλνεις;
Κάποιες φορές ναι, κάποιες άλλες φοβάμαι ότι θα γίνω πιεστική, οπότε σωπαίνω. Στα 19 του, κανένα παιδί δεν σκέφτεται αν ο γονιός του ανησυχεί γι’ αυτό ή όχι. Θέλει απλά να περάσει καλά.

Της έχεις εμπιστοσύνη;
Πάρα πολλή! Αλλά τρομάζω κιόλας, μην εκτεθεί σε κινδύνους.

Μιλάτε για τα προσωπικά της;
Μιλάμε γενικότερα πολύ και ανοιχτά. Ευτυχώς επικοινωνούμε πολύ καλά, αν και δεν ήταν πάντα έτσι. Υπήρχε διάστημα που η σχέση μας πέρασε κρίση, αλλά είναι φυσιολογικό. Όλες οι μαμάδες συγκρούονται με τα παιδιά τους. Αλλά μιλάμε για όλα πια και πολύ άνετα.

Ακόμα και για το σεξ;
Για όλα! Τις σχέσεις, τα αγόρια, το σεξ, την αντισύλληψη.

Εσύ έγινες μητέρα στα 14 σου. Αν η κόρη σου έφερνε ένα παιδί στον κόσμο σήμερα, θα αντιδρούσες θετικά;
Οπωσδήποτε δεν θα ήθελα να συμβεί κάτι τέτοιο. Φυσικά εάν συνέβαινε θα την υποστήριζα με όλες μου τις δυνάμεις. Από την άλλη, δεν θέλω να επωμιστεί τέτοιες ευθύνες, αυτές που πήρα κι εγώ κάποτε, σε τόσο μικρή ηλικία. Θέλω να σπουδάσει, να χαρεί τη ζωή της, να είναι ελεύθερη και να κάνει τις επιλογές της. Το να κάνεις ένα παιδί τόσο μικρός, είναι μεγάλη υπόθεση. Επίσης, θα ήταν αφύσικο να γίνω γιαγιά στα 33 μου (γελάει).

Τι σου στέρησε η μητρότητα σε τόσο μικρή ηλικία;
Νομίζω τίποτα. Ήμουν 14, ήμουν παιδί, αλλά ήμουν ταυτόχρονα και μητέρα. Ευτυχώς είχα τη δική μου μαμά που με βοηθούσε και με στήριζε. Άγγελος σωστός η μάνα μου. Ακόμα κι όταν ήρθαμε στην Ελλάδα με τον αδελφό μου, ζούσαμε σε ένα υπόγειο τέσσερα άτομα κι εκείνη δούλευε από το πρωί ως το βράδυ για να μη μου λείψει τίποτα. Περάσαμε πολύ δύσκολα, αλλά δεν κλαίγομαι. Ευτυχώς έχω τη μαμά μου μέχρι σήμερα και με βοηθάει ακόμα.

Στις δουλειές;
Παντού! Αλλά όταν λείπει από το σπίτι, πολλές φορές θα βάλω σκούπα, θα μαγειρέψω, θα σφουγγαρίσω, θα περάσω όλο το σπίτι με χλωρίνη. Τι να κάνω; Είμαι κι εγώ μάνα και πρέπει να ανταπεξέλθω στις υποχρεώσεις ενός σπιτιού.


Με το πρόγραμμα που έχεις, ο έρωτας χωράει στη ζωή σου;
Αυτή τη στιγμή, δεν μου λείπει ο έρωτας. Έχω άλλες προτεραιότητες: την κόρη μου την Άννυ, τη μάνα μου, τη δουλειά μου.

Μα, παραμένεις ακόμα νέα κοπέλα...
Σίγουρα, και υπάρχουν φορές που θέλω να γύρω σε μία αγκαλιά, να ακουμπήσω και να νιώσω ασφαλής. Αυτή τη στιγμή δεν το έχω, αλλά δεν είμαι και από τις γυναίκες που η ζωή τους περιστρέφεται γύρω από αυτό.

Η κόρη σου εγκρίνει τις επιλογές σου στην προσωπική σου ζωή;
Αυτό ήταν πάντα ένα μεγάλο μου πρόβλημα. Πάντα αγχωνόμουν, αν θα έκανα μία σοβαρή σχέση -όπως συνέβη στο παρελθόν και μάλιστα μακροχρόνια- στο πώς θα αντιδρούσε η κόρη μου. Ευτυχώς, είχαν πολύ καλή σχέση και όλα πήγαιναν καλά. Κοίτα Αλέξανδρε, δεν θα μπορούσα ποτέ να είμαι με έναν άντρα που δε θα ενέκρινε το παιδί μου. Αν κάτι δεν της άρεσε, σίγουρα δεν θα άρεσε και σε μένα. Κι αν ένας σύντροφος δεν αγαπάει το παιδί μου, δεν έχω λόγο να είμαι μαζί του.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις από την εγχώρια και διεθνή showbiz στο yupiii.gr

Διαβάστε Ακόμα